De Sena Performers Stage op het Bevrijdingsfestival Zuid-Holland in Rotterdam wordt sinds jaar en dag mede geprogrammeerd door de Popunie. Er staat dan ook een divers programma op het menu met The Dawn Brothers, MC JR & Th’Acquisition, Golden Caves, Certain Animals, Standup ’69, St. Solaire, Tabanka, Drunken Dolly, Cartiez met live band en Secret Cinema. Bij voorbaat een dagschotel om je vingers bij af te likken…

De vierstemmige Dawn Brothers trekken meteen al voldoende dansend publiek om de Sena Performers Stage feestelijk te openen. Met een drummer, gitarist, bassist en toetsenist is het moeilijk stil te blijven staan wanneer de heren hun psychedelische rock klanken door de speakers drijven. Bij het zien van een shirt van DeWolff wordt gegrapt dat ze door het nieuwe album van de levende rocklegendes zelf waarschijnlijk binnenkort geen shows meer zullen hebben, maar met deze goeie mix van ’60s en psychedelica zal er voldoende podium overblijven voor dit viertal.

De tweede show wordt verzorgd door de winnaars van de Sena Grote Prijs van Rotterdam 2017: de hiphoppers MC JR & Th’Acquisition. Zonder beat wordt er ingezet met een spoken word die opbouwend ondersteund wordt door een dj en een drumcomputer. Het publiek wordt opgeroepen naar voren te komen in ruil voor liefde. Een goede hiphopshow en liefde volgen inderdaad. Deze liefde uit zich onder andere in een verjaardagslied voor de aanwezige moeder van een van de muzikanten.

Golden Caves, de naam zal slaan op de gouden zang die gecombineerd met synthesizer rust brengt in de progressieve rock die op het podium wordt opgevoerd. Waar de bas zwaar uit de hoek kan komen krijgt de show een teder laagje toegedekt door de dames die de lichtere klanken aan het publiek laten horen. De goede groepsdynamiek haalt het geheel naar een hoog niveau waarmee nog veel deuren open kunnen gaan.

Certain Animals is het rock monster dat beestachtig goede muziek naar het Sena podium brengt. Op het podium doet zich een niet zachtaardige behandeling van snaren en drumvellen voor met voldoende ruimte voor solo’s. Voor je het weet is het trio al bij het laatste nummer aangekomen, maar zoals ze aankondigen is het gelukkig wel een lang nummer. Dit blijkt inderdaad een nummer dat moeilijk te beteugelen is en dat het publiek nog een keer mee op rocktrip neemt.

Met de recente release van Standup ’69 weten de luisteraars wat ze te wachten staat. Dit zorgt er voor dat de band aftrapt voor een veld vol genietende luisteraars. Standup ’69 speelt een goede set die doordrenkt is van psychedelische rock en waarin de zang door beide snaarspelers gedragen wordt. Achteraf blijkt dat iedereen moeiteloos het vijf voor vijf moment gemist heeft, wat genoeg zegt over het bedwelmend vermogen van deze psychrockers.

Een rustige, haast hypnotiserende, opbouw is de voorbode van de dromerige pop van St. Solaire, in 2017 winnaars van de Sena Grote Prijs van Rotterdam. Een tomeloze kalmte daalt neer over het festivalveld voor het podium. Muziek die als het geluid van zonnestralen klinkt weet de luisteraars aan het podium te binden, dit even ontspannen in de zon doet de bezoekers die zich insmeren goed.

Hollandse huisvaders doen hun best om hun hernia’s te negeren en met hun heupen te draaien. Het is bij Tabanka vanaf de eerste noot een feest. Zelfs de zittende mensen zijn druk in beweging op de muziek, terwijl de zevenkoppige band nummer na nummer het veld in vuurt. Weinig andere bands weten vandaag zoveel handen in de lucht te brengen als Tabanka en dit is niets anders dan verdiend. Gedanst wordt er op het podium, maar dit valt in het niet in vergelijking met het publiek dat hier al de hele dag op lijkt te wachten. Het is ook maar zelden dat je een accordeon zo’n swingbaar geluid hoort maken als bij Tabanka.

Drunken Dolly windt er vervolgens weinig doekjes omheen. Het tweede nummer gaat al over drinken en de instrumenten worden volop benut om de bekende folkpunk als wapen voor de dans te gebruiken. Hier en daar vliegen er drankjes door de lucht en het gedans van bij Tabanka wordt moeiteloos doorgezet tijdens Drunken Dolly. Het volgende nummer gaat weer over drinken, ook wordt er naar hartenlust gecrowdsurft. Drunken Dolly houdt de naam hoog en bouwt met als gereedschap de instrumenten en de zang rustig door aan de feestsfeer waar Tabanka aan begonnen was.

Cartiez en zijn live-band spelen vandaag op hun eerste festival in Rotterdam waar hij er meteen een heus feest van weet te maken. Een deel eigen muziek en wat geleende fragmenten blijken de perfecte lijm om een divers festivalpubliek na het diner aan elkaar te binden. Voor het podium wordt wild gedanst, noem het zelf een moshpit als u wil. De live band weet Cartiez goed te ondersteunen waarna hij op het podium wordt bijgestaan door zijn rapvrienden.

Hierna was het tijd voor de afsluitende act namelijk niemand minder dan de Rotterdamse dance-pionier Secret Cinema met een extra lange set…