Equation of State
cd-album
indierock / shoegaze
Subroutine Records

Je moet het maar durven. Drie jaar wachten met een opvolger van het tweede album en dan ook nog eens, na vele vingeroefeningen vanaf 2005, op de proppen komen met een plaat vol songs, die deels geënt zijn in geluiden van weleer: de new wave van begin jaren 80 (New Order, The Cure) en de shoegaze (Slowdive) en noise (Sonic Youth) aan het eind van dat decennium.

Het Rotterdamse kwartet AC Berkheimer had het lef en komt met misschien wel de mooiste plaat van Nederlandse makelij van 2013 op de proppen.

Na een hiatus van drie jaar en met een nieuwe drummer, weet de band op Equation Of State een prachtige mix neer te zetten van de genoemde invloeden en een vorm van hedendaagse shoegaze/dreampop in de stijl van bijvoorbeeld DIIV en Beach Fossils.

Waar op het eerdere plaatwerk soms de balans wat minder duidelijk was, lijkt alles op dit derde album naadloos in elkaar te passen en wisselen subtiele dromerige passages en ruimtelijke noise-apotheoses elkaar op perfecte wijze af. Soms zelfs in eenzelfde nummer met een post-rockachtige opbouw. In de stemmen van Gwendolien Douglas en Valentijn Webbers, soms samen, soms alleen in een nummer te horen, ligt een bijzondere melancholie besloten, waarbij de vocalen steeds boven de uitwaaierende instrumentatie blijven zweven. Vooral in het prachtige Cat is het kristalzuivere samenspel tussen de twee stemmen en de instrumenten zeer goed te horen.

Het zijn dan ook mede de heldere productie en opnametechniek (waarvoor Tammo Kersbergen en Floyd Atema verantwoordelijk waren), die belangrijke pijlers voor de pracht van dit album vormen, naast natuurlijk de ijzersterke songs en de fijne instrumentatie. Waar vaak bij shoegaze, noise en postrock het gevaar van een ondoordringbare brij om de hoek ligt, blijft het geluid transparant, waardoor de rijkdom en de gelaagdheid van de nummers goed tot hun recht komen.

In de thermodynamica hanteert men een ‘toestandsvergelijking‘ (‘equation of state’) om de verhouding tussen de waardes van verschillende grootheden (temperatuur, volume, druk) vast te leggen. Met deze vergelijkingen kan men streven naar een zo homogeen mogelijk systeem. AC Berkheimer is het gelukt om met een interessante hoeveelheid van waardes, zowel uit het verleden als hedendaags, te komen tot een optimale verhouding. Hierdoor is de band er in geslaagd om, na toch een lange periode van afwezigheid, een album af te leveren, dat met recht een van de mooiste nationale platen van dit jaar genoemd kan worden.

Een klein puntje van kritiek is dat het album best wat langer had gemogen, 26 minuten voor acht nummers is wellicht wat kort. Aan de andere kant is dat misschien juist ook wel de kracht van dit album. Zoveel schoonheid in een klein half uur. Je moet het maar durven.

AC Berkeimer is: Gwendolien Douglas (gitaar, zang), Valentijn Webbers (gitaar, zang), Aram Jorik Scheeve (drums en percussie) en Dagmar Veenstra (bas, zang)

Rob Veltman