Interview: BLOK 1A

Blok1A-7564Rotterdamse punkband BLOK 1A stopte er in 2009 mee. Ze hadden jarenlang met veel plezier gespeeld, maar dat plezier begon minder te worden. Nu, vijf jaar later, zijn de heren terug! Nieuwsgierig als we zijn vragen we Deef de Kanarie en Vincent Dekker meteen de hemd van het lijf.

Hey, begon het toch te kriebelen?
Deef de Kanarie: “Nou dat kriebelen is nooit weggeweest hoor! In 2013 waren Die Nakse Bananen aan het toeren in Brazilië en Wilco was mee als invalgitarist. Die toer beviel erg goed. 75% van de toer bezetting heeft ook een BLOK 1A verleden en een reünie was bespreekbaar geworden. Dus eenmaal terug in Rotterdam besloten we BLOK 1A weer nieuw leven in te blazen.”

Kun je iets vertellen over de bandhistorie?
Deef de Kanarie: “Voor mij begon het BLOK 1A avontuur toen ik op een nacht een shoarmatent in Spijkenisse binnenliep. Wilco, Smurf, Peter en nog iemand vroegen of ik zin had om in hun bandje te komen spelen. Ze hadden net hun naam verandert van Taliband in BLOK 1A en zochten nog een drummer. Dat was ergens on 2002 geloof ik. Vrij snel werd Iwan de opvolger van Smurf als zanger. Daarna nam Dekker de bas over van Peter. In 2006 moest Dekker helaas stoppen en Jacco werd zijn opvolger op de bas. Tot het moment in 2009 dat we besloten te stoppen. Dit besluit was niet gemakkelijk. We hadden allemaal het gevoel dat de kracht uit BLOK 1A was. We hadden altijd met veel plezier gespeeld, maar dat plezier begon minder te worden. Dan kun je het beste gewoon stoppen in plaats van door te spelen tot het moment dat je het echt zat bent.”

Wat hebben jullie in de tussentijd gedaan?
Vincent Dekker: “Ik heb een tijd rust moeten nemen nadat ik in 2006 moest stoppen door lawaaischade (gehoorproblemen). Na een paar jaar rust ging het beter en begon het weer te kriebelen. Samen met Iwan, Jeroen (No Hoodlums) en Janai (Corrosives) hebben we een half jaar lang de punkband Cash Corpse gehad. Na het eerste optreden in Den Haag zijn we gestopt. Dat was het voor mij tot nu weer in BLOK 1A.”
Deef: “Ik ben al die tijd door blijven spelen met Die Nakse Bananen. Daarnaast nog gespeeld in projecten als N.L. Subs, Unwanted Generation en Zonde.”

Hoe zijn de reacties op jullie comeback?
Deef: “Geweldig! Sommige mensen vinden dat we veel eerder weer bij elkaar hadden moeten komen, maar eerder zat er gewoon niet in.”
Vincent: “Wat wij op internet lezen is erg positief. We hebben vrijwel direct al verschillende aanvragen gekregen voor optredens. Tijdens onze eerste show in Schiedam was ook goed te merken dat het wel wordt gewaardeerd.”

Wat zijn jullie inspiratiebronnen?
Vincent: “Verschillend, want onze stijl is best divers. In onze nummers streven we wel naar snelheid, power en het opbouwen van energie… Het moet vooral beuken, dus muziek die dat heeft. Naast natuurlijk het publiek en hoe zij op de muziek reageren. En op tekstueel gebied eigenlijk van alles, alles wat we zien en meemaken.”
Deef: “De verschrikkingen en de geneugten van het dagelijks leven. Er is niet alleen genoeg om je over op te winden, maar ook om opgewonden door te raken.”

