Ne Pas De Machine

Ne PasThe Life & Death of Robert J. Momfrobble
cd- /cassette- / download-album
indiepop
Tennis Records

Bij een nadere inspectie van het algehele oeuvre van Ne Pas De Machine, valt op dat de band vaak korte albums maakt, waarin een thema centraal staat. Zo is er Secretly Yours, waarin liefde en hartenzeer centraal staan, maar ook For Whom The Sleigh Bell Tolls, een plaat met een kerstthema. Met een goede dosis humor en ironie in hun muziek, vooral in hun teksten.

Op 1 december 2015 heeft Ne Pas De Machine een nieuwe cd uitgebracht, getiteld The Life & Death Of Robert J. Monfrobble. Het is, net als de voorgaande platen, een conceptalbum, maar deze keer met een verhaal centraal: het ongelukkige verhaal van Robert J. Monfrobble.

Robert J. Monfrobble is een pianist, die na een ongeval, besluit radiopresentator te worden. Hij sterft een tragische dood, doordat hij tijdens een radioshow stikt in een stuk appel. Een macabere vorm van humor, die bij sommige misschien in het verkeerde keelgat kan schieten. Bij mij echter, werkt het aanstekelijk.

Het eerste nummer van de plaat, Introduction, begint met een prachtige sonore contrabas, gespeeld door Martijn ‘Oaky’ Eikenhout en een speels gitaarmelodietje, waarna in één zin de verhaallijn uit wordt gezet. Introduction duurt dan ook kort, en vloeit snel over na een korte stilte in Rocket Robert, waarin verteld wordt over Robert’s tijd als pianist in een bar. Het is een sterk, pakkend nummer, maar had heus nog wel wat langer gemogen, juist omdat het refrein zo mooi is.

Het vrolijke Dusty Cones begint met een luchtig gitaarmelodietje, en ritmisch drumwerk van Maarten London. Michiel van Veen, gitarist en zanger, zet in dit nummer uit hoe Robert in de radio-wereld terecht komt.

Een uitbouw aan het einde leidt tot het nummer So Sad, met een orgel en sterk gitaar- en drumwerk. In dit nummer wordt verteld hoe Robert met zijn nieuwe baan omgaat. Het laatste nummer Loneliest Frequency is het langste nummer van de plaat. Na een introductie met tekst verandert het nummer langzaam in een bijna post-rockesque opbouw, met voortkabbelende gitaren – waarna het zachtjes eindigt.

Al met al is The Life & Death Of Robert J. Monfrobble een plaat met potentie, waarin het concept duidelijk centraal staat. Soms mogen nummers heus nog wel wat langer en structureler. Maar met de kunde in het musiceren en het vertellen van verhalen, zullen deze heren zeker nog ver komen. Een tip voor het nieuwe jaar!

Tourverslag: Kid Harlequin – is Duitsland industrial rock heaven?

12304016_984045608335925_4738488891873926412_oNadat velen ons verteld hadden dat Duitsers zeker interesse hebben in industrial rock, hadden we besloten om dat eens met eigen ogen te zien. Daarom zijn we een weekend lang op tour gegaan bij onze oosterburen om eens te snuffelen hoe het er daar aan toegaat en de naam Kid Harlequin over de grenzen te verspreiden. Naast de hulp van Popunie hebben we ook een Duitse promotie partner gezocht. Na een eerste tour in de UK vorig jaar is het nu tijd om zaadjes te planten in Duitsland!

IMG_8135Vertrek
De eerste gig was een half uur rijden van de Tsjechische grens: een flink eind rijden dus! Vandaar dat we de dag ervoor al waren begonnen aan de reis, aangezien ook de eerste gig die dag geannuleerd was – helaas. Met zijn zessen, alle backline en alle weekendtassen in één busje, gezellig!

De rit leverde geen problemen op en aan het begin van de avond arriveerden we in het hotel. Toevallig bleek op onze vrije avond in Chemnitz een weihnachtsmarkt te zijn. Hier begon een leuke eerste avond met curryworst, schnitzel en gluhwijn.
Tip! Johannesbeer, blijkt geen bier te zijn ;-).

