Op de eerste dag van de Rotterdamse Popweek 2016, vrijdag 28 oktober, speelt o.a. Phlebotomized in de Baroeg tijdens de feestelijke 15^e editie van het jaarlijkse Dutch Doom Days. En dat is bijzonder, want na 25 jaar stilte werd deze Rotterdamse metalband weer actief en dat blijkt een goede keuze te zijn! Sinds 2013 zijn de heren weer bij elkaar en op dit moment wordt er hard gewerkt aan een nieuwe plaat.  De hoogste tijd om met gitarist Tom Palms in gesprek te gaan over het heden, het verleden en vooral de toekomst van Phlebotomized!

Phlebotomized is één van dé cult deathmetal bands van Nederlandse bodem. Opgericht in 1989, bevonden zij zich midden in de deathmetal golf van de jaren ‘80/’90 die toen voor het eerst de wereld overspoelde. Geïnspireerd door o.a. Morbid Angel, Napalm Death, Carcass, Paradise Lost en Nocturnus, ontwikkelde de band al snel een eigen unieke stijl, waarbij zij gebruik maakten van o.a. keyboards en viool-arrangementen. Met onconventionele muziekstructuren, de immer aanwezige deathmetal kern en overheersende liveshows beklom Phlebotomized in rap tempo de treden, wat resulteerde in o.a. twee full lengths, Immense Intense Suspense (1994) en Skycontact (1997) en shows met o.a. Anathema en Therion.

Een groot deel van jullie discografie, o.a. Immense Intense Suspense en Skycontact, zijn recent opnieuw uitgebracht. Hoe is dit zover gekomen?
In 2011 werd ik benaderd door Vic Records met de vraag of ik interesse had om onze demo Devoted To God en onze mini cd Preach Eternal Gospels opnieuw uit te brengen in een 20th anniversary edition. Dat leek me een goed plan en het kwam op een goed moment. Ik ben toen aan de slag gegaan en heb het materiaal verzameld en geremasterd. Vic bracht de cd uit en The Crypt uit Amerika heeft de remaster uitgebracht als gatefold lp. Deze ziet er fantastisch uit en klinkt erg goed.

Een jaar later in oktober 2012 werd ik benaderd door Ted Vreman, de eigenaar van de DAT tapes van Immense Intense Suspense en Sky Contact, met dezelfde vraag. Ook toen heb ik voorgesteld de twee platen zelf  te remasteren voor zowel cd als vinyl. De vinyl remaster heb ik uit handen moeten geven want dat bleek iets te veel hooi op de vork; de eerste versie die ik had gedaan klonk vreselijk, haha!

Uiteindelijk is het Ted niet gelukt om de twee platen uit te brengen, waarna hij ons toestemming gaf om het met een andere partij alsnog te doen. Hammerheart Records had interesse. Zij hebben beide platen uitgebracht als gatefold lp’s in zwart, blauw en paars vinyl. De cd’s zijn uitgebracht als digipack en ook voor de Amerikaanse markt als dubbel cd. Inmiddels heeft Hammerheart ook de mini Preach Eternal Gospels met een etched B kant uitgebracht. De lp’s zien er fantastisch uit! Oh ja, ook in Mexico zijn Immense Intense Suspense en Sky Contact opnieuw uitgekomen als een triple gatefold lp bij Dark Recollections. Het verleden is op deze manier helemaal uitgemolken in diverse versies. Enough!!!

Hoe voelt het om bijna 20 jaar na jullie laatste full length nog altijd relevant te zijn?
Dat vind ik bijzonder. Internet heeft wel bijgedragen aan het besef hoeveel mensen onze muziek waarderen. Zeker Immense Intense Suspense heeft een goede indruk achtergelaten. Deze plaat in het bijzonder heeft er aan bijgedragen dat we nog steeds gevraagd worden. Het weekend voor de show in de Baroeg staan we in Malta op Malta Doom Metal Fest en in december staan we in Madrid op het festival Madrid Is The Dark met grote acts. Mede door dit album.

Voor de nieuwe plaat hebben jullie gebruik gemaakt van Kickstarter. Hoe ver zijn jullie momenteel met deze nieuwste muzikale toevoeging aan jullie discografie?
We zijn een pre-productie aan het afronden met drie nieuwe songs. Doel van deze productie is om de interesse van maatschappijen te wekken. Het materiaal van de nieuwe plaat is helemaal geschreven! Het is nu zaak om het materiaal met zijn allen uit te werken tot we tevreden zijn met de arrangementen.

