Wat doe je als je een nieuwe plaat gehoord hebt of een band hebt gezien waar je van ondersteboven bent? Dan wil je het van de daken schreeuwen. Het liefst spring je uit een vliegtuig met een stapel flyers en verkondig je het woord alsof het God zelve is. Het enthousiasme kan echter soms omslaan in een egotrip of erger nog. Al mansplainend sta je je vriend(in) te vertellen dat het echt niet verder kan met de relatie als hij of zij het niet gelezen/gezien/gehoord heeft.
Waar ligt de grens tussen een redelijke aanbeveling en intens fanboying? Uiteraard kun je lekker je mening ventileren op allerhande social media en daar eens flink van de toren blazen. Ergens is het immers ook je plicht als muziekliefhebber. Sinds jaar en dag moet je namelijk iedere Marco Borsato luisteraar overtuigen van het feit dat gehoorbeschadiging tegen gegaan kan worden met goede muziek. Want als jij het niet doet dan kan die bubbel die commerciële televisie heet zomaar zijn gang gaan. Niet iedereen gaat namelijk nieuwe bandjes ontdekken op Motel Mozaique of het Eendracht Festival.
Soms is het aanraden van De Likt of Sevdaliza genoeg om iemand een nieuwe muzikale hoek te geven. Begin niet bij het obscure bandje van die ene vriend die al drie jaar een synthesizer zit uit te pluizen, maar juist die vriendin die een catchy hook in je oor plant. Het zijn die kleine duwtjes die jonge muzikanten nodig hebben. Niet iedereen wil zichzelf laten hoereren bij The Voice of de (voormalige) bandjescompetitie van Lowlands.
Dus sleur de volgende keer gewoon eens een aanstaande fan mee naar dat optreden. Je bewijst hem of haar een grote dienst. Als wij in de komende 3 maanden allemaal een iemand meenemen, zorgt dat voor uitverkochte concerten en allemaal blije mensen. Dat mag natuurlijk Rotterdams zijn, maar voor deze ene keer is Dordrecht, Gorinchem of Zoetermeer ook prima.
Laten wij jong talent aan elkaar cadeau doen, het liefst met gematigd enthousiasme. In iemand zijn oor schreeuwen, schrikt namelijk nog wel eens af.
Gino van Weenen (1986) is overdag kunsteducator en schrijver, ‘s nachts betreedt hij de coulissen en komt tevoorschijn als performer, presentator en organisator. Kunst en Cultuur in Rotterdam is wat hij kent, andersom kennen zij hem. Met goede koffie en een boek vol woorden, dwaalt hij langs verlaten kades en dichtgeslibde snelwegen. Zijn lichaam is een prentenboek.
