Op Eurosonic Noorderslag zijn muzikant en publiek één

De 2e week van januari barst Eurosonic Noorderslag weer los in Groningen. Meerdere dagen super veel optredens. Europese acts op Eurosonic en Nederlandse bands op Noorderslag.

Vanaf 2010 mocht ik vijf jaar lang muziek draaien in de Kleine Zaal (capaciteit 750 personen) van de Oosterpoort. Er was steeds minder ruimte en uiteindelijk geen plek meer vanwege een toenemende hoeveelheid camera’s voor televisieverslag.

In 2011 kwam er een podium op de Grote Markt voor EuroSonic Air. Met plaats voor 10.000 mensen. Daar draaide ik sindsdien op donderdag- en vrijdagavond en zaterdagmiddag mijn platen met veel plezier.

Mijn richtlijn: Europese muziek draaien op Eurosonic en Nederlands materiaal op Noorderslag.

Het kan soms wel erg koud zijn op een open podium midden in de winter. In 2012 was het werkelijk -8 graden celsius naarmate de avond vorderde.

De acts worden live weergegeven op grote schermen op zo’n groot festival, dan kunnen de mensen achterin ook zien wat er op het podium gebeurt. In de overgang van de ene naar de andere band filmen ze de dj.

Mijn draaitijd is telkens 50 minuten tussen de bands in. Dat werd lastig omdat ik een loopneus kreeg. Probeer dan maar eens onzichtbaar de rug van je hand langs je neus te halen of een zakdoek te gebruiken om je neus te snuiten. Een voorbeeld van ‘ongewenst in beeld zijn’.

Voorafgaand aan het optreden van Kraak & Smaak draaide ik Funk It Up van de Houseband (een bekende Nederlandse band met allstar line up uit de 70’s). De percussionist, de keyboardspeler en de drummer speelden het nummer deels mee als alternatieve soundcheck. Onvergetelijk.

Mijn dj set voorafgaand aan het optreden van De Jeugd Van Tegenwoordig was ook bijzonder omdat 15 minuten van tevoren duidelijk werd dat muzikant/dj Bas Bron – de Neger Des Heils – mijn tweede CDJ2000 speler nodig had.

Ook mijn dj booth was nodig zodat ik op dat moment verderging met een kleine flightcase op wieltjes met een CDJ2000 speler en een mixer, vastgeplakt met gaffertape omdat het helemaal niet paste. Door snel te handelen lukte het me om ongemerkt door te werken.

Sinds 2016 is er een andere opzet met een grote tent op het plein waar 2.500 man in passen.

De uitsmijter op donderdag was Typhoon en daar kwamen zoveel mensen op af dat de tent linksvoor ging verzakken. Zware cementen stelconplaten die het gewicht bijna niet hielden, best heftig.

Het optreden werd door de autoriteiten 40 minuten lang uitgesteld totdat er een oplossing voorhanden was. Mij werd gevraagd door te draaien om de zaak gaande te houden. Wat ik met plezier deed. Vooral Feesttent van Groninger Kraantje Pappie – en dan de dj Paul Elstak remix – klapte er op.

Dit jaar draai ik de zaterdagmiddag op de Grote Markt en neemt vers bloed de usb-stick over op donderdag- en vrijdagavond. Een goede zet van programmeur Joey Ruchtie, niet altijd dezelfde koppies op dezelfde plekken zetten.

Sinds vorig jaar kent Noorderslag een diner voor artiesten. Alle artiesten die op Noorderslag spelen krijgen een maaltijd aangeboden op de zaterdagavond voordat het spektakel losbarst. Van Waylon tot De Likt, iedereen zit naast elkaar te kanen.

Ik mag daar dj’en. Onvergetelijk moment vorig jaar was dat ik Original Gangster van Ice T draaide en rapper Sticks een deel van de plaat voor mijn booth mee ging rappen. ‘Die heb ik lang niet gehoord!’ zei hij voordat hij losging.

Dezelfde woorden die Sebas van Olst, de bassist van Typhoon, de avond ervoor uitsprak toen ik Kubus en Rico’s – De Freak De Flow draaide vlak voordat het optreden eindelijk kon aanvangen.

Voldoening voor mij als dj op dit soort evenementen is publiek en muzikanten vermaken. Zo kan je dus het verschil tussen band en publiek voor even wegnemen.


Okkie Vijfvinkel (1968) is net als Obelix bij zijn geboorte in een ketel met toverdrank gevallen. Vandaar dat hij al van jongs af als een bezetene in de weer is. Vooral met muziek! Door zijn eeuwige aanwezigheid in het uitgaansleven, zijn dj-werk en zijn avonturen als zanger en drummer van diverse bands, is hij een niet meer weg te denken steunpilaar uit de Rotterdamse muziekscene.

copyright foto: Jeroen Moerdijk

 

Kid Harlequin – Itch

  • Itch

  • Kid Harlequin
    • Genre: Alternative rock, metal
    • Release-type: EP, digitaal
    • Label: Self-released

Voor sommige recensies neem ik de tijd. Zeker als het gaat om dynamische werken zoals Itch, het laatste album van de heavy Rotterdamse band Kid Harlequin.

Itch luistert als een boek. Als een schrijver die bezig is met een boek, lijkt frontman Julien Graute ook voor Itch aan de slag gegaan.

Graute is dan wel de man waar het om draait bij Kid Harlequin, maar je hebt minstens zulke goede muzikanten nodig om het idee wat je in je hoofd hebt, uit te kunnen voeren.

Itch is voor mij een boek waarvan elke song een hoofdstuk is van het liefdesverhaal dat Kid Harlequin ons probeert te vertellen.

Over de liefde die voorbij gaat en de aandacht die ontbreekt binnen een relatie om naar elkaar te luisteren, zoals op Cry My Heart Out is te horen. Het is een nummer met bezieling.

Opvallend is ook Otherside waar altijd een andere kant zit, maar ook de gedurfde viool die je daar als stevige band durft in te zetten, getuigt van creativiteit. Precies dat instrument maakt ook de emotie los in dat nummer. Ook de filosofische kant komt aan bod, zoals de les die je er uit moet trekken.

Het titelnummer Itch zuigt mij als het ware in gedachten over een relatie die voorbij is. Wat overblijft is de jeuk op vooral het mentale vlak. In het brein dus en dat je daar verder mee moet leven.

Hound is een door Marcela Bovio prachtig mooi gezongen nummer.

Never Enough waarbij turbulentie en dynamiek passen bij het gevoel dat schrijver Graute probeert over te brengen vormt de waardige afsluiting van wat voor mij fraai luisterboek bleek te zijn.