Ver Uit De Maat Festival in WORM: extravagantie galore

Ver uit de Maat flyerOp zondag 20 december barst de meest geliefde WORM-extravaganza weer los; het Ver Uit De Maat Festival. Dit festival viert het bestaan van de originele geest die, bewust of onbewust, maar in elk geval vrolijk en vol overtuiging, alle conventies met voeten treedt.

Er is dit jaar wederom een bonte stoet artiesten, curiositeiten en buitenissigheden opgetrommeld om jong en oud van de vroege middag tot de niet al te late avond te vermaken en verrassen.

Zo zal Lekiddo – Lord Of The Lobsters laten zien waarom hij de opperkreeft is, brengen de Rotterdamse mannen en vrouwen van Ongehoord ongehoorde country-pareltjes ten gehore en komt de Franse Mr. Marcaille met zijn bas en vioolstok.

Kaartjes zijn beschikbaar voor 8 euro óf, als je rechtop onder de Ver Uit De Maat-lat kan lopen, gratis. Het festijn begint om 13.30 en gaat door tot een uur tot elf.

Complete line-up: Lekiddo – Lord Of The Lobsters / Mr. Marcaille / Henry Glissenaar / M&M / The Plastic Fantastic Time Machine / The Megaphone Ensemble / The Asses / Piouxsie / Outskirts / Ongeregeld / Djuna / MCHNRY / Sleepgunner / Sieger Baljon / Moonflower Warrior / Enrico de Profeet / Simon Mulder / en… De Hoofdact!

Extra informatie
Datum: zondag 20 december
Locatie: WORM, Boomgaardsstraat 71
Aanvang: 13.30 uur
Entree: €8,- | vvk

Kijk voor meer informatie en video’s van de line-up op de website van Ver Uit De Maat.

Sevdaliza

sevdaChildren Of Silk
download-ep

electronic singer/songwriter / future R&B

Het is een prima jaar voor Sevdaliza. Eerder bracht ze al haar debuut-ep The Suspended Kid uit (waar ik overigens redelijk van onder de indruk was), een release waarop ambient de boventoon voerde en een sterke uitwerking zorgde voor een prettig klinkend geheel. Nu is er de Children Of Silk ep. Laten we eens gaan kijken of Sevdaliza het kunstje nog een keer kan.

De opener op de ep is The Inside. Zachte vocalen met een begeleiding van elektrische piano en spaarzame akoestische piano worden dik aangezet door een warme baslijn met vage, sfeervolle electronica. Het klinkt wel als jazz, maar iets meer Massive Attack dan Jamie Cullum. Donker als zwarte koffie en even lekker.

Amandine Sensible doet ergens denken aan Youssou N’Dour’s jaren ’90 hit 7 Seconds. Hoewel de hele plaat in het Engels is, doet dat niets af aan het mysterie. Veel geklooi met filters over de drums zorgt voor een dynamische sfeer. Wat mij het meest opviel aan deze track zijn de heerlijk stoffige drums die, wederom, niet zouden misstaan op een triphop plaat van ergens halverwege de jaren ’90.

De op één na laatste track van de ep is het glitchy Marilyn Monroe. Wat Sevdaliza hier doet is perfect meeliften op een stroming binnen de popmuziek die op dit moment heel erg populair is bij onze Scandinavische buren. Ook artiesten zoals Astrid S en zelfs Justin Bieber op zijn nieuwe plaat gingen haar voor met deze minimalistische popsound, maar Sevdaliza laat een heel eigen geluid horen.

De laatste track op de ep klinkt verdrietig, orchestraal en is ondergedompeld in reverb. Deze track is gemaakt in samenwerking met Rome Fortune, een rapper uit Atlanta in de Verendigde Staten. De track is donker, experimenteel en erg interessant om te luisteren – ook al is de sfeer misschien net iets te zwaar om hem te vaak te luisteren (tenzij je natuurlijk van dit soort dingen houdt!).

Sevdaliza laat wederom zien dat ze muzikaal gezien erg veel in huis heeft, met goed opgebouwde tracks die allemaal op zijn minst één ding bevatten die het luisteren de moeite waard maakt.

Het enige punt waar ik verbetering in zou willen zien, is haar zang. Hoewel ze een mooie stem heeft om naar te luisteren blijft ze voornamelijk hangen in ietwat saaie zanglijnen die, ondanks dat ze bij de muziek passen, toch het idee geven dat er meer in zit.