Tijdens elke editie van het Eendracht Festival worden er stembiljetten uitgedeeld en kan het publiek haar drie favoriete acts supporten door te stemmen. Vanuit de Popunie Music Support Rotterdam regeling krijgen de drie acts met de meeste publieksstemmen een bescheiden geldbedrag om in hun carrière te investeren en de mogelijkheid zich te presenteren in een uitgebreid interview. Deze interviews worden verzorgd door het mediaplatform ZINESTERS. Na eerdere interviews met Elke en Sade Adu is nu het woord aan de band die uiteindelijk de meeste publieksstemmen kreeg: Standup ’69.

Als je kijkt naar de geschiedenis van Standup ’69, doet dat meteen een beetje denken aan die van de fictieve metalband Spinal Tap. De band uit Rotterdam is namelijk al toe aan hun derde drummer. Gelukkig zijn de twee voorgaande niet ontploft zoals bij Spinal Tap, maar zijn ze nog in leven. Eigenlijk begon het pas echt voor de band toen drummer Bruno Vogel aansloot…

Emmy Kadee, die zang, synths en gitaar voor haar rekening neemt en gitarist Willem-Pieter Zoutendijk kennen elkaar via de oorspronkelijke drummer. ‘Ik hoorde Emmy in die tijd op een feestje praten en schreeuwen en kreeg in eerste instantie een slechte indruk. Ik kon me niet voorstellen dat ze goed zou kunnen zingen!’, aldus een lachende Willem-Pieter.

De groep begon niet bepaald serieus aan het avontuur, neem alleen de oorsprong van de bandnaam al. Want waar staat die ’69 nou eigenlijk voor? ‘Daar zijn we zelf ook niet helemaal zeker van,’ vertelt Willem-Pieter ons. ‘Het kan het jaartal 1969 betekenen, wat een muzikaal goed jaar was’, waarop Emmy hem aanvult: ‘Maar het kan ook worden geïnterpreteerd als een hint naar dat vreemde standje ja.’

‘De naamloze debuut-ep is in vier huizen opgenomen, waaronder mijn zolder’, zegt Bruno. Toch is dat totaal niet te horen op de plaat, die is van een goede kwaliteit. ‘Maar er komt geen album, dat is niet meer van deze tijd’, zegt Emmy. ‘Het duurde al een goed anderhalf jaar om zeven nummers op een ep te krijgen. We hebben gekozen om alles zelf te doen en te ontdekken, behalve het masteren. Om de nummers die we live speelden over te laten komen in een opname hebben we soms flink gesleuteld aan de composities en veel meer lagen gebruikt dan we live met zijn drieën kunnen produceren. Daar is dus veel tijd in gaan zitten’, zegt Willem-Pieter. ‘We wisselen daarnaast telkens van genre, soms zelfs binnen een nummer. Zoals bij de eerste jamsessie na het uitbrengen van de ep, die begon met een afro-beat en eindigde met reggae en ska. Het kan echt alle kanten op gaan bij ons.’

De groep is ooit omschreven als ‘noisy indie spacerock’ maar ook deze term lijkt niet meer allesomvattend. Willem-Pieter: ‘Het woord rock past beter bij de muziek. Maar dan wel in een bredere zin natuurlijk.’ Bruno vult hem aan: ‘In de toekomst zou het ook best kunnen dat er meer elektronische geluiden te horen zijn’. Wat deze diversiteit betreft worden de Yeah Yeah Yeahs als een soort inspiratie gezien. Deze Amerikaanse band laat elk album weer een compleet nieuw geluid horen en er is dus nog niet te zeggen welke kant Standup ’69 op zal gaan. Er komen dit jaar wel sowieso vijf losse releases met videoclip en daarop volgt nog een tournee door Nederland.

Hoe komen de nieuwe nummers nou eigenlijk tot stand? Drummer Bruno komt oorspronkelijk uit een andere muzikale hoek dan Emmy en Willem-Pieter, maar toch levert dit geen discussie op. ‘We doen voornamelijk ons eigen ding en zien wel hoe het samen klinkt’, zegt Bruno. ‘Opnemen gaat dus goed, maar er is geen plaats voor een vierde bandlid. Dat levert dan weer teveel gedoe op. Bij bijna elk optreden komt er tenminste één iemand vragen of we nog een bassist nodig hebben. Bij deze: die hebben we niet nodig.’ De basgeluiden zijn wel onderdeel van de muziek: zowel Emmy als Willem-Pieter zorgen ervoor dat die uit hun gitaar en synthesizer komen. ‘Maar misschien staan we volgend jaar wel gewoon met een bassist en backingtrack te spelen. Je weet het maar nooit,’ vult Willem-Pieter lachend aan.

Standup ’69 is de komende jaren nog veel van plan. De groep heeft voor de komende twee jaar al een strategie geformuleerd. ‘We zijn nu op een punt waarop er behoefte is aan een echt toekomstplan’, aldus Willem-Pieter. Toch is niet alles serieus: het gaat ook om plezier maken.

Ondanks dat de muziek niet goed te benoemen is in een bepaald genre klinkt het live allemaal heel lekker, iets dat in de toekomst zeker niet zal veranderen. De enige vraag is: op wat voor muziek gaat Standup ’69 de komende jaren feesten? Iets waar we pas achter komen tijdens de shows dit najaar.

Meer weten over standup ’69? Kijk hier voor hun Facebook-pagina.

Jordi Willemse | ZINESTERS

Het Eendracht Festival wordt mede gefinancierd door Popunie Music Support Rotterdam.