Alles voor artiesten Alles voor organisatoren

Poliana Vieira presenteert debuutalbum in De Doelen

25 september 2013 • Concerten • Redactie

polianaaaOp zaterdag 26 oktober presenteert de Rotterdamse zangeres Poliana Vieira in samenwerking met Music Matters haar debuutalbum Moods in De Doelen te Rotterdam.

Poliana won eind 2012 de 6e editie van de Music Matters Award en draagt in 2013 de titel Muziekambassadrice  van Rotterdam. Ze treedt hiermee in de voetsporen van onder andere Sabrina Starke, Ntjam Rosie en Ming’s Pretty Heroes. Met Moods maakt Poliana haar solodebuut. De Rotterdamse zangeres is echter geen onbekende: als vocaliste van Re:Freshed Orchestra maakte ze afgelopen jaar (inter)nationaal indruk en stond ze onder meer op het North Sea Jazz Festival. Met Moods laat dit jonge Rotterdamse muziektalent horen wat zij in haar mars heeft als zangeres én als songwriter.

MUSIC MATTERS to POLIANA VIEIRA
December 2012 won Poliana de Music Matters Award  met een intens optreden. Als Muziekambassadrice van Rotterdam werkte ze met Rotterdamse jongeren als coach in het zangproject Gotta Sing?! en ze leidde internationale gasten van de International Advisory Board Rotterdam door de stad. Ondertussen ging Re:Freshed Orchestra als een speer en begon het examenjaar van haar opleiding muzikant/producer. Met haar eigen muziek  stond ze onder andere bij Rotterdam Got Soul 2013 en Mijke’s Middag (Radio 6). Met Re:Freshed Orchestra toerde ze door Nederland met het album ‘Re:Encore a Tribute to Jay-Z’, met wie zij ook op de Uitmarkt in Amsterdam heeft gestaan (prime time uitgezonden op Nederland 2), North Sea Jazz Festival, Zwarte Lijst, Giel Beelen en Life I live Festival. Ondertussen werkte Poliana aan haar debuut.

IMG_9186 as Smart Object-1 lowresMoods
Dat debuut is er nu: Moods. Een persoonlijke, warme mix van live instrumenten, meerstemmigheid, elektronische sounds en strijkers, waarin de muziek  zich laat omschrijven als een kruising van Pop, Soul en Wereldmuziek, met ritmische en melodische invloeden uit Kaapverdië en Brazilië. Vieira zingt zowel Engels als Portugees en reflecteert – over het leven, liefde en hoop. Het debuutalbum is sterk beïnvloed door haar afkomst, leven en ervaringen. Poliana werd geboren in Portugal als dochter van Kaapverdische immigranten en later verhuisde zij naar Rotterdam. “Zowel mijn Kaapverdische bloed als mijn Portugese roots zijn diep geworteld in dit album; het leven in soulstad en smeltkroes Rotterdam heeft als katalysator gewerkt en het belang van diversiteit versterkt. Diversiteit als eenheid… Dat is typisch Rotterdam”, aldus Vieira, die vrijwel alle liedjes zelf schreef, behalve Cinema Paradiso: dat is van Ennio Morricone. Ze werkte samen met producers Alexander van Popta (o.a. Re:Freshed Orchestra, Ntjam Rosie), Alvin Lewis (Seeka, Berget Lewis, Total Touch),  Patrick Mijnals (Glennis Grace, Boris, Sabrina Starke) en Budy Mokoginta als vocal-producer en sound-engineer.  Tijdens de albumpresentatie speelt Poliana met haar eigen band, strijkers en muzikanten die hebben meegewerkt aan het album.

IMG_8904 as Smart Object-1 lowres

Runs in the family
Poliana komt uit een muzikale familie. Op haar vijfde zong ze al in de studio backing vocals voor traditionele Kaapverdische artiesten die door haar vader – producer en multi-instrumentalist Paulino Vieira – werden geproduceerd. Met haar zus Vilma Vieira heeft Poliana een duo onder de naam SimplesmenteVieira ‘’Gewoon Vieira’, waarin meerstemmigheid centraal staat. Samen stonden zij op podia in Lissabon, Kaapverdië en Rotterdam. Als een van de vocalisten van Re:Freshed Orchestra deelde zij het podium met onder meer Benjamin Herman, Tasha’s World, Brian Jackson, Xantoné Blacq, Pete Philly, Phatt en Akwasi. Niettemin, was ze ook een van de vocalisten van Ron Le Bass, met wie zij het nummer Shoulda Coulda Woulda heeft geschreven dat op het album staat. Mensen zijn weleens verbaasd: overdag zien ze haar ingetogen, lief en ijverig. In optredens transformeert ze tot en podiumbeest, moeiteloos switchend tussen kleine liedjes en soulvolle, swingende performances. “Het illustreert wie ik ben en wat ik doe. Ik wil verhalen vertellen en mensen raken met mijn stem en muziek”.

