A Night At The Carnival
dlp / cd-dubbel-album
sixties / seventies pop
De muzikanten van de Rotterdamse band The Cosmic Carnival geven elkaar de ruimte. Niet altijd in fysiek opzicht, omdat het podium waarop ze staan soms domweg te klein is. Dat bleek bijvoorbeeld tijdens het Motel Mozaïque-festival, toen het achttal een podiumpje van pakweg 3 x 2,5 meter ter beschikking had.
Maar als de zangers, zangeressen en multi-instrumentalisten samen musiceren, slagen ze er toch in hun muziek te laten ‘ademen’. Met zoveel stemmen en geluiden tegelijk kan het makkelijk een zooitje worden.
Dat gebeurde al niet op hun tot nu toe verschenen studioalbums en ook live weten de Cosmic Carnival-leden hoe ze elkaar ruimte moeten geven. De lakmoesproef was een live-album. Dat ligt er nu. Sterker nog, het zijn er meteen twee. En nog vrij volle ook, want wie het pakket op vinyl wil hebben, krijgt meteen twee dubbel-lp’s in de schoot geworpen met in totaal 34 songs.
De release van A Night At The Carnival was ook nogal ‘een dingetje’. Waar de doorsnee band een avondje prikt in pak ‘m beet Rotown, Bird, de Kroepoekfabriek of Grounds om het nieuwe album te presenteren, besloot The Cosmic Carnival een eigen driedaags festival te organiseren. In het laatste augustusweekend kwamen in Rotterdam-West zo’n duizend bezoekers naar Once Upon A Time In The West, genoeg om een tweede editie van dit festival volgend jaar al aan te kondigen.
De twee albums – op vinyl verschijnen ze apart, op cd is sprake van een dubbelaar – laten twee verschillende kanten horen van dit gezelschap. Plaat 1 bevat een live-concert dat is opgenomen in Rotterdam vorig jaar november. Hierop is de achtkoppige Cosmic Carnival te horen met voornamelijk eigen werk. Materiaal dat invloeden verraadt van groepen als de jaren ’70-Fleetwood Mac, The Beach Boys (zeg maar tussen 1967 en 1972) en de vroege Steve Miller Band.
Om maar een paar acts te noemen die lang uitgesponnen songs met soms ‘spacey’ solo’s koppelden aan mooie samenzang. Want wat laten die Cosmic Carnival-leden toch mooie harmonies horen! Het eigen materiaal van de groep, waarvoor met name leadzanger en gitarist Nicolas Schuit en toetsenman Gerben van Etten verantwoordelijk zijn, is sfeervol.
Dat de band een instrumentarium heeft waarin ruimte wordt gemaakt voor –bijvoorbeeld– een pedal steel, fluit, trompet, viool en diverse percussie-instrumenten, bewijst wel dat in de muziek de nuance wordt gezocht. Ook live komt dat over. Dat bewees de groep al tijdens optredens en op de studioplaten, de live-set toont –voor wie ze nog nooit ‘voor het echhie’ zag– aan dat dit volledig wordt waargemaakt.
The Cosmic Carnival Express
dlp / cd-dubbel-album
sixties / seventies pop (covers)
Op plaat 2 is The Cosmic Carnival Express te horen. Alsof acht muzikanten nog niet uitgebreid genoeg is, krijgt de groep bij sommige optredens gezelschap van nog eens drie extra muzikanten en – ter gelegenheid van het concert in IJmuiden, ook in november van het vorig jaar– nog drie gastvocalisten. Voor de duidelijkheid: bij The Cosmic Carnival zingen ook al zes van de acht leden lead-, harmony- of backingvocals.
Dit tweede album tapt uit een wat ander vaatje dan het Rotterdamse concert. Waar het aantal covers tijdens die set beperkt bleef tot twee –Bruce Springsteen en Case Mayfield– is door The Cosmic Carnival Express de halve platenkast omgekeerd. Dat de bandleden smaak en kennis van zaken hebben, blijkt al uit hun eigen composities.
In IJmuiden wordt naast drie eigen songs gekozen voor Dylan –twee nummers– , Creedence –je realiseert je ineens weer dat de B-kant van Up Around The Bend écht een fantastisch swamprock-nummer is– , The Louvin Brothers, Gillian Welch, The Band, The Stones, fifties-Elvis, Grateful Dead en Buddy Holly. Hoewel het ook kan zijn dat de Stones-versie van Not Fade Away model heeft gestaan. O, ja, en nog een vijftal ‘traditionals’, waaronder de feestelijke, als Ierse ‘jig’ gespeelde Granny Does Your Dog Bite? en Run On, dat ook door Elvis werd gezongen en een jaar of vijftien geleden op Moby’s Play-album stond. Welke versie zouden Nicolas en co hebben gebruikt als ‘template’?
Covers dus, in een veel meer uptempo optreden dan in Rotterdam werd opgenomen. En ook hier geldt, met doorgaans een man of tien op het podium, dat loepzuiver wordt gezongen en gespeeld terwijl de muziek boordevol ruimte zit. Je zou bijna denken dat Matthijs Stok (hij staat vermeld als ‘front of house engineer’, zeg maar Hoofd Techniek, nog een forse kluif heeft gehad aan de nabewerking. Maar wie The Cosmic Carnival ooit live zag, weet dat dat niet nodig is geweest.
Wil je meer weten over The Cosmic Carnival? Bezoek dan hun Facebookpagina.
Edwin Wendt