Terugkijkend; wat waren jullie hoogtepunten?
Deef: “”Ergens kun je ieder optreden wel een hoogtepunt noemen. De opnames voor Execution zie ik toch wel als een hoogste punt. Wat een gekkenhuis was dat, ongeëvenaard. En dat is maar goed ook, want veel gekker moet het niet worden. Dat is slecht voor de gezondheid van menigeen, denk ik.”
Vincent: “Voor mij best veel. Veel mooie shows gespeeld met vele toffe en bekende punkbands. Het Execution album. Hij is nooit echt uitgebracht, alleen ter download. Misschien gek om te zeggen over je eigen album, maar ik vind hem echt heel vet. Alles zit erin wat ik op een punkplaat zou willen hebben.”

Wat is het gekste wat jullie hebben meegemaakt?
Deef: “Dat waren optredens in Edinburgh, Schotland en Londen, Engeland. Van het optreden in Schotland had ik een vakantie gemaakt. Het was de hele vakantie al steeds ‘net niet’. Drie uur lopen zoeken naar een museum dat om de hoek van de hostel lag, bijvoorbeeld. Of de bus willen nemen in Edinburgh en door een punker er keihard uitgetrokken worden omdat het de verkeerde bus was. De dag na het optreden werd ik wakker in de dierentuin… hahaha. En in Londen waren ze mij de volgende ochtend kwijt. Stond ik in een compleet verlaten Camden voor de deur van een off-license store waar ze Buckfast verkochten. Ace!”
Vincent: “Dat bepaalde leden van de antifa vóór het podium aan het sieg-heilen waren. Ik dacht eerst nog dat het neo nazi’s waren en dat ze dat deden omdat wij linkse punkers waren. Maar dat was dus andersom… pfff mafkezen! Ze verziekte wel een beetje ons optreden.”

Wat was vroeger jullie favoriete plek om in Rotterdam te spelen?
Vincent: “Baroeg, dat was toch wel de thuisbasis. Poortgebouw ook, maar daar heb ik maar één keer gespeeld. Al had ik eigenlijk ooit wel eens in De Vlerk willen spelen, maar toen bestond BLOK 1A nog niet. Tofste tent die Rotterdam ooit heeft gehad.”
Deef: “Baroeg. Al zou ik graag het podium van Rotown willen beklimmen.”

Zijn er al plannen voor een nieuw album?
Vincent: “Nog niet… eerst maar weer eens spelen en nummers maken. Er gebeurd genoeg in de wereld om een punkplaat mee te vullen. Wie weet, we zien wel.”
Deef: “Ik denk dat het er wel in zit hoor, een nieuw nummertje BLOK 1A. Even geduld hebben.”

Hoe vind je de huidige punkscene in Rotterdam?
Deef: “Er is in de loop der tijd veel verandert. Er is ook een hoop gebeurd. Er zijn veel te weinig podia in Rotterdam om te kunnen spelen en om naar bandjes te kunnen kijken. Dat komt de hele Rotterdamse muziekscene niet ten goede. Natuurlijk zijn er gelukkig nog wel goede initiatieven. Ik zie dat er weer een nieuwe generatie is.”
Vincent: “De laatste jaren ben ik er niet vaak op uit gegaan en als ik wel ging vond ik het wel een beetje matjes vergeleken met vroeger. Na ons optreden laatst in Schiedam (praktisch Rotterdam) is die mening totaal anders. Die sfeer en dat publiek heb ik acht jaar moeten missen, nadat ik mijn laatste show in TexMex heb moeten spelen. Zoek zelf maar op YouTube of Facebook op Bruja Fest#2 voor de sfeerimpressie. VET! Die zijn fantastisch fanatiek! Geweldig… en minder gewelddadig. Ik hoop dat dat zo blijft.”

Wat vind je de beste Rotterdamse punkband van vroeger en nu?
Vincent: “De beste… Disturbance denk ik. Vette nummers, vette shows en toffe gasten!”
Deef: “Ja, want als punkband wil je natuurlijk de beste zijn. Hehehe. Als je namen wil horen van bands die een buitengewone indruk op mij gemaakt hebben: The Apers, Dogbreath, The Obnoxious en J. Dops Band.”