IMG_8999 as Smart Object-1 lowres

Extra informatie albumpresentatie
Datum: Zaterdag 26 oktober
Locatie: De Doelen (Eduard Flipse zaal), Schouwburgplein 50, Rotterdam
Aanvang: 20:30 uur uur
Entree: vanaf 10 euro

Voor meer informatie bezoek je de website van De Doelen.

Credits: foto’s: Michel Wongsomenawi / Styling: Lydiene Thomas en Rychenny ‘Ryfa’ Felicia

(Hoofdfoto)
Kleding
Ketting: Cuplé
Blauwe top: Sissy-Boy
Pailletjes broek: Gary Saymor

Foto 1 in artikel
Kleding
Blouse: Cuplé

Foto 2 in artikel:
Kleding
Gouden bril: E&E
Ketting: Cuplé
Broek: Sissy-Boy
Pumps: Cuplé

Meer zoals dit

Elle

24 september 2013 • Recensies • Loes van Schaijk

eleeeeLittle White Lie
download-single
electropop

Als je op internet zoekt op een zangeres die Elle heet, dan moet je je best doen om uit te komen bij de Rotterdamse singer/songwriter en producer Gabrielle van Klaveren. Maar als je daardoor denkt dat haar muziek dan ook onorigineel is, dan heb je het mis. Onze Rotterdamse Elle heeft een eigenzinnige artisticiteit die door de dikke vette knipoog (in zowel de muziek als het artwork als de teksten die ze schrijft om zichzelf en haar singles aan te kondigen) niet pretentieus aandoet.

In haar biografie legt ze uit welke experimenten ze al heeft uitgevoerd in de kunst en in de muziek. Het kronkelende pad van theater, schrijven, schilderen, rockmuziek en akoestische singer-songwriterliedjes bracht haar op de opleiding Muziekproductie van het Albeda College en bracht haar uiteindelijk op het idee voor haar debuutproject Affaire D’une Femme. Ze maakte zes singles, elk geïnspireerd door de schrijnende contrasten in de 18e eeuw, met al zijn decadentie en revolutie. De singles stelde ze tweemaandelijks beschikbaar als gratis download op haar Bandcamp profiel, voorzien van een uitleg en van treffend en sfeervol artwork door iET, op wiens album ik Elles gastoptreden een van de meest boeiende vond.

Little White Lie, de laatste single uit de serie, is ook weer voorzien van zo’n dikke knipoog: “The piece de resistance,” schrijft Elle, “The finishing touch, the last single and completion of my debut project Affaire D’une Femme; Little White Lie and what better way to end this adventure than a big fat confession!”. Het nummer begint met een lekker ouderwets lullig synth geluidje, en even later huppelen daar de vocalen overheen. “Niemandalletje,” zouden sommigen zeggen, maar even gemakkelijk zouden anderen kunnen roepen: “Een hit!”

Het nummer treft als een vleeshaak je hersenen en blijft daar ongenadig in hangen. Ik heb het nummer alleen al vier keer op repeat gezet omdat ik zo nieuwsgierig ben naar wat die bekentenis nou eigenlijk precies is; dat ze “high” wordt van een “lie”, of zit er nog meer achter? Maar halverwege merk ik ineens dat ik al niet meer naar de tekst luister maar in trance met de beat en het deuntje aan het meebewegen ben. U bent gewaarschuwd.

Elle gaat, nu haar ADF project is afgerond, weer een nieuwe weg inslaan. Zowel qua sound als qua imago denk ik dat Elle de potentie heeft om de draad op te pakken die bij Freddy Mercury is blijven liggen. De vergelijking met Queen lijkt misschien wat vergezocht; de muziek van Elle zit eenvoudiger in elkaar, is meer mellow, en is totaal verstoken van electrische gitaren (hoewel Elle RHCP’s John Frusciante in haar bio noemt als inspirator). Maar de link zit hem in de creativiteit, en daar heb ik hoge verwachtingen van.

Lees het vorige bericht