Tourverslag: Ebby – Le Tour 2026

Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Ebby ging in juni op tour voor een aantal shows in België en Frankrijk. Hoe Ebby de tour heeft ervaren lees je in dit verslag!

Super Fourchette – Brussel
Super Fourchette bevindt zich in het centrum van Brussel in het gebied tussen Brussel Centraal en Brussel Noord. De combinatie van eetcafé en muziekpodium doet een beetje denken aan Roodkapje toen het aan de Meent zat. Als we binnenlopen is Paloma 004 bezig met soundchecken. Een sympathieke band die we aan het einde van onze tour weer tegen zullen gaan komen.

Het geeft ons de tijd om de auto ergens te parkeren en als we terug zijn kunnen we direct beginnen met opbouwen. Terwijl we bezig zijn komt Denis binnenlopen, een goede vriend van Casper waar we zullen overnachten. Na de soundcheck kunnen we een maaltijd kiezen van de kaart; het eten blijkt erg lekker te zijn.

Er spelen drie bands waarvan wij de opener van de avond zijn. We zijn als laatste act toegevoegd aan de line-up en dat is te merken aan het publiek die vooral voor de lokale band lijkt te zijn gekomen die direct na ons speelt. We kijken een een klein stukje maar het is niet ons ding en we besluiten om op tijd naar Denis te gaan want hij moet de volgende ochtend vroeg op vanwege zijn werk. We drinken en kletsen nog wat bij Denis thuis en gaan dan slapen.

SRATVLA – Lille
De volgende ochtend hebben we tijd om rustig te ontbijten en zelfs om even naar de vlooienmarkt te lopen. Als we terug zijn stappen we in de auto naar Lille, een korte rit van ongeveer anderhalf uur. We worden naar het centrum van Lille geloodst waar we een huisshow zullen gaan spelen bij Pierre van SRATVLA.

Normaal organiseert hij concerten in verschillende café’s in de stad maar één of tweemaal per jaar bij hem thuis. Eenmaal binnen blijkt het rommelig, vol en liefdevol ingericht met tweedehands meubels, zelfgebouwde kasten, posters, snuisterijen – die allen overduidelijk een diep persoonlijke betekenis en waarde hebben – en een fantastische platencollectie van grijsgedraaide lp’s.

Er zijn meerdere verdiepingen waar je via smalle en kronkelende trappen kunt komen. Het is een prachtig huis. De kleine kelder die is ingericht als oefenruimte zal vanavond dienst doen als de ’zaal’. Pierre legt ons de zanginstallatie uit en we kunnen vervolgens zelf opbouwen. De PA blijkt niet echt hoge tonen meer te kunnen produceren, maar we weten er een acceptabel geluid uit te krijgen voor de zang en de ritmedoos. De rest gaat over onze eigen gitaarversterkers en klinkt dus vertrouwd.

Pierre opent de avond met zijn eigen duo… het is een charmant optreden, rammelrock overgave. De kleine kelder is inmiddels volgelopen met een bonte verzameling mensen. Aangezien er geen stagemanager is die met boze blikken en signalen een laatste nummer probeert te forceren spelen ze lekker lang door. Iedereen vermaakt zich prima.

Als ze klaar zijn bouwen we snel om en beginnen zonder echte aankondiging. De sfeer van het vorige optreden zet zich door bij dat van ons en ondanks het voor ons moeilijke geluid, wordt het een hele leuke show met gezellig dronken mensen die enthousiast dansen en joelen. Na afloop praten we met veel mensen en verkopen, zeker gezien het geringe aantal mensen dat in de kelder past, een mooi aantal lp’s.

De afterparty gaat nog lang door wat betekent dat het ook voor ons een redelijk korte nacht zal worden aangezien we op onze logeermatrassen niet kunnen ontsnappen aan het lawaai. Na het zoveelste ‘laatste nummer’ gaat dan toch eindelijk de muziek uit en verlaten de laatste mensen morrend het huis.

L’Alimentation Générale – Parijs
Ook deze ochtend is er genoeg tijd om rustig op te starten en de stad een beetje te verkennen. Rond 14 uur stappen we in de auto richting Parijs waar we worden verwacht in L’Alimentation Générale, gelegen in de gezellige wijk Faubourg du Temple.

We worden hartelijk verwelkomd door de promoters van Les Insolentes, maar de locatie lijkt een wat louche bar dancing dat gehuurd kan worden voor concerten. De soundcheck lijkt meer op een line check vanwege een een geluidstechnicus die overal maar een paar seconden van hoeft te horen, maar op het podium klinkt het prima voor onszelf dus geen probleem.

