Popunie Live presenteert Rotterdams toptalent op Oerol

Jaarlijks verandert het eiland Terschelling in juni tien dagen lang in één groot podium voor theater, dans, pop-up performances, spoken word, beeldende kunst, wetenschap, onderzoek en live-muziek. Veel voorstellingen worden vaak ter plekke voor de locaties gemaakt, of daarop aangepast. In tien dagen biedt Oerol het programma waar een gemiddelde schouwburg een heel seizoen over zou doen. Met meer dan 50.000 bezoekers is Oerol het grootste festival voor locatiekunsten van Europa.

Naast veel premières, experimentele performances en aanstormend talent biedt Oerol ook ruimte voor reflectie. De natuurlijke omgeving van het eiland met brede stranden, het duinlandschap en heel veel bos helpt daarbij. Maar inspiratie komt ook spontaan in de schuur, op de dijk, in een tentje op onze festivalterreinen of gewoon op straat.

Vanuit Popunie Live werkt de Popunie sinds 2013 samen met verschillende partners om Rotterdams toptalent de kans te geven zich ook te laten zien en horen buiten de stadsgrenzen op gerenommeerde festivals in den lande. Ook dit jaar zijn we in nauwe samenwerking met de Oerol-programmeurs tot een fraaie selectie van drie aanstormende Rotterdamse talenten gekomen.

Roufaida
VR 14 juni | Westerkeyn | 15:00
De Nederlands-Marokkaanse Roufaida is liedjesschrijver, muzikant en producer. Samen met haar Rotterdamse band speelt ze donkere, ritmische popliedjes. Over loyaliteit en liefde, maar ook over vervreemding en verzet. Over wortels, (on)voorwaardelijkheid en de kracht van kleur bekennen. Klinkt als? De stuwende gitaren van Fink, het wonderlijke van Bjork en de space van een vroege Radiohead.

“Roufaida’s warme stem zet je in eerste instantie op het verkeerde been, waarna ze je zomaar het duister in trekt met verstilde uithalen en haar eigenzinnige timing.” – The Daily Indie

Nog onder de naam Southbound sleepte de groep rondom Roufaida de Sena Grote Prijs van Rotterdam in de wacht (2015), en speelde de finale van de Grote Prijs van Nederland (2016). De Popronde volgde, evenals festivals als Bevrijdingspop en Motel Mozaique. Debuutsingle en video Berlin ging in première bij The Daily Indie (2017).

Deze video (door Charlene van Kasteren) werd tevens vertoond bij de Pleinbioscoop in Rotterdam. Een kleine zomertour met Theaterfestival De Parade volgde. Het debuutalbum van Roufaida verschijnt in 2019.

Ntjam Rosie
ZO 16 juni | Westerkeyn | 15:00
De in Kameroen geboren Ntjam Rosie maakt sterke soulnummers die de wereld overgaan. Haar laatste album, Breaking Cycles, werd lovend ontvangen en uitgeroepen tot beste soul album van 2017 door het Engelse Echoes Magazine. Je kunt haar kennen van De Wereld Draait Door, Vrije Geluiden of het North Sea Jazz Festival.

In 2008 verscheen haar debuutalbum Atouba met eigen composities, die een mengeling zijn van jazz, soul en pop met invloeden van Afrikaanse muziek. De stijl van haar tweede album Elle uit 2010 verschoof meer richting jazz, maar de Afrikaanse invloed bleef duidelijk merkbaar. Dit album geldt als haar doorbraak en zorgde voor internationale bekendheid. In 2011 speelde ze op het North Sea Jazz Festival.

In 2013, rond haar dertigste verjaardag, verscheen haar derde studioalbum At The Back Of Beyond, waarop wederom jazz en soul domineerden. In 2015, een jaar na haar huwelijk, bracht ze het door haarzelf geproduceerde album The One uit, waarop onder meer Eric Vloeimans en Ronald Snijders te horen zijn. In 2017 verscheen haar album Breaking Cycles.

