23 april 2013
•
Recensies
•
Hidde Roorda
Whatever It Is, I’m Against It!
cd- / download-album
bluesrock / rhythm & blues
Blues is over het algemeen geen moeilijke muziek. Natuurlijk, je moet er precies het goede gevoel in kunnen leggen, maar technisch gezien is het niet zo ingewikkeld. Juist die eenvoud zorgt vaak voor die typische blues-sound, denk bijvoorbeeld aan een BB King die een eeuwigheid op één noot kan blijven hangen zonder dat het saai wordt.
Dus waarom, moeten Jim Wake en zijn mannen gedacht hebben, moeilijk doen als het makkelijk kan? We nemen gewoon een goeie, no-nonsense bluesrockplaat op met mensen die het heerlijk vinden om deze muziek te spelen en er toevallig ook nog iets van kunnen. Dat doen we vijftien liedjes lang en laten we op een schijfje persen. En tada… daar is ons derde album.
Dat is helemaal wat Whatever It Is, I’m Against It! uitstraalt. Muzikaliteit door eenvoud. Maar zorgt dit ook voor een goed album? Dat is in dit geval moeilijk te zeggen. Met de sfeer is niks mis, de heren weten precies wat ze doen en de songs zitten over het algemeen vrij goed in elkaar. De rammelende stem van Jim Wake doet af en toe denken aan Tom Waits en in een nummer als Hangover Blues denk je zelfs even dat John Lee Hooker om de hoek komt kijken.
Jim Wake & Sleepwalker – Shopping Cart Man (live)
Er zijn wel wat dingen die nog niet echt in orde zijn. Drummer Eelco Flapper is bijvoorbeeld niet de meest steady drummer en zou ook wel wat harder mogen slaan van uw recensent. Zeker in een rocksong als Knock Knock Knock trekt hij de energie nogal omlaag, wat zonde is voor een nummer dat in potentie een onwijs lekker beukende song is. Het stukje energie dat nog mist ligt misschien ook een beetje aan de productie. Het album is opgenomen in de Basement Studio’s in Wageningen, waar doorgaans uitstekende producten vandaan komen. De mix van Whatever It Is, I’m Against It! is echter wat braafjes en vlak, twee eigenschappen die een bluesrockplaat nou net níet kan gebruiken. Blues moet hard, diep, rauw en rammelend zijn. En hoe hard met name Jim Wake zelf zijn best doet, het komt allemaal nét niet op zijn pootjes terecht. Misschien dat dat live beter is, ik hoop (en denk) in ieder geval van wel.
Al met al is dit een prima plaat. Niet briljant, maar als je even een lekker bluesrock/folkschijfje op wil zetten is Whatever It Is, I’m Against It! een uitstekende kandidaat. Mochten ze bij je in de buurt spelen, schroom dan vooral niet om te gaan, want met een te gekke meezinger als Ride Into The Sunset is een mooie avond gegarandeerd.