Alles voor artiesten Alles voor organisatoren

Investeer in Talent: Autarc

10 maart 2015 • Algemeen • Redactie

autarcStichting Frauduleus, initiatief van kunstenaars Nikki Ootjers, Hinde Chaâtouf en muzikante Sidhi Achmat (Yokocola Cellarsounds) zijn van plan om een documentaire te maken over visies van kunstenaars en muzikanten op het inrichten van een maatschappij. Het plan is om daarvoor een reis te maken door Europa en zeven uiteenlopende communes bezoeken. Stichting Roodkapje ondersteund het project. Om de laatste nodige financiële middelen bij elkaar te krijgen, hebben zij een crowdfunding opgezet via VoorDeKunst. 

Wat precies?
Na de crisis zijn er veel mensen die een eigen maatschappij oprichten. Autarc is een onderzoek naar het inrichten van de wereld. De twee kunstenaressen Nikki Ootjers en Hinde Chaâtouf en muzikante Sidhi Achmat van Stichting Frauduleus gaan tijdens een reis door Europa langs zeven  uiteenlopende communes om de volgende vragen te doorgronden:

• Op wat voor manieren kan een samenleving ingericht worden?
• Wat is de rol van beeldende kunst bij de totstandkoming van een samenleving?

Het project komt tot uiting in een fictie/non-fictie documentaire die de grenzen tussen beeldende kunst, muziek en reportage op zoekt. Ootjers en Chaâtouf vertalen het onderzoek naar beeldende werken, Achmat gaat tijdens de reis de soundtrack voor de film ontwikkelen. De bevindingen worden gepresenteerd in avondvullende programma’s op verschillende locaties door Nederland, waarin kunstperformances, lezingen, optredens van de band Yokocola en filmvertoningen plaatsvinden.

Waarom eigenlijk?
Het idee is ontstaan door het verlangen naar een eigen commune, een plek die eigenmachtig en onafhankelijk bestaat van de maatschappij. Maar hoe realistisch is dit en wat moet deze zelfbenoemde utopie inhouden? Waar vanuit ontstaat zo’n zelf ingerichte polis? En wat doet deze zoektocht met onze eigen opvattingen van een samenleving, hoe gaan we eigenlijk om met de samenleving die wij met z’n drieën creëren op reis tijdens de opnames?

Frauduleus gelooft dat de leer en gebruiken van beeldende kunst veel meer kunnen worden toegepast bij moderne vraagstukken over duurzaamheid, sociale onrust en het leven na/tijdens de crisis. Beeldende kunst ontwikkelt zichzelf zonder zich op groei te baseren. De focus ligt niet op vermeerdering, maar eerder op vernieuwing en verandering. Autarc biedt hiermee handreikingen voor de praktische toepassing van beeldende kunst in een samenleving.

http://vimeo.com/119740390

Wanneer dan?
De opnames gaan in april 2015 van start. In mei zal er een speciale tussentijdse vertoning plaatsvinden die deel uitmaakt van het Roodkapje Radicals programma in Rotterdam. In september wordt de eerste versie vertoont op de Istanbul Biënnale. De daadwerkelijke première van de film wordt vertoond  in Worm in Rotterdam. Daarna reist Autarc het land door naar verschillende locaties.

Doneren
Hoe je Autarc kunt steunen, vind je op de website van VoorDeKunst.
Met jouw hulp kunnen zij hun crew uitbetalen en de juiste apparatuur aanschaffen, zodat de kwaliteit van het project gewaarborgd wordt!
Op hun eigen website zullen de dames van Frauduleus het verloop van het project regelmatig bijhouden, zodat je het avontuur op de voet kunt volgen!

Meer zoals dit

Sevdaliza

10 maart 2015 • Recensies • Chris Anderson

the suspended kid

The Suspended Kid
cd-ep / download-ep
electronics / urban / ambient

De Rotterdamse artiest Sevdaliza is op dit moment hoge ogen aan het gooien met haar interessante mix van ambient-achtige soul gemixt met een stevige scheut urban. En dat slaat aan. Ze stond laatst nog op Eurosonic en ze is inmiddels ook aan het programma van SXSW toegevoegd. Noisey vindt het “gers” (blijkbaar zeggen we dat soort dingen hier in Rotterdam) en de vrouw in kwestie kan inmiddels al op duizenden plays op Spotify rekenen.

En nu is er de extended play The Suspended Kid, een collectie van zes tracks, die ze ouderwets op zichzelf uit heeft gegeven via social media. Of het wat is? Om het maar even kort te zeggen: ja. Heel erg.

That Other Girl dient als opener. De spaarzame drums (hoor ik daar de 808? Nice) geven een warme ondertoon aan een heerlijke baslijn waarover de zweverige vocalen hun ding doen. Een kleine, dissonante drop geeft een mooi contrast tussen het warme en het harde en het werkt zeer goed.

Beduidend minder zacht (maar daardoor niet minder warm) is de 2e track op de plaat, Sirens of the Caspian wat meer dan 1 knipoog schijnt te geven naar de muziek uit het Verre Oosten. De urban muziek komt hier in de vorm van de populaire EDM stijl trap en het zou me verbazen als dit nummer geen vaste plaat word in een dj set. Clear Air voelt al wat meer als een soul plaat gemixt met wat UK garage en grime. Soulvolle synths en psychoakoestische drums zorgen voor een verfrissende twist. Het is pop, het is soul, het is dance, en toch is het niets van dat alles. Backseat Love voelt aan als een dub techno plaat die gefilterd is door een hele zwik aan jaren 80 powerpop. Ergens doet het een beetje denken aan de debuut plaat van Kavinsky, al is Sevdaliza een stuk rustiger in de opzet.




Sevdaliza – Backseat Love

Taste zet de jaren 80 trend nog gewoon lekker door, met een zanglijn die sterk doet denken aan de betere momenten van de jazz/dubstep band Submotion Orchestra. De track zou niet misstaan bij een remake van de hitserie Knight Rider. De sluiter op dit juweeltje van een ep is het ingetogen en jazzy Underneath, een song die er voor zorgt dat je weer met beide voeten veilig op de aarde word gezet. Na een heerlijk groovend eindstuk sterft de muziek weg in een zee van delay en hese zang.

Sevdaliza doet op deze ep iets wat weinig underground artiesten haar na doen; een heel buffet aan stijlen moeiteloos aan elkaar rijgen zonder het oog voor haar specifieke sound te verliezen. Hulde. En meer graag. Tijd om die repeat knop maar weer eens in te drukken.

Lees het vorige bericht