 

Janna Lagerström
MA 17 juni | Westerkeyn | 15:00
Janna Lagerström (1993) maakt Nederlandstalige poëziepop. Dromerige liedjes waarin ze de wereld om haar heen vangt en haar gedachtegang binnenstebuiten keert. Verstild en sterk in haar kwetsbaarheid weet Janna de luisteraar mee te nemen in haar verhalen over stad, land, jou, mij en alles tussen wat het is en zou kunnen zijn.
In 2018 speelde ze door het hele land tijdens de Popronde en als voorprogramma van Janne Schra. 3voor12 riep Lagerström uit tot een van hun 12 Popronde talenten.

3voor12: ”Eigenlijk is de titel singer-songwriter een nogal verraderlijke voor de eigenzinnige Janna Lagerström. Ze schrijft het soort lieflijke liedjes dat fans van LUWTEN en Eefje de Visser goed zullen smaken, en ook haar nieuwe ep Honing is een ode aan de zoete pop, maar dan wél met een pittig bijsmaakje.”

Debuut ep Honing verscheen in februari 2019. Daarvoor zag haar eerste single Telefoon al het levenslicht. Deze kwam inclusief videoclip in september 2018 uit en ging in première bij 3voor12. De video, gemaakt door Iris Schutgevaar in samenwerking met Rauwkost Collective, werd getoond op het IFFR.

 

Popunie Live
Dit concept is in 2013 ontwikkeld met als doel de promotie van Rotterdamse popmusici en bands in de hogere regionen. Gericht op het neusje van de zalm dat inmiddels diverse stadia heeft doorlopen en wellicht aan de vooravond staat van een doorbraak en een professionele carrière in de muziek. Deze categorie blijft nog te vaak buiten het reguliere aanbod van podia en festivals. Te goed als voorprogramma, te riskant als hoofdact. Terwijl het juist loont om deze bands dat laatste zetje te geven, met goed betaalde optredens op gerenommeerde festivals die een impuls kunnen geven aan de volgende stap in de loopbaan. Popunie Live wordt mede mogelijk gemaakt door Sena Performers en Gemeente Rotterdam.

Voor meer informatie ga je naar de website van Oerol of het Facebookevent.

Popunie Live wordt mede mogelijk gemaakt door Sena Performers en Gemeente Rotterdam.

Het portret: Jente Lammerts

Jente Lammerts is jong, ambitieus en een goed voorbeeld van de golf jongeren in Rotterdam die de lokale muziekscene willen verreiken. Ze beheert o.a. NO THANKS! (een platform dat ageert tegen seksuele intimidatie tijdens concerten en festivals), het platenlabel Coaster Records en het nieuwe muziekplatform Front. Hiernaast speelt ze in de indieband Goodnight Moonlight en is muziek haar allergrootste passie. Ik spreek haar op een zonnige lentedag bij de Coffee Company, waar we praten over hoe al deze uitdagingen op haar pad zijn gekomen.

Om de hoek van het Patronaat
Jente groeit op in Haarlem, waar zij als 13-jarig meisje al naar concerten mocht in het weekend. Ze woonde om de hoek van het Patronaat, wat handig was voor haar vader die haar kwam ophalen na afloop van bijvoorbeeld Chef’Special, Will And The People of Kaiser Chiefs. Toen ze 15 werd had ze een ingeving om gitaar te leren spelen, maar dit vervaagde alweer snel. Desondanks is de liefde voor muziek altijd gebleven. Na de Havo probeert ze de studie Kunst en Economie op de HKU. Deze school wordt niet veel later ingeruild voor de Herman Brood Academie, waar ze vier jaar Muziekmanagement studeert en hierin haar toekomst vindt.

Wanneer ze zich een keer in de Exit/Excit in Rotterdam bevindt, ontmoet ze Jasper Boogaard. Ze krijgen contact op Facebook en dat is nooit meer opgehouden. Maar goed ook, want de samenkomst van deze muzikale individuen heeft gezorgd voor veelbelovende muziek kindjes, namelijk Goodnight Moonlight, Coaster Records en het pasgeboren Front. Ze gaan samenwonen in Rotterdam en Jente studeert nu Communicatie aan de Hogeschool.

