“Terug naar de jaren zeventig” lijkt het credo zijn van Tom Luchies, de man achter dit project. Om even een beeld te scheppen: begin jaren ’70 sprak Nederland een woordje mee als het ging om progressieve rock. Bands als Kayak, Earth & Fire, Alquin, Supersister en Solution trokken overvolle zalen. A Silent Sound brengt deze muziek en dit gevoel weer tot leven, maar dan met beide voeten in de hedendaagse klei. Dat laatste mag op het conto geschreven worden van de bands en acts die Luchies tijdens het schrijven en maken van dit album hebben beïnvloed. Hedendaagse bands met wortels in de seventies.

“Dit moet haast wel een conceptalbum zijn” is wat ik gaandeweg mijn eerste luisterbeurt denk. Niets is minder waar. Een beetje googelen op het net en ik weet het antwoord. Compass vertelt het verhaal van een man die de laatste wens van zijn vader in vervulling laat gaan. Hij gaat terug naar de plek waar zijn vader is geboren en komt tijdens de reis niet alleen de mooiste uitzichten en nieuwe omgevingen tegen, maar ook de stad met nieuwe culturen en mensen. Deze invloeden en indrukken neemt hij mee tijdens zijn tocht. Of dit autobiografisch is, is mij niet geheel duidelijk. Maar het zou mij niet verbazen.

Het mag gezegd worden: Luchies heeft alle registers opengetrokken en samen met zijn medekompanen een puik huzarenstuk afgeleverd. Compass raakt vele kanten van het muziekspectrum en is hierdoor een enorm spanende plaat geworden. Sfeervol, intens, filmisch, wavy aangevuld met wat catchy deuntjes. Het is geen plaat die je even voor de gezelligheid tijdens het doen van de afwas opzet. Het is een plaat die je continu bij de les houdt en je daarna diep en verlichtend de vrijdagavond in stuurt.

De uitgesponnen stukken doen denken aan grote symfobands als Pink Floyd (de track City One doet zelfs een beetje denken aan het intro van A Great Gig In The Sky) en Whisbone Ash (vooral in het stuk Dark Night’s Rising), maar ook aan de jaren ’90 bands als Tool en zelfs Motorspycho. Tom Luchies heeft de zangpartijen bewust klein gehouden. Het past hierdoor perfect in het geheel. Wat niet wegneemt dat het niet toegankelijk is. Het nummer City Two kruipt uiteindelijk naar binnen. De stukken op Compass werken daardoor ook verslavend. Na één luisterbeurt is de drang hoog om de plaat gelijk nog maar eens op te zetten.

A Silent Sound is zeker geen stil geluid, het houdt de luisteraar bij de les en neemt je mee op reis. Niet alleen de laatste reis van de vader maar ook een muzikale reis die zo broodnodig is voor het leven. Want wie zich niet openstelt voor muzikale invloeden en veranderingen zit vast in een cocon waar moeilijk uit te ontsnappen is.

De volgende stap van dit project zou een compleet integraal live optreden zijn, compleet met prachtige lichtshow en filmproductie waar National Geographic een puntje aan kan zuigen. Boek een paar theaters, trek het land in en laat het publiek het verdere werk doen. Over A Silent Sound moet gesproken worden. Een knap stukje werk met een gelaagde bagage. Een groeibriljant avant la lettre.