Hiphop uit Rotterdam. Ik heb het altijd als iets magisch gezien. Het is vaak wat ongepolijst. Wat minder rappen om te rappen, maar meer om een verhaal te vertellen. Havenarbeiders-hiphop. Vroeger maakten we wel eens de vergelijking met Amerika; dan zou Rotterdam Brooklyn zijn geweest en Amsterdam, Harlem. Persoonlijk vind ik het een beetje stil rond de Rotterdamse hiphop. De grote namen brengen weinig uit, los van Rotterdam Airlines frontman Sevn Alias (geen Rotterdammer dus dat is lichtelijk valsspelen, haha). Daarom was ik erg verheugd om Monta te kunnen spreken over zijn recente activiteiten.

Ik ken Monta van de Nos E Que Nos Remix van Vieira Nkosi. Ik hoefde niet lang te luisteren om te horen dat hij een hiphopliefhebber is in hart en nieren. Nu hij ook ambassadeur is voor Music Matters vond ik het tijd om deze Kaapverdiaanse Rotterdammer even aan de tand te voelen. Yannick Monteiro Cabral, beter bekend als Monta, leeft al bijna z’n hele leven op Zuid. Charlois om precies te zijn. Feyenoorder ook. Op z’n achtste kwam hij naar Nederland. Hij is namelijk, net zoals vele mede-Rotterdammers geboren op de Kaapverdische Eilanden.

“Ik ben in ’97 vanuit Sao Vicente naar Nederland gekomen. Ik luisterde veel Engelstalige hiphop. Op mijn 11e ben ik begonnen met eigen teksten schrijven. Die waren wel gelijk in het Nederlands omdat ik mijn Kaapverdiaans nog niet op het rapniveau achtte waar ik naar streefde. Echte voorbeelden had ik niet naast misschien grootheden als Nas en Rakim. Ik was vooral onder de indruk van het battle-element in hiphop en in die tijd waren de SPITT battles redelijk bekend.

Daarvoor had ik al kennis gemaakt met hiphop via breakdancen en zo ben ik geleidelijk in het mc’en gerold. Er was op de plek waar ik danste altijd een crew die rapsessies hield en na het breakdancen ging ik daar altijd even kijken, later ben ik ook mee gaan doen. Mijn eerste opname was niet eens op een hiphop beat. Het was op een Sean Paul instrumental. Toendertijd heette ik nog Yaantje en ik was niet per sé in boombap modus. Elke beat waar ik op kon rappen greep ik aan. Ik hield gewoon van spitten”

Inspiratie
Na een periode van alles aanpakken ging Monta zich meer richten op teksten met meer inhoud. “Ik ben heel positief ingesteld en wilde ook graag over maatschappelijke onderwerpen rappen, Ik maakte in het begin ook veel clubtracks maar daar lag mijn passie niet. Ik wil wel wat vertellen. Meer inspirerend zijn voor mijn omgeving.

Ik ben ook erg geïnspireerd door jazz en klassieke muziek, misschien wel meer dan door andere hiphopartiesten. Mijn stiefvader luisterde erg veel klassieke muziek en ondanks het feit dat ik die muziek in het begin maar saai vond, ben ik het later erg gaan waarderen. Qua jazz zijn het vooral de sounds en de vibe, vooral The Roots was daarin van grote invloed op wat ik wilde uitdragen.”

In 2014 bracht Monta zijn eerste officiële werk uit in de vorm van een ep. In samenwerking met Eastgarden Music en met features van underground zwaargewichten als Berry en PSL was dit een eerste kijk in het leven van de Rotterdamse mc. Door harde beats afgewisseld met jazzy samples en in combinatie met passievolle rijms gaf deze ep naar mijn mening de kern van de Rotterdamse sound weer. Monta beliep echter geen geijkt pad in aanloop naar dit project:

“Ik deed veel mee  aan talentenjachten en open mics, elke kans die ik kreeg pakte ik om 16 lines te spitten. Ik was niet zo van het promoten op websites als Puna. Ik maakte mijn tracks (soms zelfs thuis met een webcam-microfoon en twee goedkope speakers) en stuurde het naar mijn vriendengroep. Zo kreeg ik op straat toch een naam en wisten ze wie ik was. Ook via Hyves en PP2G kon ik mijn muziek goed verspreiden in die tijd. Uiteindelijk leidde dat tot Dit Is Monta, mijn eerste officiële release.”

De tijden zijn nu wel veranderd, volgens Monta: “Tegenwoordig is het makkelijker om hoogwaardige muziek te maken vanuit huis. Dat maakt het dope omdat er veel artiesten hun ding kunnen doen; door hard werken goede muziek uitbrengen. Aan de andere kant zijn artiesten wel minder bezig met hun eigen sound creëren. Er word veel nagemaakt. Er is weinig originaliteit en de waan van de dag regeert. Soms mis ik wel het vakmanschap van vroeger. Er zijn gelukkig ook jongens die ‘new school’ dingen maken die tevens een eigen sound hebben, zoals Takkie & Ranx en Vieira Nkosi, dus er is gelukkig nog hoop, haha”

Dat hij niet altijd de makkelijke weg is ingeslagen blijkt wel uit de manier waarop hij ambassadeur is geworden van de Rotterdamse muziek. Op initiatief van Music Matters vertegenwoordigt Monta een jaar lang de Rotterdamse muzikant. “Dat is eigenlijk heel raar gelopen. We waren net een band begonnen, Monta & Mothers Groovebox, en werden benaderd om mee te doen aan dit project. We gingen er eigenlijk zonder verwachtingen in en het waren onze eerste optredens in deze formatie.

In eerste instantie kwamen we niet eens door de voorrondes, maar met een soort wildcard (als gevolg van het volgen van enkele workshops) mochten we toch meedoen aan de finale. De band was uiteindelijk zo goed op elkaar ingespeeld dat we, zelfs een beetje tot onze eigen verbazing, er gelijk met de hoofdprijs vandoor gingen, haha. Voor mij was dit het bewijs dat ik het goede pad ben ingeslagen.

Motivatie
Er waren ook moeilijkere periodes. Ik heb veel steun gehad aan de moeder van de overleden rapper Helderheid, Joany Muskiet, die mij altijd heeft gesteund. Voor haar ga ik ook door het vuur. Zij heeft altijd in mij geloofd en mij gemotiveerd. Ze hamerde er altijd op dat ik in mezelf moest geloven en voor de rest niks van niemand moest aantrekken. Dat de mensen mij waarderen voor wie ik ben, of het nu als artiest of mens is. Daar zal ik haar altijd dankbaar voor zijn. Deze prijs winnen was een mooie bevestiging van die woorden.”

Naast ambassadeur voor de Rotterdamse muziek is Monta, samen met zijn band, uiteraard ook bezig met aankomende projecten. “We willen in elk geval een ep uitbrengen dit jaar, daar zijn we nu druk mee bezig. Het Music Matters verhaal heeft alles wel in een stroomversnelling gebracht. Hopelijk ziet die ep in het derde kwartaal het licht. Door de mensen die ik tegen ben gekomen en in me geloofden, ben ik nu op een punt gekomen dat die steun terugbetaald gaat worden. Ik wil ook vooral andere mc’s motiveren door middel van mijn eigen verhaal. Helpen waar ik niet ben geholpen en dat gaat veel verder dan alleen geld verdienen. Voor mij is dat de essentie van hiphop”