Soms zie je een nieuwe act en denk je: zo dan, hier gebeurt wat! Precies dit had ik toen ik vorig jaar De Likt zag op de Binnenweg met Koningsdag. Niks klopte, er ging van alles mis, zelfs de stroom viel uit. Maar de hele Binnenweg stond stil en bleef kijken want er was iets bijzonders aan de hand.

Het is dan ook niet gek dat heel veel mensen zaten te wachten tot deze gasten eindelijk een plaat zouden maken. Voor al die mensen en de mensen die nog nooit van De Likt hebben gehoord is er nu goed nieuws. De plaat is er, en hoe…

De samenwerking van deze drie mannen resulteert in aanstekelijke elektronische funky tracks als basis voor intrigerende raps. Maar er is ook ruimte voor wat duisterder materiaal. Frontman Simon laat hierin zien dat er een waar poëet in hem schuilt. Het is hierdoor soms een ietwat verwarrende luisterervaring. Het ene moment sta je in het wilde nachtleven lekker te gaan op de techno beats om vervolgens ziek thuis te zitten, met een donkere soundscape op de achtergrond.

Gelukkig hou ik van verwarring, een album mag je meenemen door verschillende emoties. Waar ik niet tegen kan is als een album dit doet zonder een gevoel van eenheid te behouden. De heren van De Likt hebben dit goed begrepen. De nummers op zichzelf blijven overeind terwijl het album als een geheel je meeneemt in de wonderlijke geest van Simon. Een geest die alle kanten op schiet, maar je in elk geval altijd duidelijk vertelt hoe hij de dingen ziet.

Alles bij elkaar maakt De Likt met deze plaat een indrukwekkend debuut. Is dan alles goed aan deze plaat?

Tja, als je wilt zeuren zou je kunnen zeggen dat het allemaal wel een beetje aan De Jeugd Van Tegenwoordig doet denken. Dat klopt ook wel, dat is een stijlkeuze denk ik. Hoewel De Likt wel wat rauwer is valt de link niet te ontkennen. Dit is inderdaad hoe de Jeugd zou klinken als ze iets meer de diepgang op zouden zoeken.

De plaat is verkrijgbaar als download of vinyl. Mijn advies: Kopen, opzetten en helemaal grijs draaien.