Chemnitz – Subway to Peter
Doordat we al in Chemnitz waren hadden we nog een groot deel van de dag voor ons zelf. Op naar Tierpark Chemnitz, dit bleek helaas geen aanrader. Wel kwamen we zo langs een hele leuke Amerikaanse diner en hebben we daar twee keer gegeten.

IMG_8327Toen was het tijd voor Subway to Peter. Eerst werd onze slaapplek laten zien die inbegrepen was. Op 100 meter afstand in een oud gebouw was een zaal met 10 slaapplekken, allemaal voor ons.

Nog leuker was dat de muur compleet beplakt was met posters en stickers van bands die er geweest waren, natuurlijk nu ook met die van ons. Bovendien kregen we avondeten! Echte Duitse sauerkrautsoep (voor de liefhebber).

We speelden als enige op de avond, wat ons enige zorgen baarde. Gelukkig had de zaal veel eigen alternatief publiek. Hierdoor werd het een leuke show. De show was vreemd genoeg op donatiebasis, maar toch inclusief merchandise is er nog zo’n 100 euro verdiend. Een grote tip: neem merchandise mee.

Na de show bleven er ook nog nieuwe fans hangen voor een praatje wat het samen met het tafelvoetbalspel een erg leuke avond maakte. Om je gage te krijgen moest ieder een shotje nemen. “Don’t smell it, just drink it”. Een aanrader deze plek!

IMG_8311Lubbenau – Kulturhof
Op een uurtje rijden van Berlijn ligt het kleine plaatsje Lubbenau. Helaas was deze show door een fout van de boeker pas gedurende de week geboekt, ter vervanging van een andere show. En daar waren we dan. In Kulturhof Lubbenau. Op een Duitse punk avond beland.

Wederom hele gastvrije mensen, avondeten (schnitzel!), slaapplek en zelfs ontbijt waren inclusief!

Alleen was het publiek niet helemaal onze doelgroep. Gelukkig hebben we kunnen netwerken met de andere Duitse bands uit Berlijn (die ook Berliner Luft hadden meegebracht!) en hebben we er een leuke avond van gemaakt.

Tip! Zorg dat je een woordje Duits spreekt. Buiten Berlijn kan niet iedereen Engels en kwam de geluidtechnicus bij veel van ons spullen niet verder dan “Money!” ;-).

IMG_8313Pooca Bar – Hamburg
De laatste dag was voorbestemd voor een grote stad, Hamburg. De Pooca Bar ligt vlakbij de Reeperbahn. Bekend van het gerenommeerde festival; een levendige buurt, maar wel een mindere buurt om rond te lopen met de nodige zwervers en erotische winkels.

De bar zelf lag eerst ook nog vol met glas van de vorige avond, maar werd opgeruimd. Wel was het een straat vol met zaaltjes, wat ook wel de enige concurrentie opleverde. Een zondag was ook niet de beste dag.

Deze avond speelden we met John Monday! Hele aardige gasten en maakten een leuke show, al wel wat minder hard dan Kid Harlequin. Dit keer helaas geen eten en slaapplek inbegrepen en moest de bar ook voor een klein bedrag afgehuurd worden.

Er waren veel vrienden en familie van John Monday, waartussen we nu toch ook een enkele fan voor ons hebben weten te pakken.

Toen was het alweer tijd om terug naar Nederland te gaan. We hebben een te gekke tijd gehad en kunnen proeven van Duitsland. We komen zeker weer een keer terug en nemen dan alle ervaringen van nu mee.  Je moet het niet hebben van de gages, maar van de vriendelijke en gastvrije mensen bij onze oosterburen.

Het belangrijkste reisadvies: houd in de hand met welk genre het podium of de andere bands te maken hebben, om te zorgen dat je voor de gig al op je slaapplek terecht kunt – die inbegrepen is! – en dat je zorgt dat je ondertussen netwerkt! Tot een volgende keer!

IMG_8351

 

rotterdam-music-exportDeze tour is mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.