Hoe zou je de stijl van deze nieuwste plaat definiëren t.o.v. jullie eerdere releases?
De nieuwe songs hebben iets meer structuur dan de ‘oude’. Vroeger schreef ik de nummers met Lawrence, onze originele drummer, die ook de teksten aanleverde. Nu heb ik deze taak volledig op me genomen. Ik ben een zeer gestructureerd persoon terwijl Lawrence vaak met de ‘twists’ aankwam. Maar wees gerust, het wordt geen ‘hapklare brokken muziek’. We verkennen nieuwe paden.

Sommige songs behoren tot het hardste wat we tot nu toe gedaan hebben. De blast beats zijn weer terug, minder cleane vocalen, meer symfonisch, één deathmetal single, een nummer van 9:42 min en een song van 13 minuten (een drieluik). Verwacht: deathmetal / doom / thrash / prog / symfo en heavy metal in Phlebotomized saus! Lyrical content: the fucked up world waarin we leven + vlucht naar het hiernamaals, op zoek naar schoonheid en introspectie. Directer geschreven, minder poëtisch.

De huidige line-up van Phlebotomized bestaat uit vier leden uit de klassieke bezetting. Is er in de tussenliggende jaren contact gebleven en hoe zijn jullie weer bij elkaar gekomen?
Eigenlijk hebben de vier oudgedienden in de tussenliggende periode bijna geen contact met elkaar gehad. Ik had wel contact met Maarten, maar met de rest nauwelijks. Doordat Vic Records Jordy benaderde en Jordy aangaf dat ze bij mij moesten zijn, kregen Jordy en ik weer mailcontact. Toen ik begon met de remasters heb ik iedereen betrokken in het proces door steeds remasters door te sturen, omdat het iets is wat we gezamenlijk hebben gemaakt en beleefd.

Door op deze manier met elkaar in contact te komen ging het vuurtje weer langzaam aan. Toen de 20th anniversary uitkwam op cd hebben we met Gerben, onze huidige drummer, één nummer ingestudeerd voor een releaseparty en toen was er geen weg meer terug. Hij kon ons op Stonehenge Fest 2013 neerzetten en dat hebben we met beide handen aangepakt. Niet eens met het idee om jaren verder te gaan. Het motto was: we zullen wel zien. Dat ligt nu met het nieuwe materiaal toch anders!

Sinds 1997 zijn er flink wat jaren verstreken. Ook voor muzikanten gaat het leven door. Paste een Phlebotomized-reünie wel in de huidige levensindeling van de vier kernleden?
Blijkbaar wel, alhoewel het lastiger is dan vroeger. Jordy gaat zijn laatste show met ons spelen in de Baroeg. Het wordt zijn afscheid. Reden: te druk met werk e.a. zaken. We repeteren minder vaak dan vroeger. Weet je wat het is? Muzikanten zijn gepassioneerd, het is een manier van leven, een manier om je stress en emoties op een positieve manier te kanaliseren. Wat is dan beter dan (death)metal? Je kunt er alles in kwijt!

Een aantal leden besloot om niet mee te doen met de reünie. Was dat voor de wel geïnteresseerde leden een verrassing of hadden jullie dit van te voren al verwacht?
Dat wisten we wel. Om uiteenlopende redenen doen zij niet meer mee. Alle respect!

Bastiaan Boekesteijn (toetsen), Gerben Mol (drums) en Carl Assault (vocalen) zijn de nieuwste aanwinsten in de huidige Phlebotomized line-up. Binnenkort sluit ook Niels Ottink hierbij aan. Waren zij reeds bekend met het klassieke Phlebotomized materiaal?
Bastiaan Boekesteijn is sinds juli 2015 vervangen door Rob Op ’t Veld. Hij speelde vroeger in de black metal band Iscariot. Carl Assault is sinds januari 2015 vervangen door Ben de Graaff. Hij speelt ook nog in de death metal band Sepiroth en in het doom gezelschap Facade. Gerben speelt bij Phlebotomized sinds mei 2013, het moment dat we gingen repeteren voor Stonehenge. Hij speelt ook nog in de deathmetal band Burning Hatred. Niels Ottink (speelt in de deathmetal band Caedere) helpt ons uit de brand met de show op het Malta Doom Metal Fest, waarvoor dank Niels!!! Hij is een bekende van Gerben maar geen permanent bandlid. Jordy is sinds augustus 2016 vervangen door Dennis Bolderman. Dennis speelde in de thrashmetal band Magnetron.

