Laf
cd-album
Nederlandstalige punk
‘Vergeet je helden, hier is Laf’, luidt het persbericht. De toon is gezet: directer dan deze band wordt het niet snel. Bandnaam van één lettergreep, een naamloze debuutplaat en negen stevige tracks. Verder geen gelul. Het Rotterdamse trio gaat, vooral aan het geslaagde begin van het album, behoorlijk richting de punk, om het tegen het eind iets rustiger aan te doen. Hierbij valt op dat het muzikaal meestal prima in orde is, maar dat de zang op sommige momenten wat achterblijft.
Gitarist Gijs Snijders vult de negen tracks namelijk met gortdroge riffs, steevast gespeeld met een lekker vieze overdrive. Nummers als Laks Als Altijd en Hou Me Tegen hebben vaart en liggen lekker in het gehoor. De zangpartijen van Jochum Biesheuvel zorgen er soms echter voor dat de tracks nét iets aan kracht verliezen. De zingende bassist heeft namelijk geen slechte stem, maar hij klinkt regelmatig te kalm voor het rauwe punkgeluid van Laf. Een nummer als Terug Bij Af komt hierdoor net niet helemaal lekker uit de verf.
Maar op een groot deel van dit debuut weet Laf een uitstekend punkgeluid te produceren, zonder moeilijk te doen. Soms is die simpele aanpak prettig, zoals in Gaan (Als De Lampen Aangaan), waarvan het refrein onmiddellijk mee te zingen is. Andere keren voelen de teksten net iets té makkelijk. In Mooiste Meisje zingt Biesheuvel bijvoorbeeld: ‘Mag ik jou iets vragen? / Je hoort het vast wel vaker / Zeg kom jij hier vaker?’ Dat had wel nét iets beter gekund.
En die conclusie valt eigenlijk voor heel de plaat te trekken. Laf slaagt erin een lekkere punksound neer te zetten, die helaas door een paar kleine dingetjes verstoord wordt. Maar als de leden iets meer aandacht besteden aan de zangpartijen en de teksten, dan kunnen we vast wel wat helden gaan vergeten.
Meer info over LAF vind je op hun website of Facebookpagina.
Joey Huisman
Diezelfde dag speelden we ook in de donkere bunker The Brixton, een door Soundtoys georganiseerde exclusieve showcase waar enkel en alleen genodigden konden attenden.
De vrijdag hebben we gebruikt voor een photoshoot en zijn daarna nog de studio in gegaan voor een toffe nieuwe hookup met een Frans/Amerikaanse producer.
Op zaterdag helaas alweer de laatste SXSW show voor ons in Elysium, hosted by Moog. Wederom een bijzondere locatie: een Gothishe grot met een dermate goede geluidsinstallatie dat de spiegels van de wand kwamen zetten. Waar het tot diep in de nacht gezellig bleef.