Vanavond staan er drie acts op het programma. Deze keer zijn we de tweede van de avond en wanneer we aftrappen is het gezellig druk geworden. We spelen een degelijke set maar het geluid blijkt inmiddels niet ideaal meer waardoor het hard werken is.

We kijken de laatste act ook nog even en vertrekken dan naar ons budget hotel een half uur rijden verderop. We bevinden ons overduidelijk niet meer in het pittoreske deel van de stad maar de kamers zijn prima, dus we zetten een wekker en gaan slapen.

Pies Pala Pop – Rennes
Na het bekende continental ontbijt stappen we in de auto voor een wat langere rit naar Rennes waar we zullen spelen op het Pies Pala Festival. De locatie bevindt zich aan de rand van de stad op een veld bij een cultureel centrum dat te vergelijken is met een dB’s in Utrecht. Het is een bescheiden en gemoedelijk festival; één podium, één foodtruck , zes acts per avond en ongeveer 800 mensen.

De programmering is scherp en sympathiek; we voelen ons er direct thuis. Er is alleen een line-check voor ons vlak voor het optreden, maar gelukkig zijn we inmiddels goed ingespeeld. We eten in de gezamenlijke ruimte voor artiesten en medewerkers van een uitgebreid buffet, met liefde gemaakt door verschillende vrijwilligers. We kijken met een half oog naar de twee bands die voor ons spelen en dan is het onze beurt.

Het grotere podium is even wennen, maar de line-check gaat voorspoedig. Het optreden zelf gaat erg goed en we krijgen een meer dan warm onthaal met na afloop vele enthousiaste mensen bij de merchandise-tent. We hadden ons niet een beter slot van deze korte tour kunnen wensen. Helemaal omdat we de dag erna nog een dj set zullen gaan doen en zo de tweede dag van het festival ook nog mee kunnen maken met bands als BRNDA en Eraser (de Venus Tropicaux van Philadelphia).

Meer over Ebby vindt je op Instagram.

Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.

Verslag Meet The Pro #60: Sounds Like Money

Meet The Pro #60 op woensdag 19 augustus 2026 stond in het teken van financiën: hoe worden royalties verdeeld?, hoe genereer je extra inkomsten als muzikant en hoe begin je überhaupt een subsidieaanvraag? Een avondvullend programma, met in dit verslag een aantal belangrijke aandachtspunten vanuit het panel uitgelicht. De locatie voor deze Meet The Pro sessie was het mooie RaboArtLab in Depot Boijmans van Beuningen.

Het panel werd gehost door Martijn Crama, naast host o.a. artiestenmanager en auteur. In het panel zaten Jennifer Pool (music copyright coördinator bij Buma/Stemra), Jim Luijten (drummer en administratieve regelneef van de band Tramhaus) en Martin Scheijgrond (directeur van de Popunie).

Paneltalk
Het panel behandelde in één uur verschillende aspecten van de manieren waarop muzikanten geld kunnen verdienen. Wie heeft er geen behoefte aan (meer) geld?

Er werd bijvoorbeeld gesproken over de diverse “potjes met geld”. Zo vertelt Martin over de verschillende Popunie regelingen die op een laagdrempelige manier, eenvoudig aan te vragen zijn. De Popunie kiest bewust voor een eenvoudige manier van aanvragen, zodat het geen mijnenveld wordt zoals vele andere creatieve regelingen. Zo heeft de Popunie bijvoorbeeld een Music Support regeling voor Rotterdam én voor Zuid-Holland. Hierbij kan je maximaal €1500,- aanvragen dat ten goede moet komen van de gages voor de optredende muzikanten.

Martin vertelt dat de Popunie echt veel aanvragen krijgt. Het is aan de Popunie om goed in de gaten te houden dat het budget goed gespreid wordt, waarbij o.a. gekeken wordt naar alle genres, stadswijken en disciplines. Daarnaast heeft de Popunie sinds kort het Makersprogramma, wat alleen voor muzikanten mogelijk is om aan te vragen, voor bijvoorbeeld het maken van een album, livevideo of merchandise. Het gaat de Popunie hierbij vooral om goede plannen waarin er veel gerealiseerd kan worden en dat zij met deze stimuleringsbijdrage hieraan kan bijdragen.

