Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Smudged vertrok weer eens richting Frankrijk voor een korte tour met o.a. een kapotte bus en stops in o.a. Parijs en Supersonic Block Party. Over hoe deze reeks shows er aan toe gingen, lees je in het volgende verslag!

Ja het was er weer eentje hoor. Vooraf alles gepland en de helft voor niets. Toch was t allemaal weer geweldig. De Popunie Music Export Rotterdam aanvraag ging over een tourtje van 4 shows en draaien op een festival. Uiteindelijk zijn het twee losse tourtjes geworden.

Nogal gaar vertrokken we van Rotterdam naar Parijs. De avond daarvoor hadden we op Green Vibrations festival gespeeld en rustig aan doen lukt ons op de één of andere manier nooit. Een normale reis. Beetje muziek draaien, stoppies om te roken en te pissen, overal in de shop van het tankstation in de weg staan en vooral niets kopen. Behalve koffie en worstjes…en ondanks alle beloftes toch bij het eerste tankstation al een biertje. Zo ging alles goed.

Tot Fleur het stuur overnam en 100 km voor Parijs de bus kapot maakte. Nee hoor, Fleur kon er niets aan doen, maar dat hoeft ze zelf niet te weten. We hoorden wat klappen onder de auto en waren gelukkig vlak bij een pomp zodat we de bus daar even neer konden zetten en kijken wat er was. Een heel spoor van olie achter ons en onder de bus zag je het op drie punten lekken. Starten lukte niet meer.

Gelukkig was er één streepje schaduw van het bord met benzineprijzen waar we konden zitten en oplossingen bedenken. Maar alles rustig aan. Jacko was rustig de Giro aan het kijken de helft van de band was met een paard aan het knuffelen en de andere helft begon aan de laatste biertjes die er nog waren. Zo nu en dan wat telefoneren met het verhuurbedrijf en Supersonic Block Party waar we de eerste show hadden.

Sorry het tourverslag wordt weer te lang en uitgebreid, ik ga het even korter doen.

Uiteindelijk is een gedeelte gaan liften en een gedeelte in een taxibusje, wat natuurlijk tering veel geld heeft gekost, maar er was geen andere oplossing.

Vlak voor showtime (lang na de get-in) kwamen we aan bij Cafe La Seine om de eerste show te spelen. Een klein zaaltje onder een kroeg, bomvol met publiek die we tegen het plafond hebben gespeeld. Wat een vocht. Na de show nog uren buiten aan een tafeltje zitten schreeuwen, “zoet zout zuur” gezongen en aan iedereen die de show tof vond (iedereen dus) melden dat we de volgende dag om zes uur in de Supersonic zouden spelen.
Jacko heeft een van de lekkerste broodjes in Parijs gevonden: zoek op “sürpriz”

Helaas bleek dat we de volgende dag al om vier uur moesten spelen in plaats van zes. Toch was de zaal aan het begin van de show lekker gevuld en aan het eind vol. Na de show weer op straat hangen en vrienden maken. Weinig bands zien spelen maar wel met een hoop bands kennis gemaakt. Uiteindelijk terug naar La Seine om de voetbalwedstrijd van Paris Saint Germain te kijken. Wat een heerlijke chaos in die stad. Natuurlijk weer twee keer naar “sürpriz” geweest.

Het volgende optreden zou in Rouen zijn, le 3 pieces. Hier hebben we eerder gespeeld tijdens een andere Frankrijk tour. We hebben toen een geweldige avond gehad, dus we hadden er erg veel zin in. Helaas is dit optreden kort van tevoren gecanceld omdat ze een probleem hadden met geluidsoverlast.

Voor de volgende ging de reis naar Bulomatik in Loperhet. Nooit van gehoord, maar een prachtig plaatsje aan het water in Bretagne. Een beetje een krakers sfeertje. Met een zelfgebouwd podium, dingen van metaal, vreemde luchtjes en dreadlocks. Heel gezellig. Ik kon niemand verstaan (nog gezelliger), maar de show ging te gek en mensen wilden per sé dat we meer speelden. Wat we niet hadden, dus dan maar herhaling. Niemand had toch een idee. Uiteindelijk zoals gepland hier nog een dj-setje gedaan op het krakers soundsystem.

Nadat we eindelijk in een superlekker bed lagen (ik in ieder geval) zijn we doorgereden naar St Brieuc. Dat was lekker in de buurt. Via onze vrienden van Swish Swash hadden we hier een klein optreden geregeld zodat het geen loze dag zou worden. Het was een cafétje genaamd Le Cessonais. Omdat het zulk lekker weer was hebben we buiten gespeeld. Achter het café was een tuin met een paar jeu de boules banen.

We stonden lekker tussen de plastic stoelen en parasols voor mensen uit de buurt te spelen. Oude alcoholisten, families, jeu de boules spelers en een paar verdwaalde punkers. En Manon van het label Swish Swash (uit Rennes) moest toevallig in de buurt werken en die was daarna naar ons geracet. Helemaal geweldig om haar weer te zien omdat we het komende album bij hun gaan uitbrengen. Was natuurlijk weer een topshowtje al was het allemaal wat kleiner dan normaal. Toch helemaal dubbel gelegen en mensen blij gemaakt.

De dag daarna zouden we naar le Narval in Cherbourg gaan. Hier hebben we ook eerder gespeeld en daar zijn we toen zo geweldig ontvangen, dat het ons oprecht pijn deed toen we vlak van tevoren te horen kregen dat ze failliet waren. Ze hebben nog geprobeerd onze show ergens in de buurt door te laten gaan maar het was te kort dag om echt iets te vinden. Helaas dus weer een show die niet door kon gaan. Dus toen was het aan één ruk door naar Rotterdam rijden en bijslapen.