Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Songwriter Robin Kester vertrok in augustus dit jaar richting de UK voor een twee weken durende tour. Over hoe deze reeks shows eraan toe ging, lees je in het volgende verslag!

In de ochtend van 14 augustus stapten we in de bus richting Bristol met acht shows in twee weken op de planning door heel het VK. We gingen dit keer met de bus op de trein (Le Shuttle) en dat beviel! De reis voelde daardoor minder lang. In Bristol hadden we een fijn huis en de volgende dag repeteerden we met onze drummer, Matt, die daar woont, voor onze eerste show van de tour op het Green Man Festival in Wales.

15 augustus – Green Man Festival, Wales
Vroeg in de bus om door een supermooi natuurgebied naar het festival te rijden, dat midden in het Brecon Beacons nature reserve in Wales ligt. Onderweg stopten we even voor een fotoshoot!
We speelden op de Walled Garden Stage. Echt een supermooi podium met een aandachtig publiek. De setting was haast sprookjesachtig, en na afloop voelde het alsof we de toon van de hele tour hadden gezet! Het was wel uitzonderlijk heet voor Welshe begrippen en na afloop moesten we echt even in de schaduw afkoelen, maar daarna konden we zelf lekker rondlopen en leuke acts checken. ’s Avonds zagen we nog CMAT de main stage helemaal plat spelen, echt heel goed!

17 augustus – The Folklore Rooms, Brighton
De volgende stop was Brighton, waar we samen met Tessa Rose Jackson een double bill hadden in The Folklore Rooms. Een heel leuke, intieme locatie. Aan de muur bij het podium hingen planten en een grote maan. Door de hele zaal waren fairy lights opgehangen. Afgelopen mei speelden we op The Great Escape en het was superleuk om weer terug in Brighton te zijn. Na de soundcheck zijn we met z’n allen even naar het strand gegaan. We
aten weer bij een heel goed Indiaas restaurant dat we in mei ontdekt hadden. De show zelf was ook heel leuk. Kortom, echt een topavond.

21 augustus – The Lexington, London
Omdat we wat vrije dagen hadden tussen onze shows in Brighton en Londen, had mijn Britse label, Memphis Industries, geregeld dat we ook een live sessie op konden nemen in
The Crouch End Studios. Dat was een heel fijne studio en de eerste live sessie staat nu online:

Verder ben ik met Silvan naar het hoofdkantoor van Gibson gegaan, omdat ik van hen gitaren mocht lenen voor de rest van de tour. Echt superfijn!

Donderdag de 21ste hadden we een show in The Lexington op het Summer Forecast festival, gecureerd door het bekende Engelse muziekblog The Line Of Best Fit. Het was echt een heel gezellige avond en de shows van Ada Lea en Allegra Krieger waren ook heel erg mooi. Normaal heb ik best last van podiumangst, maar dit keer zat ik er helemaal in. Misschien ook omdat ik wist dat dit de laatste show met mijn band zou zijn van deze tour. Na deze show ging de band weer naar huis en zou ik solo de tour voortzetten in de vorm van een aantal support shows.

22 augustus – The Brudenell Social Club, Leeds
De rest van de band ging terug, en ik reisde in mijn eentje verder naar Leeds. Ik ging met de trein verder, maar had een beetje onderschat hoeveel spullen ik mee had (zie foto).

Wonder boven wonder heb ik het allemaal meegekregen in de trein. In Leeds trad ik op in The Brudenell Social Club. Echt zo’n plek waar de liefde voor muziek overal vanaf druipt. Iedereen was er zó vriendelijk! De show zelf was ook heel fijn. Ik opende voor de Amerikaanse artiest Hannah Francis. Haar show was heel inspirerend om te zien. Ze speelde samen met een gitarist die ook haar vocalen live sampelde en er een loop van maakte die hij dan weer door een delay-pedal haalde. Echt heel mooi!

23 –31 augustus – Edinburgh, Sunderland, York
De volgende dag reisde ik verder naar Edinburgh. Daar belandde ik midden in het Fringe Festival. De stad was superdruk, maar wel op een goeie manier. Overal straattheater, muziek. Ik ben zelfs bij een voorstelling van een buikspreker geweest. Was onverwacht heel grappig en cool! De 26ste speelde ik in een uitverkocht La Belle Angèle als support van This Is The Kit. Het was fantastisch. De zaal was al helemaal vol toen ik begon. Ik heb ook heel erg genoten van de show van This Is The Kit.

Ben zelf al een tijd lang fan van haar muziek en iedereen in die band + crew was superlief. Ik mocht over hun amps spelen en een gitaar lenen (ivm de verschillende stemmingen waarin ik speel). De volgende dag speelden we in Pop Recs in Sunderland. Ik moet eerlijk zeggen dat ik die dag heel moe was, en eigenlijk niet veel heb gezien van het stadje zelf. Wel heel lekker Indiaas gegeten bij een klein tentje tegenover de zaal. Het publiek was lief.

De dag erna gingen we naar York. Daar had ik wat meer tijd om alleen door de stad te dwalen. Echt een heel mooi stadje vol middeleeuwse gebouwen inclusief een vrij lange intacte stadsmuur. Helemaal my cup of tea! De show zelf in The Crescent was voor mij de leukste van de supportshows. Het publiek had er echt zin in en ik ook. Hoogtepunt was de tamme vos die backstage een oude bank op het dakterras geconfisqueerd had. Heb nog nooit een vos van zo dichtbij gezien!

31 augustus – Storey’s Field Centre, Cambridge
De laatste show van de reeks was in Cambridge. Een mooie zaal, maar wel heel erg nieuw, waardoor de sfeer iets minder uitgesproken was dan in eerdere locaties. Het geluid was wel echt heel erg fijn! Het publiek was wat tammer, maar wel heel aandachtig. Wat me echt opviel: deze hele tour geen luidruchtig/pratend publiek gehad. Is soms wel echt anders in Nederland. Het was een mooie afsluiter. Vond het echt jammer om afscheid te nemen van This Is The Kit, want ze hebben me heel welkom laten voelen als support. Wat een fijne mensen!

De volgende dag had ik de trein terug naar huis vanaf Londen. Echt heel chill dat die gewoon rechtstreeks naar Rotterdam gaat, zonder overstappen! Het was wel even spannend of ik mee mocht, want ik had blijkbaar te veel bagage mee. Had de kleine letters niet goed gelezen. Maar ze waren coulant. En voor ik het wist was ik na ruim twee weken weer in Rotterdam!

Dankzij deze tour heb ik zoveel nieuwe contacten en ervaring opgedaan! Zowel op persoonlijk vlak als ook op carrière gebied heb ik echt een flinke stap kunnen maken. Heel veel dank aan Popunie voor de steun voor deze tour. Zonder die bijdrage was deze reis simpelweg niet mogelijk geweest en had ik niet op deze manier kunnen investeren in mijn carrière.