Metropolis heette ooit Poppark en voor Poppark was er New Pop. Met als motto: “Het is nieuw, het is kwaliteit, het is onbekend, het is voor noppes en het kan alleen in Rotterdam” werd het Zuiderpark tussen 1977 en 1981 het decor van het tot dan toe grootste gratis festival in Nederland: New Pop.

Eind jaren zeventig kregen punk en new wave in Nederland echt voet aan de grond en vooral in het grootstedelijke Rotterdam sloegen de opgejaagde, nerveuze klanken aan. De muziek paste ook goed in een stad waarvan de jeugd opgroeide op het ritme van gehei en de kledingcodes van het Rotterdamse zakencentrum zich gemakkelijk lieten vertalen in de door kantoorkleding geïnspireerde wave en punk-outfits. Een toen nog piepjonge Beerend Lenstra wilde een jaarlijks groot gratis popfestival organiseren met bands die binnen een jaar konden doorbreken en zo geschiedde.

Locatie van het spektakel werd het Rotterdamse Zuiderpark, waar voor iets minder dan twee ton in guldens een programma werd neergezet van nieuw talent, straattheater, cabaret, dichters, jazzgroepen, folkmuziek, klassieke muziek, een markt en vele terrasjes en waarnaar het Rotterdamse openbaar vervoer gratis reed. Toen nog onbekende bands als The Police, Boomtown Rats, UB40 en Ramones beklommen er de podia, Herman Brood & His Wild Romance braken er door met Saturday Night en The Cure speelde er Boys don’t cry in het jaar dat hun eerste album uitkwam. De geluidskwaliteit was bijzonder goed voor die tijd, aldus mijn toen twintigjarige oom. Volgens hem was The Cure het mooiste concert dat hij ooit had gehoord in de buitenlucht. ‘Maar dat kon ook zijn gekomen door de wiet…’

Rotterdam werd een belangrijk podium voor punk en new wave en New Pop was dé place to be om nieuwe bandjes te ontdekken. Precies wat het anarchistische tv-programma van de VPRO, Neon, goed kon gebruiken. Onder het motto “In het neonlicht speelt het leven zich af” maakten Rotterdammers Jules Deelder en Bob Visser anarchistische televisie, waarvan de punk- en new wave-intermezzo’s grotendeels werden opgenomen tijdens New Pop

Uiteindelijk groeide het festival uit van 50.000 naar 120.000 bezoekers. Het festival was zo populair, dat muziekliefhebbers de sloten via de buitenkanten van de brugleuningen of pootjebadend overstaken om op tijd bij het volgende podium te zijn. In het laatste jaar zorgden twee door het leger geplaatste tankbruggen ervoor dat dit niet meer nodig was.

In 1982 zou New Pop doorgaan als driedaags theater- en muziekfestival “Teatro Fantastico”, maar een tekort van 170.000 gulden, iets meer dan een kwart van het totale budget, gooide roet in het eten. Al tijdens Rotterdam New Pop ‘81 was Lenstra met de pet rond gegaan om een tekort van 10.000 gulden op te lossen voor het festival dat nu werd aangevuld met theater, dichters en markten. Dat lukte toen nét voor wat later de laatste New Pop bleek te zijn geweest. De kiem voor een gratis popfestival in het Zuiderpark was gelegd en in 1988 konden popliefhebbers er weer terecht voor de eerste editie van Poppark.

The Cure – New Pop 1979 (in uitzending van Neon)

Christine Madern

Christine Madern is historicus, schrijver en muzikant, oprichter van Bureau Terugblik, initiatiefnemer van RRRoots, bassist van The Minor Details, bestuurslid van Music Matters, moeder van Vesper en Rotterdammer in hart en nieren.