D.A.P.A./Oefening Kunstbaardt in Rotterdam
- Chris Lindquist e.a.
Prachtige compilatie van jaren 80 huiskamervlijt
In 1981 verscheen er een mysterieuze single met als ‘bandnaam’ How To Get Rich In Rotterdam. Op het plaatje twee liedjes: Dapper Dan en The Velvet Well. De voorzijde van het hoesje laat een nogal rudimentaire tekening zien; in de verte herkennen we de Euromast. Rotterdam dus. De achterzijde van het hoesje is leeg. Wie zat(en) hier achter?
Zweedse Rotterdammer
Dat bleek de Zweedse Rotterdammer Chris Lindquist (‘C. Kunstbaardt’) te zijn, samen met zijn zus Linda en Paul Stoute. Hun namen staan tenminste op het alternatieve hoesje dat niet veel later het levenslicht zag. Het was blijkbaar toch wel handig om te laten weten wie je was. En vooral hoe potentiële geïnteresseerden je konden bereiken: 010–120965 dan wel 010–126364. E-mail bestond nog niet.
Ik viste deze tweede versie midden jaren 80 uit de uitverkoopbak van Haddock, de vermaarde platenzaak in de Van Oldenbarneveltstraat. Ik kocht het plaatje (1 gulden!), omdat het uit Rotterdam kwam én omdat ik de naam Linda Lindquist op het hoesje zag. Linda kende ik als voormalig klasgenoot op de middelbare school (Libanon Scholengemeenschap). Een aparte verschijning, die net zo snel als ze verscheen weer was verdwenen. Het verbaasde mij niet dat zij in een band zat.
Geluidshouwerij
Fast forward naar 2018. De in Rotterdam wonende Gentenaar Brecht van Dingenen brengt mij in contact met Ángel Prior, een Spanjaard die enige tijd in Delft studeerde en inmiddels in Duitsland woont. Ángel heeft een lp uitgebracht op zijn eigen Discos Transgénero label: D.A.P.A./Oefening Kunstbaardt in Rotterdam. Het is een compilatie met begin jaren 80 opnames van Chris Lindquist.
Want naast de eerdergenoemde single als How To Get Rich In Rotterdam maakte Chris in zijn huisstudio (‘Geluidshouwerij’) nog twee cassettes: Oefening Kunstbaardt (samen met Paul Stoute) en D.A.P.A., plus nog een enorm aantal nooit uitgebrachte ’tunes’. Waarbij aangetekend dat u niet hoeft te vragen wat D.A.P.A. betekent. Dat blijft volgens Chris voor altijd een mysterie.
Van Harry Belafonte naar This Heat
Uit dat enorme archief maakte Ángel Prior een boeiende selectie, verpakt in een prachtige hoes met tekeningen van Paul Stoute. De muziek schiet alle kanten op, van relatief traditionele liedjes tot abstracte geluidsexperimenten. Hoogtepunt is het nooit eerder uitgebrachte Pull The Brakes.
Die diversiteit is niet vreemd als je het boekje bij de lp leest. Daar noemt Chris een aantal van zijn muzikale invloeden: een bonte mix van jaren 50 rock & roll helden (Eddie Cochran, Elvis Presley, Buddy Holly), calypsocrooner Harry Belafonte en (destijds) eigentijdse bands als This Heat en Tuxedomoon. “Ik heb gewoon een brede muzieksmaak”, was het laconieke antwoord van Chris toen ik hem interviewde en naar een verklaring voor deze eclectische verzameling namen vroeg.
Tijdens dat interview vertelde hij ook dat hij enorm verbaasd is over deze plotselinge interesse. Ik niet. Het geluid van jaren 80 new wave en postpunk is nog altijd inspirerend voor beginnende bands. En net als eerder met rockabilly, doo-wop, soul, afrobeat en 60’s garagepunk gebeurde, zijn er nu fanatiekelingen die op zoek gaan naar onbekende parels uit de jaren 80. Ángel Prior is zo’n fanatiekeling. Zijn compilatie smaakt naar meer. Er is nog genoeg!