Rob, Ben, Gerben en Dennis waren al fan van de band voordat ze zich aansloten. Van Ben is bekend dat hij op zijn hotelkamer in New York de teksten zat in te studeren voordat hij auditie kwam doen. Gerben staat nog op een video uit 1992, helemaal vooraan. Dennis is 20 jaar fan van de band.

Als één van de echte klassieke Nederlandse deathmetal bands, verschenen jullie beide full length platen midden jaren ’90. Een moeilijke tijd voor old school metal. Hoe was de respons op jullie werk in deze jaren en ondervonden jullie hinder van zowel de grunge als de nu-metal trends van die tijd?
Ik heb niet ervaren dat we last hadden van de grunge beweging omdat death metal en grunge/nu-metal weinig overeenkomsten met elkaar hebben/hadden. Het is een ander publiek. Toen Immense Intense Suspense uitkwam was Kurt al een paar maanden ‘death’ en bij de Heer zal ik maar zeggen. Wij hadden als band meer het probleem dat we nergens echt bij hoorde. Te prog/symfonisch voor de die-hard deathmetal fan en te hard voor de prog en symfo wereld. Dat was met Immense Intense Supsense al zo, maar met name Sky Contact was en is nog steeds een album dat niet in een context valt te plaatsen…

Phlebotomized schuwde ook toen al het gebruik van o.a. violen en toetsen niet. Een bijzonder gegeven in het deathmetal genre. Kregen jullie destijds reacties op deze gewaagde ontwikkeling?
Zie de vorige vraag; mensen willen alles in een hokje stoppen, dat lukt met onze muziek moeilijk. Wij trokken vooral publiek dat meer open stond voor ontwikkelingen in de metalscene, uitzonderingen daargelaten natuurlijk!

Worden er op de nieuwe plaat nog meer vernieuwende stappen gemaakt?
De nieuwe plaat is divers en harder op sommige momenten. Ik denk ook wel wat theatraler en donkerder door de heavy vocals van Ben, de zwaar georkestreerde partijen van Rob en gemener, sneller bij momenten door de blasts van Gerben. Qua songschrijven heb ik me verder ontwikkeld denk ik. Thema’s worden verder ontwikkeld, soms vijf partijen door elkaar die allen wat anders doen zonder dat het geheel verdwaalt.

Wat zijn voor jou persoonlijk enkele hoogtepunten die je tot nu toe met Phlebotomized hebt meegemaakt?
Optredens met Therion, Anathema, Het Paard 1992, het uitbrengen van onze albums, de opname sessie van Immense Intense Suspense. Dutch Doom Days 2013, de reacties na onze reünie, de reacties na onze demo in 1992… u.s.w…

Hoe verschilt de scene van nu met die van toen? Merk je dat de tijden veranderd zijn of valt dat reuze mee?
Ik ervaar de dingen nu anders omdat ik 43 ben en geen 19 meer, maar of de scene is veranderd? Ik ben vooral blij dat ik het begin van de opkomst van deathmetal van dichtbij mee heb mogen maken. Het spelniveau van veel jonge bands is gigantisch hoog maar of ik de muziek nu zoveel beter vind… Je kunt iets maar één keer voor de eerste keer meemaken, dat geeft aan de andere kant ook aan dat ik ouder begin te worden… haha! De sfeer bij concerten is in ieder geval nog onveranderd cool. Respect daarvoor.

Sommige dingen veranderen (gelukkig) niet. Want binnenkort staan jullie opnieuw in hét laatste bastion van Rotterdam; de Baroeg. En wel tijdens de Dutch Doom Days. Hoe voelt het om hier steeds terug te keren? Wat heeft jullie band met de Baroeg?
We staan er 28  oktober voor de zesde keer. In 1992 met Samael, 1993 met Anathema, 1995 met Altar, 1997 met Iskander, 2013 Dutch Doom Days en dan de 28^e ook op Dutch Doom Days. De sfeer in de Baroeg is goed. Tofste concert dat ik er heb gezien was Death Angel in 2008!!! De band is er in ieder geval! Meerderen van ons komen of kwamen in de Baroeg. Dit jaar voor het eerst als afsluitende act. We maken nog steeds progressie en daar ben ik best trots op.

Naast Phlebotomized, welke bands mogen wij tijdens deze 15^e editie van de Dutch Doom Days absoluut niet missen?
Deze vraag heb ik doorgespeeld naar Ben, onze doom specialist: Eye of Solitude (UK), Mourning Beloveth (IE), Officium  Triste (NL), GGU:LL (NL), Mythological Cold Towers (BR) en Sagh (NO).