Daarnaast heeft de Popunie ook de Music Export regeling, bedoeld voor Rotterdamse artiesten die een bijdrage van maximaal €1000,- kunnen aanvragen voor een buitenlandse tour.

Martin tipt ook nog de website van CultuurConcreet. Dit is een wijkgebonden fonds waarvan één van de criteria is, dat de activiteit vóór en dóór de wijk moet zijn. Op deze website staat bovendien een overzicht van zo goed als alle fondsen die er in Rotterdam zijn.

Martijn vult, vanuit zijn eigen ervaringen, aan: Hij is ooit met een band gaan touren in Rusland (toen het daar nog iets gezelliger was). Hij heeft toen bijvoorbeeld via DutchCulture het Wilhelmina E. Jansen Fonds gevonden – waar hij nog nooit van gehoord had. Dit is een voorbeeld van zo’n fonds waar maar vrij weinig mensen van hebben gehoord, maar die gewoon bestaan en uiterst specifiek zijn. Zo heeft het Wilhelmina E. Jansen Fonds ten doel de versterking van de culturele betrekkingen tussen enerzijds Nederland en anderzijds Rusland in het algemeen en Sint-Petersburg in het bijzonder te bevorderen.

Jim vertelt dat Tramhaus als beginnende band veel contact heeft gehad met de Popunie. Tramhaus speelt voornamelijk (tegenwoordig ongeveer 90% van de shows!) in het buitenland en zijn daarom ook fan de Popunie exportregeling. Zoals Jim zegt: “Die €1000,- extra maakt écht verschil, zo heb je bijvoorbeeld je bus huur + benzine eruit voor een tour. Dat scheelt toch echt wel.

Jim vertelt dat Tramhaus nu vijf jaar bestaat en dat de band in een hele korte tijd op een niet normale manier gegroeid is, maar dat geld toch altijd gezeik blijft. Jim geeft aan dat ze op dit moment ook nog steeds te weinig geld hebben, ook al zijn ze nu op het punt gekomen dat ze elkaar maandelijks kunnen uitbetalen; de gehele band heeft naast hun tourende bestaan, dan ook allemaal nog een bijbaan.

De inkomsten van de band komen voornamelijk uit de gages van de liveoptredens. De inkomsten vanuit de verkoop van merchandise is daarbij niet de grootste pot. De band begon met een lagere gage, maar op dit moment zijn deze gages natuurlijk veel hoger: maar ze kunnen nog niet zonder de ‘potjes’. Tramhaus bestaat uit vijf mensen, waardoor je dus snel blut bent. Jim vertelt ook dat hij heeft ontdekt dat de ambassades in verschillende landen ook een fijne plek is om aan te kloppen voor geld – de ambassades willen maar dolgraag cultuur ondersteunen.

Martijn beaamt dat het stapelen van potjes juist wordt gezien als iets heel ondernemends. Daarnaast tipt Jim om echt een nieuwsbrief op te zetten, en een database aan te maken met namen en e-mailadressen: hierdoor kan je specifiek nieuws delen met mensen die er daadwerkelijk op ‘subscriben’: ze zitten echt te wachten op nieuws. Daardoor bereik je tegenwoordig meer dan van alles in de Metaverse te gooien.

Er zijn ook veel vragen vanuit het publiek voor Jennifer van Buma/Stemra. Eén van die vragen is of je de setlisten ook met terugwerkende kracht zou kunnen aanmelden. Dat kan inderdaad, maar is niet oneindig; gedurende vijf jaar. Een andere goede tip is om alvast nog niet uitgebrachte liedjes te registeren. Het maakt niet uit hoe klein je bent of hoe weinig je wordt gedraaid, zo voorkom je onenigheid over shares.

Tips van Martin die hij tijdens het panelgesprek deelde waren het Amarte Fonds. Een fonds met twee regelingen die vrij eenvoudig en toegankelijk zijn voor muzikanten en hiernaast ook het SENA Muziekproductiefonds.

Andere tips die voorbijkomen waren o.a. om vooral niet te vergeten om je eigen uren in je projectplan en de begroting op te nemen. Hou ze goed bij, want ook die tellen mee aan de kostenkant!

Naast het panelgesprek kregen de aanwezigen ook informatie over de mogelijkheden bij Rabobank en RaboArtLab. De avond werd afgesloten met een netwerkborrel, waarbij er uiteraard ruimte was om nog na te praten over de onderwerpen die deze avond besproken werden.