Dit keer schrijft Quincy over recente voorbeelden van Rotterdams muzikaal activisme en pleit hij voor het uiten van je mening!

Muziek is volgens veel mensen een bron van ontspanning, iets om jezelf in te kunnen verliezen. Hoewel ik het hiermee eens ben, zie ik muziek als meer dan dat. Muziek kan wakker schudden en licht schijnen op situaties waar men niet (genoeg) over praat, kortom: muziek is een perfect medium voor activisme. En laat activistische muziek nu precies in Rotterdam springlevend zijn! Hoe kan dat ook anders in de tijden waarin we leven? En hoe kan dat ook anders in een stad waar men niet snel een blad voor de mond neemt?

Slopen = Sterven
Buurtbeheer is, voor zover ik weet, de enige social-housing-punk-band die bestaat. Met zo’n beschrijving van hun muziek, hoef je dan ook niet lang te gissen waar hun meeste teksten over gaan. Zo gaat Slopen=Sterven, je kan het al raden, over het onnodig slopen van woningen en de goed gevulde zakken van huisjesmelkers. In dit nummer wordt gedanst op het graf van wijlen wooncorporatie Vestia en de vinger op het zweterige voorhoofd van de projectontwikkelaar gedrukt, die alsmaar meer woningen tegen de vlakte gooit om zo nieuwe, grotere en duurdere woningen te bouwen voor zogenoemde ‘’starters’’. Dit terwijl Rotterdam kampt met een groot woonprobleem. Een urgent nummer met een urgente boodschap!

Make It Happen
Zo kwam Rotterdam’s grootste punk-export Tramhaus in 2022 ook met een urgent nummer over onder andere het onnodig slopen in deze stad. Make It Happen is een eerbetoon aan de Wielewaal, de arbeidersbuurt in Rotterdam-Zuid en een ironische verwijzing naar de slogan van onze gemeente die het allemaal wel ‘’laat gebeuren’’. Toen de band die zomer op Metropolis stond, namen ze dan ook een aantal Wielewaalse buurtbewoners mee het podium op tijdens de uitvoering van hun toen kersverse single. Je had erbij moeten zijn!

Kill The Baby
Saving the best for last! Dit nummer schopte niet alleen tegen de schenen van anti-abortus figuren door het hele land, maar ook tegen de schenen van de in zwarte kousen gehulde knieën van de SGP. Kill The Baby, afkomstig van de Vulva plaat Woe To The Wicked, is een doomy, sludgy, punky anthem over het de baas zijn over je eigen baarmoeder. Een nummer dat, helaas nog steeds, een boodschap draagt die door sommige mensen niet gehoord wil worden.

Het is van uiterst belang dat dit soort muziek bestaat en dat er mensen zijn die zich verbaal hard willen maken voor hetgeen waar zij in geloven en waar mensen in geloven die zich niet kunnen/durven uitspreken. Muziek over problematiek die iedereen tegen het lijf kan lopen… Dit is iets wat we als samenleving (en in dit geval specifiek als stad) moeten waarborgen. Een laatste oproep aan de Rotterdammer die veel te zeggen heeft, maar dit niet durft: Doe het! Het is een grote sprong in het diepe, maar gelukkig zijn er mensen die je opvangen. Al ken je ze niet, kunnen ze wel naast je staan om jouw (en dus jullie) woord kracht bij te zetten!

Keep up the good fight!