Rotterdamse Popweek: De Sjokomel Sjoowkees

sjokomel sjowkeesHet kleinste theater van Rotterdam gaat na vier jaar tegen de vlakte, maar Werklicht gaat door. Tijdens de Rotterdamse Popweek laat theaterwerkplaats Werklicht graag de nieuwe locatie en toffe artiesten van Rotterdam-Zuid zien! Op zondag 15 november presenteert Werklicht een middag vol muziek, cabaret, spoken word, poëzie en wie weet wat nog meer. Dit alles onder het genot van ‘sjokomel’ (met slagroom) en speculaasjes…

Met ingang van aankomende december organiseert Werklicht hun gezellige en veelzijdige Open Podium in het Millinxparkhuis. Een prachtig buurthuis met ruimte voor toffe artiesten, vaak van Rotterdam(-Zuid), en voor publiek uit de hele stad en daarbuiten. Iedereen is van harte uitgenodigd om al tijdens de Rotterdamse Popweek kennis te komen maken.

De Sjokomel Sjoowkees
Op het programma staan onder andere: Janine Wegman, die we kennen van de band Ongeregeld, met covers van Kees Korbijn. Ronald Rote & Michael Cooiman spelen pop/rock, Rohalt (singer/songwriter) en verder zijn er optredens van Jochem van Es (cabaret), Meriam Ching-Yong (spoken word) en Joz Knoop (poëzie).

Janine Wegman over de legendarische Rotterdamse liedjesschrijver Kees Korbijn die in 2012 is overleden: “Kees Korbijn heeft scherpe, actuele teksten geschreven. Hij maakte ontzettend ontroerende liedjes en zijn schuine teksten zijn altijd raak en niet plat.” 

Kees Korbijn from Monica Ruiz van Hattem on Vimeo.

Ronald Rote is de huismuzikant van Werklicht. Op één van hun Open Podia leerde hij zijn achterneef Wouter Mol (van de band Mol) kennen. Hij heeft zelfs een heuse Werklicht-rap gemaakt; “Doe je ding, mis het niet. Dit is Werklicht”.

Op de Sjokomel Sjoowkees speelt Ronald Rote samen met Michael Cooiman. We zijn benieuwd. Hier een eerder tof filmpje van RoteMol op de Uit de Verf Kunstroute, het Rotterdamse alternatief tijdens Art Rotterdam:




Nieuwe serie van Werklicht’s Open Podium
Het eerste reguliere Open Podium is op zaterdagavond 12 december. Vanaf dan is het iedere 2e zaterdag om de 2 maanden. Maak je theater, muziek of poezië misschien? Doe je ding, mis het niet. Dit is Werklicht!
Aanmelden kan via de Facebookpagina of via: info@werklicht.eu en thomas@werklicht.eu

Maar eerst De Sjokomel Sjoowkees!!

Extra informatie
Datum: zondag 15 november
Locatie: Millinxparkhuis, Millinxstraat 69 (nabij metro Maashaven)
Tijd: van 15.00 uur tot 17.00 uur
Entree: Gratis
Facebookevent 

LOGO_POPWEEK-low-resSjokomel Sjoowkees maakt deel uit van Popunie’s Rotterdamse Popweek: Tien dagen lang wordt vanuit Popunie en de Rotterdamse podia de Rotterdamse popcultuur in de schijnwerpers gezet. Lees hier wat er nog meer plaatsvindt in deze week of download de app.

Autotunage

chris-anderson-300x225Laatst kwam ik op Reddit (een soort van forum met miljoenen gebruikers) een thread tegen, waar mensen hard aan het discussiëren waren over het gebruik van autotune in de muziekindustrie. Dat vindt men valsspelen, liegen en gewoonweg niet kunnen. De conclusie waar veel mensen op uit kwamen is, dat als je niet kan zingen, je niets te zoeken hebt in de rol van zanger. En daar ben ik het nou net niet mee eens.