 

NO THANKS!
Toen een vriendin van Jente, Mabel, naar een concert ging van haar favoriete band, Future Islands, was de ervaring minder leuk dan verwacht. Ze was alleen en voelde zich op een gegeven moment verloren, naar aanleiding van een vervelende situatie. Ze deelde dit op Twitter en als snel werd ze vanuit allerlei onverwachte hoeken gesteund. Er kwamen duizenden berichten over dit onderwerp binnen. Toen Mabel en Jente dit bespraken concludeerden ze dat vergelijkbare situaties te vaak gebeuren, terwijl niemand er echt wat aan doet.

“Toen zijn we met z’n vijven samengekomen met het idee om het dan maar zelf te gaan doen. Zo is NO THANKS! ontstaan, door ons en lotgenoten die het onderwerp veel media aandacht hebben gegeven. We willen voornamelijk voor bewustwording zorgen, vandaar ook de shirtjes. Stel je bent een keer alleen bij een concert dan weet je dat er mensen bij wie je terecht kan, mocht er wat naars gebeuren.”

 

“We moeten van elkaar weten dat we er voor elkaar zijn.”

17 en een platenlabel
“Dat geldt ook voor muzikanten, daarom is het erg leuk om een platenlabel te hebben. We kunnen elkaar vooruit helpen vanuit het plezier voor het vak. Daarin maken we ook geen onderscheid, ik en Jasper waren 17 toen we met Coaster Records begonnen en dat heeft nog weleens voor verbaasde gezichten gezorgd. Niemand verwacht dat je wat jonger bent als je digitaal contact met ze hebt, gelukkig waren alle reacties achteraf positief. Mensen vinden het juist leuk om te zien dat jonge mensen deze ambities al hebben.

We leggen zelf in als het gaat om financiën, met grote dank aan ome DUO. Alles wat we verdienen gaat direct terug in onze projecten om o.a. vinyl, cassettes en cd’s uit te kunnen brengen. Zo kunnen we blijven groeien en daarnaast bandjes helpen met hun shows en promotie. Zelf verzamel ik ook helaas (voor mijn portemonnee) vinyl, dat ik meestal van lokale, Rotterdamse acts koop. Zo support ik hun, ik weet door mijn werk dat deze artiesten er meer waarde aan zullen hechten dan grote, wereldbekende artiesten.”

Waarom ook niet?
“De focus van het label ligt niet op indie, maar we merken wel dat we die doelgroep aantrekken omdat onze band, Goodnight Moonlight, een indieformatie is. Onze smaak is heel breed, wat we luisteren gaat van black metal naar The 1975. Ik heb zelf geen muziekverleden, maar toen Jasper (die toen nog solo en in Dog Food speelde) en Daniel Pereira een paar synthesizer lijntjes over hadden in hun nieuwe projectje, dacht ik; waarom ook niet? Na genoeg oefenen had ik het onder de knie en speelden we al snel met z’n drieën de Popronde. Toen Daniel naar België verhuisde voor zijn studie, sloot Micha Zaat zich aan bij de groep en later Jim Luijten. Die laatste kende ik van mijn korte carrière op de HKU en nu zijn we 2,5 jaar verder.”

 

‘’Wat wij zelf luisteren gaat van black metal naar The 1975.’’

De regelnicht
“Ondertussen heb ik bas leren spelen met ontzettend veel oefenen, ben ik de regelnicht van de bende en zing ik mee op de achtergrond. Twee jaar geleden mochten we naar Parijs om op een avond te spelen met twee andere bandjes. We hadden hier totaal geen verwachtingen van, maar de zaal zat stampvol. Dat moment zal ik nooit vergeten. Een moment wat ik ook altijd zal onthouden is de release van onze ep Letters To Japan, wat plaatsvond in Roodkapje. De grootste droom van de band is een tour door Japan, naast überhaupt meer in het buitenland spelen. Als dat gebeurt is mijn leven wel compleet denk ik, haha.”

