Drawing Patterns
cd-ep
indie
My Corduroy Life Records

De Rotterdamse pianist en toetsenist Sjaak Douma vond het blijkbaar tijd voor iets nieuws. In juli 2012 bracht hij onder de naam Analogue Dear zijn eerste ep Drawing Patterns uit. Alle instrumenten die we op dit plaatje te horen krijgen zijn door hemzelf ingespeeld en opgenomen in de stilste hoekjes van zijn huis. Zonder al te veel ervaring op gitaar, drums en vocalen. Knap, gewaagd en met succes. Sjaak Douma kwam, zag en overwon.

Drawing Patterns voelt als een warme deken op een koude novemberdag. De zweverige synthesizers, dromerige melodieën en knappe teksten maken het geheel ontzettend prettig om naar te luisteren. Daarnaast is de fluisterachtige stem van Sjaak Douma de spreekwoordelijke kers op de taart. Zes prachtige liedjes met fantastische arrangementen en ieder een eigen sfeer. Ook wat productie betreft scoort deze ep punten. De balans tussen de lagen, en dat zijn er veel, is nagenoeg perfect.

De sterke opener Coasts sleept je direct mee in de wereld van Analogue Dear, net als het mooie Errants met zijn strakke drumpartijen en het rustpuntje Flames, waarbij de basis gelegd wordt door een akoestische gitaar. Ieder nummer is een kunstwerkje op zich, met als hoogtepunt het derde nummer Venture, mede dankzij de pakkende melodie en de vocale ondersteuning van Janna Haring, onder de kenners beter bekend als de Rotterdamse singer/songwriter Lula Bir.

Het enige puntje van kritiek is het vijfde nummer, Fin. Dit liedje bevat alles wat we tot nu toe al hebben gehoord, en klinkt daarom niet meer zo origineel of verrassend. Dit wordt overigens meer dan goed gemaakt door het laatste nummer, het instrumentale Fiberglass Figures. Een interessante afsluiter, ondanks zijn lengte van ‘slechts’ 2 minuten en 29 seconden.

De sfeer van Drawing Patterns komt het beste tot zijn recht wanneer alle nummers in één keer achter elkaar worden gedraaid. Bij vlagen doet de ep denken aan artiesten als Radical Face, Sigur Ros, Death Cab For Cutie en Bon Iver. Inderdaad, dat zijn niet de minste namen.

Ja, Sjaak Douma heeft het goed bekeken. Drawing Patterns doet in geen enkel geval vermoeden dat we te maken hebben met een eenmansproject. Met een speelduur van een kleine 20 minuten, smaakt deze ep naar meer. Analogue Dear heeft wereldwijde potentie. Dit ijzersterke debuut is het tastbare bewijs hiervan.

Analogue Dear – Loops for the Lost