De in Rotterdam woonachtige Laise Sanches werd bij het grote publiek in 2009 bekend door het bereiken van de finale van het vierde seizoen van X-Factor samen met de band Adlicious.

Ook solo weet deze prachtige en energieke Kaapverdiaanse zich goed staande te houden op verschillende podia, zoals haar tweede plaats tijdens de Music Matters Award bewees.

Haar zangroots begon al eerder. Zo zong ze in kerkkoortjes voordat ze rond haar zestiende de professionele route insloeg via verschillende dans en theater projecten in Rotterdam.

Acteren, dansen en zingen het gaat deze powervrouw allemaal goed af. Afgestudeerd aan de Rotterdam Jazz Academy wist ze door haar passie en inzet ook aan de slag te gaan als backing vocalist bij artiesten als Wouter Hamel , Chaka Khan, Ntjam Rosie en Jenny Lane.

Nu is het Laise Sanches ‘time to shine’, met haar eind vorig jaar verschenen gelijknamige solo debuutalbum.

Deze release staat vol met nummers over liefde in al zijn vormen, van zowel verloren gegane als opbloeiende liefde tot liefde waarvoor gestreden moet worden. De broeierige teksten zijn stuk voor stuk verweven met muzikale en vocale arrangementen die perfect zijn voor zwoele avonden in de dansclubs.

Albumopener Broken Heart begint met een lekkere synthloop oorwurm met ondersteunende beat die zeker de lichamen in beweging zal brengen. Alvorens het heldere en warme stemgeluid van Laise de treurnis en tragiek van een gebroken hart bezingt.

Na het verdriet is het tijd voor de moeizame reis terug naar geluk. Met Fall In My Arms komt het vertrouwen en weer opnieuw durven liefhebben aan bod.

Lichte pingelende electro tunes geven de melodie en een zomers warm ritme. Samen met de meerstemmige Laise vocaltracks spreid de zangeres hier zowel vocaal als figuurlijk haar armen uit naar de luisteraar.

De tweede single van het album is de Portugese song Sempri Djunto, waar tevens een super strakke clip bij gemaakt is, waar Laise de Afrikaanse genres zouk en zumba met een moderne flair aangrijpt voor een zinderend nummer van formaat.

De kleine 40 minuten van deze release vlogen voorbij doordat de electro begeleiding, die voor de meeste songs redelijk in hetzelfde beat patroon blijft hangen, de tien liedjes in elkaar lieten overlopen.

Een ietwat ruimere instrumentatie had dat gevoel simpel weg kunnen nemen. Eindresultaat is een makkelijk weg te luisteren album, waar vooral de vocals geprezen mogen worden.

Een live performance van rasperformer Sanches zal dan ook zeker meer umpf aan het geheel geven.