 

“Als het gaat om muziek leren spelen, geloof ik niet per se dat je talent nodig hebt. Je moet het gewoon willen.”

Intense planner
“Onze projecten balanceren met school kan nogal een uitdaging zijn. Mijn beste tip hiervoor is; een planner bijhouden. Die van mij is heel intens, ik plan zelfs in wanneer ik niks mag doen. En dan mag ik ook écht niks doen. Overdag werk ik meestal aan school, de rest van de tijd inclusief weekenden gaan naar muzikale inspanningen. Het scheelt ook dat mijn sociale leven verweven is met alles wat ik doe. Als je iets erg leuk vindt, kost het niet zo veel energie. Later zie ik mezelf op de marketing afdeling van een festival of podium werken, met het allerliefste mijn passies aan de zijkant.”

Cassette kunstenaar
“Je krijgt juist energie van de dingen die je belangrijk vindt. Dat hebben wij o.a. met opkomende artiesten in de spotlight zetten. Vandaar dat Front in het leven is geroepen. Dit hebben we met z’n zessen, als vrienden van elkaar, gedaan. Alle muzikanten waarvan wij denken dat ze gehoord moeten worden, krijgen een plekje op ons platform. Zeker als ze een beetje ondergewaardeerd worden, zoals de cassette kunstenaar Red Brut. Ze is al wereldwijd bekend, alleen in Rotterdam nog niet zo. De reacties zijn vaak zo leuk als je zulke mensen behandelt, dat doet je elke keer weer goed.”

 

Gewoon doen
“Ook komen bekendere artiesten aan bod, waar meestal al veel over geschreven is. Je zal door verschillende schrijvers verschillende inkijkjes in iemands leven krijgen. Zo hebben we laatst Lucky Fonz III geïnterviewd, die na één mailtje gelijk enthousiast was. Je moet het gewoon doen. Dat geldt ook voor het startten van een dergelijk platform. Bij ons borrelde het idee al een tijdje en we zijn het gewoon gaan ondernemen. De beste tip die wij daarbij hebben gekregen is dat als je begint met de instelling; ik ga er geld mee verdienen, je er dan beter mee kan stoppen. Je moet het niet doen voor het geld, maar voor de muziek.”

Een geregeld zooitje ongeregeld
“Rotterdam is een goede stad voor vergelijkbare muziekfanaten. Mijn met stip op nummer 1 favoriete plek is Roodkapje, door het huiselijke gevoel en de verrassende acts. Laura Hofman van King Sepi doet hier de boekingen en alles wat ze neerzet is steengoed. Rotown is ook altijd heel goed qua muziek en gezelligheid, ik heb hier acht maanden stage gelopen om af te studeren. Ook ga ik graag naar “herman, dit zit op Zuid en is obscuur tot in het obscure. De programmering gaat alle kanten op, van een poppunk band tot een dichter, en is in zijn algemeenheid een zooitje ongeregeld, maar dan geregeld.”

Beste band van de wereld
“Verder is in Rotterdam Motel Mozaique het beste festival ooit. De diversiteit ervan is top. Ook fijn dat het hier is en niet in Amsterdam. WORM is ook fijn, ze programmeren altijd nét wat anders. Qua bands is Lewsberg één van de beste bands van Nederland, als het niet van de wereld is. Zij maken noisepop, denk aan The Velvet Underground en Parquet Courts. De Museumnacht is ook altijd goed.”

 

Je moet het niet doen voor het geld, maar voor de muziek.”

LIJSTJES
(Huidige) favoriete evenementen? 
Best Kept Secret, Le Guess Who?, Grasnapolsky, De Onafhankelijke Label Markt in Amsterdam en De IJ-hallen.

(Huidige) favoriete muzikanten?
Parquet Courts, Westkust, Sigrid en The Strokes.

 

(Huidige) favoriete platen?
My Bloody Valentine – Loveless
Baby Galaxy – Mighty Night
Slowdive – Souvlaki
Pinegrove – Skylights

(Huidige) favoriete radio/muziekkanalen?
Pitchfork.