Hoe gaan jullie het succes van voorheen evenaren?
Deef: “Wat dacht je van gewoon spelen en lol maken? Wat we altijd gedaan hebben.”
Dekker: “Ja inderdaad.”

Met welke punkband zouden jullie nog graag eens willen spelen?
Vincent: “Rond 2004 /2005 waren er altijd leuke punkfeestje met veel toffe Nederlandse punkbands zoals Disturbance, Antidote, Die Nakse Bananen, No Hoodlums, Corrosives, Kezus Krijst, Mistake en Gewapend Beton. Dat lijkt mij nog een keer vet om te doen, beetje nostalgie…”
Deef: “Inderdaad, het lijkt mij wel leuk om een classic punkshow te doen met old school Rotterdamse Punkbands als Disturbance, Die Nakse Bananen, The Fruzzbrats, Kezus Krijst. En natuurlijk niet te vergeten met De Boegies en Wax Pontiffs.”

Waar treden jullie binnenkort op?
11 oktober, Zonhoven België
18 oktober, Maasrock, Puttershoek Nederland

Voor meer informatie bezoek je de website van BLOK 1A.

Ruben Semmoh

rubensimmohDansi Nanga Yu
cd-album
mix van traditionele kawina-muziek, pop, rock en latin

Ruben Semmoh is singer/songwriter, gitarist en frontman van de formatie Ruben Semmoh en het Afro-Carib Ensemble. Onlangs is de cd Dansi Nanga Yu uitgebracht.

Dansi Nanga Yu (Dansen met jou) is een fraaie cd die muziek bevat die een samensmelting is van traditionele kawina-muziek (Creoolse volksmuziek) en hedendaagse stijlen als pop, rock en latin. Bij tijd en wijle klinkt de muziek melancholisch en dromerig, maar weet een fijne sfeer te creëren door goed in het gehoor liggende songs.

De acht tracks nodigen uit tot dansen, overpeinzen of simpelweg onbevangen luisteren en genieten. Vanaf de opener Saka Na Pin tot de laatste track Na Yu Lobi d’a Teri produceert Semmoh fraaie en swingende muziek.

Het swingende Dansi Nangu Yu kent een hoofdrol voor de akoestische gitaar maar heeft aan het eind een dromerige elektrische gitaarriff, aangevuld met andere elektronica (strings en keyboards) en is een juweeltje.

Semmoh neemt alle zang voor zijn rekening. Op enkele tracks zijn meerstemmige zanglijnen hoorbaar. De zang is goed, ofschoon een krachtiger vocale aanvulling, de cd een upper zou hebben gegeven. Zo klinkt Saka Na Pin bij gebrek aan een meer geprononceerde stem, een beetje iel. Het R&B-achtige Bigi Brada is daarentegen gelet op vocalen, muziek en lyrics een hele fraaie compositie.




Ruben Semmoh – Bigi Brada

De kracht van de muziek ligt diep in de gecreëerde sfeer en de ritmiek. De ritmesectie (bas en drum) in Opu Yu Finga vormen een perfecte match. Ter vergelijking: In de ballad Ik Kus Je, klinkt de bas ietwat zompig en zoekende. Na een eerste luisterbeurt lijkt het net of de tracks nogal op elkaar lijken. Maar na vaker luisteren komt de individuele kracht van de onderscheiden tracks goed naar voren zoals in Na Yu Lobi dá Teri. Dit zou als een ‘leading’ track kunnen dienen.

De taalkeuze en teksten zijn bij gebrek aan kennis van de Surinaamse taal en met uitzondering van Ik Kus Je, niet voor het grote publiek toegankelijk. Wellicht valt te overwegen een vertaling van de songteksten op te nemen in het begeleidend boekje. Als je door de uniformiteit van de muziek heen kijkt, wacht een mooie beloning in de vorm van betoverende tracks. Aan de productie is zorg en aandacht besteed en dat is goed voor de luisterervaring.

Een aanrader!
Muziek: 8
Klank: 7 ½

Voor meer informatie bezoek je de website of Facebook pagina van Ruben Semmoh.

Carl Joseph