Auotune was voor een hele lange tijd één van de grootste geheimen in de industrie. De software werd toentertijd voornamelijk gebruikt om valse noten te kunnen corrigeren in de post-productie. Toen Cher voor het eerst de extreme variant van de plugin gebruikte in het nummer Believe, was het vrijwel direct een hit bij een groot deel van de luisteraars.

Het effect werd daarna wel net iets vaker gebruikt, maar het was tot ongeveer 2008 niet zo dat de plugin op grote schaal werd ingezet door voornamelijk hiphop en R’n’B artiesten. T-Pain’s hele sound komt volledig door autotune, en ook Kanye West’s (fantastische) plaat 808’s and Heartbreaks zette het effect volledig in de schijnwerpers. Mensen zijn vooral tegen het gebruik van het effect door onwetendheid. Als je kan zingen heb je het toch helemaal niet nodig?

In de echte muziekwereld komt de plugin vrijwel standaard mee in elk software pakket en word voornamelijk gebruikt als een tijdsbesparend middel in studio’s. Studiotijd is duur, en als een groot deel van die tijd besteed gaat worden aan elke zin 500 keer opnieuw inzingen om de perfecte opname te krijgen dan lopen de kosten redelijk op.

Veel producers gebruiken daardoor autotune om een goeie opname om te zetten in een perfecte. Daarmee zeg ik natuurlijk niet dat het nooit gebruikt word om een tonaal-slechte zanger om te toveren in een toonvaste zanger, maar denk hier eens over na: zingen gaat om méér dan toon.

http://www.youtube.com/watch?v=IaSopljm410

Zoals de motor van een auto maar één onderdeel is van het geheel, zo is toon maar een klein onderdeel van wat een goede zanger moet kunnen. Je hebt adem controle, dynamiek, uitspraak en controle over je keel nodig. Stel je voor dat je als zanger verdomd goed bent in al die dingen, maar met toon veel moeite hebt. Stel dat je een verdomd goed idee hebt voor een nummer je jezelf niet tegen wilt laten houden door een slecht ontwikkelde techniek voor toon. Is het dan wel zo slecht om het te gebruiken?

Vaak, en ik ben één van die mensen, hoor ik mensen zeggen dat de bestemming, en niet de reis het belangrijkste is. Lijkt me dat het niet uitmaakt hoe de song geschreven is, zolang hij maar geschreven is.

Als je een beetje een oor hebt voor het gebruik van het effect (buiten de makkelijk te herkennen extreme T-Pain sound) hoor je autotune in heel veel nummers van artiesten die verdomd goed kunnen zingen. Ik hoor het op Metallica’s Death Magnetic, ik hoor het bij Lady Gaga’s platen, ik hoor het bij Shania Twain.

Ik hoor het zelfs redelijk vaak bij live concerten. Fans vragen een perfecte performance van de zanger, of hun hele opinie over de muziek verandert in iets negatiefs. Hoe vaak ik wel niet gehoord heb dat een band (ja, de hele band) slecht was omdat de zanger niet altijd even zuiver klonk… laat ik het zo zeggen: als ik een euro had gekregen voor iedere keer dat dit voorkwam, had ik nu geen studieschuld meer.

Autotune is een beetje quality assurance voor velen, en voor sommige een tof effect. Het is bij lange na niet “de dood van muziek”. Wees blij dat de optie om het te gebruiken er is, want het is toch een redelijk belangrijk wapen in het arsenaal van menig studio. Het zorgt er bovendien voor dat we een eindeloze stroom aan mooie muziek krijgen van mensen die wel een hit kunnen schrijven, maar het technisch niet uit kunnen voeren.

Chris Anderson

Chris Anderson is een 23-jarige singer/songwriter en ambient producer uit Spijkenisse die, als hij niet met eigen muziek bezig is, zich stort op zijn nieuwe project; hij maakt een podcast vol relaxte elektronische muziek, waarin ook Rotterdamse artiesten gepromoot worden. Klik hier voor meer info. Voor Popunie maakt Chris tevens elke maand de Luisteragenda.