Net in de nachttrein voltrok zich een ramp. Ik luisterde naar mixen van mijn nieuwe plaat en dacht: “Ik maak waardeloze muziek.”

En daar heb ik natuurlijk niet mijn toekomst voor door het putje getrokken. Mijn doel was het maken van wereldschokkende muziek; niet het uitwringen van een ouwe handdoek in de hoop dat er nog een laatste druppel uit komt zetten die je zou kunnen verkopen als origineel, aan familie en begripvolle vrienden.

Ik ben geen Bob Dylan, en zal ook nooit een Bob Dylan worden. Je wordt namelijk niet ineens een Bob Dylan als je 31 bent. Op een gegeven moment ben je te oud om nog een Bob Dylan te worden, dan moet je blij zijn met Mark Lotterman.

Wat gebeurde er in de trein? Waarom dacht ik niet tijdens het luisteren: “Wow Mark, wat is dat toch een lekkere track!” ?

Aan de conducteur kan het niet gelegen hebben. Dat was een vrolijke Afrikaan die zelfs mijn blote voeten op de stoel tegenover mij duldde. Hij zag dat ik moe was, en gunde me de ontspanning van rechte benen.

Nee, Rotterdamvolk, zoals altijd, staat ook deze keer het antwoord op internet. Ik besloot mezelf te goeghollen; driftig hakkend op mijn eifoon op zoek naar dat handjevol bemoeizuchtige muziekliefhebbers, wiens meningen over mijn muziek ik veel vaker las.

Meningen.

Ik besloot mijn eerste column voor de Popunie over meningen te schrijven. Gelukkig heb ik niet lang nodig, want van de 400 toegestane woorden gebruikte ik er reeds 239.

Mijn eerste column:

VOOR MENSEN MET EEN MENING.

Zie kunst als het buitenzetten van het vuilnis; een gebeurtenis waar een mening overbodig is.

Het enige dat je kan doen is het voor waar aannemen, het accepteren, ervan genieten of er nooit meer aan terugdenken.

Het zou niet mogelijk moeten zijn met een mening de kunstenaar van zijn/haar pad te duwen; lukt dit wel, hebben wij te maken met 1 bange kunstenaar.

Een mening kan twee dingen:

– Bij een positieve mening denkt de kunstenaar goud in handen te hebben, en wordt hij/zij lui.

– Bij een negatieve mening raakt hij/zij depressief of boos, wil hij niet meer, of juist veel te graag.

De kunstenaar is dus alleen gebaat bij een totale acceptatie van het werk, gesteund door een kort verslag van wat de toehoorder overkwam tijdens het ervaren ervan, zonder zich te verliezen in zinloze analyses, of nog erger, tips.

Wil de muzikant tips, belt hij zijn moeder wel.

einde column

Jammergenoeg heb ook ik overal een mening over, vind ik vrijwel alles slecht, en zou ik het liefst iedereen voorzien van heel veel tips.

Maar ik ben dan ook een heel vervelend mannetje.

Nu maar slapen en morgen de mixen nog maar een keer luisteren.

Misschien valt het toch mee.

Mark Lotterman