De nieuwe ep van WARD, de eenmansband van singer/songwriter Verena Ward, brengt een bijzonder DIY-gevoel samen met het 70’s/80’s geluid van Tame Impala.

De invloed van deze band is duidelijk te horen in de vier, vrij uiteenlopende nummers. De lichte dreampop is dansbaar, maar toch bijzonder en complex genoeg om te blijven boeien. Hierin volgt WARD haar invloeden waaronder Vampire Weekend, Passion Pit en Hellogoodbye.

De stem van Verena Ward past perfect in de stijl muziek die ze maakt: soms snerpend, soms op de achtergrond en soms volgezogen met elektronische effecten.

Zeker met de achtergrond van de lyrics van de ep in het hoofd, waarin relaties en de menige perikelen die ze veroorzaken centraal staan, is 3:00 AM een erg persoonlijke ep. Na een getroebleerde relatie van vijf jaar besloot WARD de ep op 14 februari (voor de singles onder ons, dat is Valentijnsdag) uit te brengen, juist omdat die relatie centraal staat op de ep.

Alhoewel de nummers vrij verschillend zijn, volgt de tekst een logische volgorde, waarin eerst een verminderde liefde en daarna herinneringen aan voorgaande avonturen samen met haar ex-geliefde geschetst worden.

De plaat begint met het nummer Your Mind, waarin WARD een bijzonder ritme tegenover een repeterende baslijn plaatst, samengebonden door een serie akkoorden. De drums, de bas en de gitaar werken goed samen en creëren de belangrijke context voor de dromerige stem van Verena. Hierin hoor ik toch ook flinke invloeden van bijvoorbeeld Warpaint, zeker in het psychedelische en dromerige geluid van het overlappende stemmenpatroon dat Verena creëert.

Girl, het tweede nummer van de ep, draait om een relatie waarin de partners elkaar flink wantrouwen, met als kerntekst: “I saw you on your phone”, waarin duidelijk het wantrouwen weerklinkt. Het nummer zelf is vrij speels, wat een tegenhanger is van de tekst, maar heeft tegelijkertijd een melancholische klank.

In het nummer Lucky Charm, wisselen hard en zacht elkaar goed af. De drums doen vaag denken aan het nummer In The Air Tonight van Phil Collins, en de toetsen en de gitaar hebben juist weer dat aparte Tame Impala geluid. Het nummer gaat over een Twenty One Pilots concert, en ook hier zijn onmiskenbaar invloeden van te horen.

Het laatste nummer van de plaat, Find Me At Three, keert terug naar het begin van WARD’s getroebleerde relatie, waarin zij en haar geliefde afspraken om elkaar te ontmoeten om 3 uur in de ochtend, in hun dromen. Dit is een up-tempo nummer dat een mooie afsluiter vormt voor een dansbare, interessante ep.

Met 3:00 AM laat WARD zien wat ze in huis heeft qua dromerige, dansbare en opbeurende dreampop. Alhoewel de productie van de nummers soms nog niet helemaal honderd procent is (bij vlagen is de bas bijvoorbeeld iets te aanwezig, waardoor andere instrumenten in de achtergrond verdwijnen) is het duidelijk dat WARD een goede dosis talent voor het schrijven van popsongs heeft en staat de ep muzikaal gezien als een huis.

Hopelijk gaan wij nog veel van Verena horen binnen het Rotterdamse muziekcircuit en mocht u ooit naar een concert van haar gaan (wat ik zeker aanraad), bereidt u dan voor op een avond vol dansbare indie!