Alles voor artiesten Alles voor organisatoren

Felix van Cleeff

9 maart 2013 • Recensies • Walter Mettrop

felixvancleeffInto The Dark
cd-ep / download-ep
singer/songwriter

Felix van Cleeff is een jonge Zuid-Hollandse singer/songwriter, die warme poëtische en kwetsbare nummers speelt. In 2007 won hij samen met Caramay Schmelzer de singer/songwriter wedstrijd Nootuitgang van Leiden.

De ep ziet er geweldig uit. Waar je normaal een kartonnen hoesje verwacht, is deze keurig als een cd verpakt. Goede front- en backcover, de binnenkant is netjes afgewerkt en zelfs de cd is bedrukt. Als ik een cijfer voor de presentatie moet geven, geef ik een negen!

Goed, laten we naar de muziek gaan. Felix heeft een mooie stem die mij doet denken een Simon & Garfunkel. De stijl van de muziek komt daar ook wel mee overeen. Into The Dark begint met een nummer waarbij hij zichzelf begeleidt op akoestisch gitaar, maar uit andere nummers blijkt dat Felix ook uitstekend piano speelt. Muzikaliteit is zeker aanwezig bij deze jongen! Zijn muziek kan ik omschrijven als rustgevend en serieus. Heerlijk als achtergrondmuziek, maar zeker ook lekker om tot rust te komen of om op een zondag lekker bij te relaxen.

Na de ep eens goed beluisterd te hebben plaats ik toch wat kritische noten. Er zit niet echt veel dynamiek in de nummers. Misschien is dit ook nooit de bedoeling geweest, maar ik mis het wel! De nummers kabbelen rustig voort, er gebeurt eigenlijk niet zoveel tussen begin en eind. De muziek is verder ook niet al te moeilijk, maar dat kan ook wel weer prettig zijn. Ook valt op dat er veel bas in de muziek zit, dat kan misschien wat minder. Verder moet ik zeggen dat ik ook weinig variatie tussen de onderlinge nummers op deze ep tegenkom. Op zich niet zo erg, het is een ep en dat geeft Felix de kans om op een eventuele cd meer variatie toe te passen. Nummer één lijkt qua stijl en uitvoering erg op vier en zo lijken twee en drie ook op elkaar. Ik weet dat dit vrij kort door de bocht is, maar heb meerdere mensen laten luisteren en het viel hen ook op.

Op de teksten valt niets aan te merken; er zit zeker wel een verhaal in Felix’ muziek. Het komt alleen niet zo spannend over. Nummer vijf is wat meer op zichzelf staand en daarin vind ik iets meer emotie terug, misschien ben ik daar ook naar op zoek. Het laatste nummer op de cd spreekt me het meest aan, hier zit meer ritme in. Lekker somber met een soort wals. Begrijp me niet verkeerd, Felix is echt een goede muzikant! Ik denk alleen dat hij veel meer in zijn mars heeft. De muziek is zeker niet slecht en ik houd ook wel van somber en simpel op zijn tijd, maar het mag ook best wat spannender zijn.

Ik heb mijn huiswerk gedaan en gezien dat Felix al zeer goed bezig is wat optreden betreft, daar zal het dus zeker niet aan liggen. Als je zo’n goede stem hebt en ook nog eens multi-instrumentaal bent dan mag je dat zeker laten horen. Ik denk alleen dat Felix meer een artiest is die je live moet horen dan vanaf een schijfje. Ik hoop hem dus binnenkort eens live mee te maken. Al met al een ep die je toch op een of andere manier hongerig maakt naar meer. Kom op Felix, verbaas me met je volgende release!

Download Into The Dark via Bandcamp.

Sp. 91 / Walter M.

Meer zoals dit

Mensenkinderen

9 maart 2013 • Recensies • Rob Veltman

mensenkinderenKleurplaat (remixalbum 2012)
cd-album / download-cd
Nederlandstalige (electro)pop
Volkoren

In februari 2012 bracht Bas van Nienes onder de naam Mensenkinderen het album Het Land Dat Ooit Vol Eerbied Zong uit. Een Nederlandstalige plaat vol electropop, die onder meer sterk doet denken aan het werk van Spinvis.

Van Nienes’ teksten zijn gebaseerd op dagboekfragmenten uit zijn jeugd en zijn doordrenkt van nostalgie naar een Nederland van vroeger en vormen vaak een weerslag van Nienes geloof in God. Opvallend zijn de vaak kinderlijk positieve melodietjes en de sprankelende gelaagde instrumentatie. Het album werd overwegend zeer positief ontvangen en kreeg lovende recensies in de pers. Misschien ook daarom besloot van Nienes verschillende bevriende (inter)nationale muzikanten uit te nodigen om een liedje naar keuze (van deze plaat) op een eigen wijze in een nieuwe vorm te gieten. Of beter: een liedje opnieuw in te kleuren door het te remixen, waarbij gebruik gemaakt wordt van een eigen kleurenpallet.

Het resultaat verscheen in september 2012 onder de treffende titelKleurplaat en bevat in totaal dertien verschillende remixes door twaalf verschillende artiesten, zoals Machinefabriek, Timo Rozendaal, Kettel en Cloudhopper Giz.

De keuze van de muzikanten is soms op eenzelfde liedje gevallen, zodat niet alle nummers van het oorspronkelijke album een nieuwe kleur hebben gekregen. De favoriet is duidelijk de instrumentele track Een Blauwe Maandag, die zelfs driemaal te vinden is op Kleurplaat.




Mensenkinderen – Een Blauwe Maandag

Sommige remixes benadrukken de frisse electropop van het origineel, terwijl anderen juist meer een ambient-achtige stijl zoeken. Toch blijven de meeste versies dicht bij het origineel, waardoor op dit album, ondanks dat het een verzamelaar is, eenheid bewaard wordt.

Daarin ligt echter ook een zwakte, die inherent is aan bijna iedere kleurplaat. Hoe je ook kleurt, je blijft keurig binnen de lijntjes. Daardoor kent Kleurplaat een minder spannende schakering van stijlen dan wellicht gewenst en is het album opzichzelfstaand minder interessant dan in samenhang met het origineel. Om optimaal te kunnen genieten van deze plaat (en dat kan zeker met de verschillend ingekleurde nummers) is het aan te raden om ook af en toe Het Land Dat Ooit Vol Eerbied Zong uit het cd-rek te pakken.

De gelimiteerde uitgave van Kleurplaat bevat een kleurplaat en kleurpotlood om de zwart-witte cover in te kleuren. Daarmee kon je meedoen met een heuse kleurwedstrijd. Hoofdprijs was een exclusief huiskamerconcert van Mensenkinderen.

Lees het vorige bericht