De week na Lowlands had ik moeite mij op de dagelijkse dingen uit het leven te concentreren. Allerlei leuke herinneringen schoten non-stop door mijn hoofd. Of door m’n lijf. Ik voelde het in al mijn ledematen (het aantal afgelegde kilometers loog er niet om), in mijn nek (ik ben niet gemaakt om zo lang te sjouwen met campinggerei) en daarbij kwam dat mijn oogleden ongebruikelijk veel last van de zwaartekracht hadden (iets met slaaptekort en bier). Het zijn de gevolgen van een heel tof weekend gevuld met familie, muziek en beste vrienden.
Mijn eerste Lowlands was in 2010. Mijn achteroom Swie Tio, muziekjournalist, is hoofdredacteur van zowel de Lowlandswebsite als het krantje Daily Paradise dat elke dag van het festival voor het Lowlandspubliek verschijnt. Hij vroeg mij of ik zin had om als runner aan te treden. Ik mocht ook iemand meenemen om me te helpen. Mijn zusje en ik, ware kampeermaagden, visten de tent uit de schuur van onze ouders en reden op donderdagochtend richting de Flevopolder.
Het run-werk bestond uit het halen en brengen van eten en dat soort zaken, voor de redactie van Daily Paradise. Het is volgens mij het beste baantje dat je kunt hebben op LL. Het nam namelijk relatief weinig tijd in beslag zodat we ons volop konden verlustigen aan alle optredens en bijbehorend entertainment in dit kleurrijke pretpark voor volwassenen.
Het werd de eerste van een reeks run-jaren. Het run-team, altijd een combinatie van de zusjes Oei of bff Thomas, eindigde elke dag steevast in de nacht, in de Bravo-tent, om te dansen op heel veel beats. Overdag maakten we cocktailstops, zagen we onze favoriete artiesten en ontdekten ook veel nieuwe. Zo kwam ik er ooit achter dat Modeselektor helemaal de shit is. Wist ik veel dat ik van dat soort muziek hield! Maar ja dus. JA!
Afijn, als bezoeker/runner vermaakte ik mij altijd grandioos, maar als muzikant zijnde had ik spelen op Lowlands natuurlijk al jaren op m’n bucketlist staan. Toen ik in jaar drie op Lowlands mocht spelen als onderdeel van de Conny Janssen Danst-dansworkshop in de Grolsch-tent, was ik dan ook blij als een ei. 2012 en 2013 waren blijkbaar mijn gouden jaren, want in jaar vier, was het weer raak. Ditmaal geen workshop, maar een echte show. Ik verruilde mijn backstage-bandje voor een bandje waar met vette letters ‘artist’ op stond en speelde (wederom) met Conny Janssen Danst onze voorstelling MEER RUIS in een bomvolle Juliet.
Iedereen die op Lowlands is geweest zal het wel herkennen: de algehele euforie. Die werkt als een snel verspreidende ziekte, heersend en besmettelijk. Deze euforie wakkert absurd enthousiast applaus aan en zo rezen ook tijdens onze buiging de decibellen. Ik genoot met volle teugen en mijn dag was compleet toen ik bij het diner slechts twee tafels verwijderd was van mr. James Blake himself! (OMG!)
Als artiest naar Lowlands gaan is fantastisch! Maar voor de editie van dit jaar stonden er geen optredens meer. Gelukkig bestond mijn positie als runner nog wel! Back to bezoeker/runner. En met liefde! Het was een bijzondere episode, omdat aan het einde bleek dat oom Swie na 18 jaar Daily Paradise, er jammer genoeg mee stopt. De Daily Paradise wacht dus een nieuwe hoofdredacteur en aangezien ik geen andere Lowlands suikerooms heb, heb ik geen idee of we het runnersbestaan kunnen voortzetten in 2016. Ik hoop ten zeerste van wel. Ik ben namelijk chronisch ziek met euforie en zou het zo missen. Voor de zekerheid ga ik spelen op Lowlands maar weer op m’n bucketlist zetten.
Ai Ming Oei
Ming is de zangeres en songschrijver van Ming’s Pretty Heroes en is daarnaast ook actief als songwriter en topliner voor andere artiesten en producers. Met de muziek van haar album’s Ok Mr. Mix (sept 2009) en Karma (sept 2011) tourde Ming’s Pretty Heroes o.a. door Duitsland en China. Ming was winnaar van de Music Matters Award en muziekambassadeur voor Rotterdam gedurende 2011. Tot augustus 2013 tourde Ming’s Pretty Heroes met dansvoorstelling MEER RUIS van Conny Janssen Danst en verzorgde live de muziek voor ruim 70 voorstellingen in Nederland en Zwitserland, op muziekfestival Lowlands en op de Theaterfestival de Parade. De voorstelling won “De Mus” voor beste voorstelling op de Parade. In maart 2014 kwam het derde studioalbum van Ming’s Pretty Heroes genaamd Roots and Bones uit en keerde Ming terug op Parade de met de voorstelling Kate Bush. Deze voorstelling toert vanaf januari 2016 weer door het land. Foto: Barry Marré.
