Het is vrijdagavond, 7 april. Aangekomen in de Eduard Flipse zaal van De Doelen heerst er een zachte rust die voelt als kalmte voor een muzikale storm. Zou deze storm de nieuwe muziek van de Rotterdamse band Certain Animals zijn? Voordat het antwoord op deze vraag beantwoord wordt staat Oliver Pesch al klaar om met zijn gevoelige klanken de rust in de zaal aan te sterken.

Er is nog maar een handjevol mensen tijdens het voorprogramma, maar deze luisteren samen met volle aandacht naar de ingetogen liedjes van de singer/songwriter. Oliver Pesch begeleid alleen met zijn gitaar het publiek langs verhalen die een persoonlijk karakter hebben en gaan van klein en ingetogen naar bombastisch en uitgesproken. Nooit zonder zuivere stem en alleen op het podium maakt dat het publiek Pesch’s verhalen gelooft. Het is een talent om solo op een podium je liedjes goed over te brengen en Oliver krijgt dat moeiteloos voor elkaar. Dat hij heeft afgekeken bij de grootmeester Paul Simon is duidelijk, maar op zo’n manier dat het niet ten koste gaat van zijn eigenheid. Oliver Pesch heeft alles mee en zou weleens een naam kunnen zijn waar we vaker over gaan horen.
Tijdens zijn optreden is de zaal langzaam voller gestroomd en lijkt nu een stuk meer op een publiek wat klaar is voor een show. En niet zomaar een show. Waar Pesch ons een aai over onze wang heeft gegeven komt Certain Animals de zaal een klap voor z’n kop geven. Dat doen ze in een splinternieuwe formatie, drummer Kees Braam heeft plaats gemaakt voor Rick van de Voort, en ze hebben vrienden meegenomen als blazers en op percussie. Onderdelen die eigenlijk nooit bij deze band zouden mogen ontbreken omdat ze een laag toevoegen die de melodieuze sound van de groep naar een level hoger transporteert.
Met een positieve uitstraling beklimmen de muzikanten het podium waar ze gelijk inzetten met het catchy nummer Sun King, ze lijken niet te kunnen wachten. De volgende nummers lijken nog van voor de nieuwe plaat te zijn, genaamd Arts & Crafts, waar deze hele avond om draait.

Klassiekers om de set verder aan te vullen, een viering van wat was en wat nu is. Strawberry Sunset, Automaton en Tangerine komen voorbij en geven met hun blije karakter een knipoog naar de eerste plaat Songs To Make You Move, die met een spektakel van een releaseshow tijdens de corona periode is uitgekomen. Maar de band leeft duidelijk in het heden. Met hun eerste album hebben ze de lat hoog gelegd, maar lijken nu met hun enthousiasme en dijken van songs gemotiveerd om alleen maar verder op te stijgen.
Langzaamaan bereikt de set de nieuwe nummers waarvoor de zaal nu bomvol staat. Het gelaagde en rustige Grief vormt een brug naar wat muzikaal nog in de wachtrij staat, de set heeft een duidelijk begin, midden en eind. Want gelijk daarna wordt bondig het opzwepende What Is Love ingezet en het rock & rollen is begonnen. De ludieke sfeer tussen de mannen zorgt voor een gevoel van vanzelfsprekendheid over hoe goed de band op elkaar ingespeeld is. Niemand steelt alleen de show, dit doen ze samen en op hun eigen tempo. De nieuwe drummer straalt uit al langer bekend te zijn met de andere bandleden en voelt op zijn plek.
Dit geld ook voor Quint Vullings, vastgeplakt aan zijn Hammond zou hij nergens anders liever willen zijn. Sommige mensen zijn geboren om bepaalde instrumenten te bespelen en hoe Quint met zijn hele lijf en alle overgave die hij heeft zijn toetsen bespeeld is magnetisch om naar te kijken. Zeker bij het nummer Angels In Disguise waarin het orgel de grote ster is. Een liedje wat tevens een goed voorbeeld is van hoe sterk Certain Animals is in een nummer opbouwen, om deze vervolgens op het podium op de beste manier ooit af te breken. Want man, wat is deze band een échte live band. Waar Arts & Crafts al een dijk van een plaat is komt deze in het echt nog vele malen beter tot zijn recht. Het plezier van de groep bij het spelen en de kwaliteit van de (live) muziek zal hier zeker aan bijdragen. Het hupje van zanger en bassist Niels-Jan helpt ook zeker mee.
Verder met Midnight TV, met percussie die op de plaat lijkt te missen. Een dansnummer die door de toevoeging van percussie nog geschikter voelt om de voetjes van de vloer te halen. Extra muzikanten bij een show geeft iets magisch aan een band live zien spelen, al hadden deze toevoegingen op de plaat ook zeker niet misstaan. Na een flinke opbouw in de set lijkt het bijna onmogelijk om niet te dansen, al helemaal niet omdat het nummer Songs To Make You Move voorbijkomt. Toch lijkt niet het hele publiek het hier mee eens te zijn. Het contrast is groot, in dit publiek ben je óf compleet uit je dak aan het gaan (bijvoorbeeld op de schouders van een ander) of je bent geconcentreerd en vooral niet in beweging aan het luisteren. Ieder geniet op zijn eigen manier.
Het einde van de set nadert en voor wie al geconcentreerd aan het luisteren was is er een cadeautje, namelijk het nummer Wood, Steel & Stone wat geheel akoestisch wordt ingeleid. Om even af te koelen van de opzwepende show heeft gitarist en zanger Thijs van Leeuwen niet meer nodig dan zijn breekbare stem, Quint op de akoestische gitaar en een doodstille zaal. Hij zingt heel voorzichtig het begin van dit nummer wat later uitbarst in een ontlading van gitaarspel en meeslepende drums. Quint rent en springt gauw onhandig terug achter zijn Hammond. Gevolgd door het nummer Younger Than Now waarmee ze hun show afronden.
De grapjes, onhandigheden, het plezier en de liefde voor de muziek die wordt gedragen door boezemvrienden zijn de ingrediënten voor een avond die als startschot dient voor een nieuw tijdperk van Certain Animals. Nieuwe plaat, nieuwe formatie, nieuw begin. De Rotterdamse Puck Hofwegen zorgde met haar mooie collectie aan plaatjes uit de jaren ’60 en ’70 voor een kop en een staart aan deze avond voor echte muziekliefhebbers. Bij binnenkomst was de seventies sfeer die voor het hoofdprogramma een grote inspiratiebron is al aanwezig en na afloop kon er nog met een biertje gedanst worden op Boney M. en ABBA.
Als dat niet als een topavond klinkt weet ik het ook niet meer, en Puck is ook nog eens verantwoordelijk voor het te gekke artwork dat het podium decoreerde en ook de plaat afmaakt. Alles klopt en alles zat mee. Certain Animals creëert zijn eigen universum en zal alleen nog maar in hogere sferen terecht komen. En ze zijn jonger dan ooit, awoohoo!