Alles voor artiesten Alles voor organisatoren

Naaz en Ronnie Flex grote winnaars van de Edison Pop 2018

13 februari 2018 • Algemeen • Redactie

De Pop Edisons zijn 12 februari 2018 bekendgemaakt en uitgereikt door presentator Eric Corton. Het besloten evenement vond dit jaar wederom plaats in de Gashouder van de Westergasfabriek in Amsterdam. De Rotterdamse artiesten Ronnie Flex en Naaz waren de grote winnaars van de avond. Ronnie Flex won in de categorie Hiphop en Album, Naaz won in de categorieën Nieuwkomer en Video. Hieronder lees je het oordeel van de jury.

Nieuwkomer
Naaz – 2017 singles releases

Om de zoveel tijd komt een artiest voorbij waar je als muziekliefhebber direct van rechtop gaat zitten. Een artiest die al op jonge leeftijd en met haar eerste verfrissende popliedjes en videoclips vol allure laat zien dat ze een waardevolle aanvulling is op het bestaande muzieklandschap, een oorspronkelijke, nieuwe stem die haast instant vertrouwd klinkt. Naaz is zo’n artiest. Puur, ontwapenend dapper, geduldig en consequent. Een artiest met een zelf ontwikkelde stijl, die heeft gekozen voor een eigenzinnige weg en haar authentieke verhaal. Naaz is in korte tijd en met een handjevol singles al uitgegroeid tot een publieks- en industrielieveling, en volgens de jury van Edison Pop is dat volledig terecht. Sterker: onze verwachtingen voor haar album zijn hooggespannen en die internationale doorbraak, die komt er ook. Soms voel je het gewoon, en bij Naaz voelden heel veel mensen het: dit is een blijver, dit is een inspirerende artiest met een uitzonderlijk verhaal, een prachtige karakteristieke stem, een bijzondere krachtige en doelgerichte stijl en buitengewoon veel potentie. Voor een megatalent dat op jonge leeftijd al zo gericht, zulke hoogwaardige nummers maakt met haar team, zo zelfbewust van haar talent en creativiteit, past niets dan volledige bewondering. Bij deze. (Edisons.nl)

Video
Naaz – Words

Naaz is jong en heeft een verhaal te vertellen. Een verhaal waar je hoopvol, vrolijk en gelukkig van wordt. Ze bezingt het in mooie, rake woorden, waar oude en nieuwe generaties kracht uit kunnen putten. Naaz zingt dat het een feest is om verschillende culturele achtergronden te hebben, want dan heb je tenminste iets te vertellen, en regisseur Folkert Verdoorn vertaalde haar optimistische verhaal naar een warme en veelzijdige clip die je bij de eerste kijkbeurt grijpt en bij blijft. Naaz is een talent zoals die maar een keer in de zoveel tijd voorbijkomt en met deze clip presenteert ze zich in één klap als een veelzijdige en complete artiest met een overtuigende, persoonlijke visie. Dat het haar lukt om met haar muziek en artistieke visie al vanaf haar eerste release zo krachtig over te brengen, heeft ook te maken met de welhaast perfecte muziekvideo waarmee ze haar carrière lanceerde. In tweeëneenhalve minuut wordt de kijker getrakteerd op vrolijke, kleurrijke beelden die universeel te verstaan zijn. Niet voor niets viel deze video ook op bij gerenommeerde internationale blogs, die Naaz meteen prezen om haar verbindende boodschap. De jury is onder de indruk van de verhalen die Naaz vertelt, en zeker ook van de zelfverzekerde artistieke overtuiging waarmee ze die zo aan het begin van haar loopbaan vormgeeft, met deze prachtige clip als voorlopig pronkstuk. (Edisons.nl)




 

Hiphop
Ronnie Flex – Rémi

Ronnie Flex is de afgelopen jaren uitgegroeid tot het artistiek imponerende, boeiende en uitgesproken boegbeeld van een ongekend succesvolle nieuwe generatie hiphopartiesten. In dit topjaar voor Nederlandstalige hiphop vangt hij de actuele popsound op deze fantastisch geproduceerde plaat waarop de artiest put uit een veelvoud aan genres, van prachtig slepende R&B en Caribisch getinte clubmuziek tot heerlijk pompende Nederlandstalige rap, in stuk voor stuk ijzersterke songs. ‘Rémi’ is een modern meesterwerk; een plaat die met de luisteraar meegroeit, vol talloze spannende muzikale details en terzijdes, waarop Ronnie Flex ook binnen de nummers zelf voortdurend de overlap opzoekt tussen muziekgenres, continue jagend op zoek naar nieuwe inspiratie en het verder perfectioneren van zijn sublieme sound. Ronnie Flex toont zich op ‘Rémi’ een opvallend veelzijdige artiest. Het ene moment is hij ingetogen en kwetsbaar, het volgende moment blaast hij met evenveel overtuiging zijn borstkas op en krijgt zijn zelfvertrouwen vleugels. Het resultaat is een kleurrijke en aanstekelijke crossoverplaat van een voortdurend verrassende hiphopartiest die vol overgave zijn genre en zijn immense talent vooruit stuwt, en die met zijn studiomateriaal en live optredens een almaar breder publiek aan zich bindt. (Edisons.nl)

Ronnie Flex tijdens Noorderslag 2017

Album
Ronnie Flex – Rémi

‘Rémi’ is een zeldzaam meesterwerk. Een genre-overstijgende groeibriljant die met elke luisterbeurt nog beter wordt. De productie is tot in detail fantastisch; je kunt honderd keren naar het album luisteren en elke keer vallen je nog steeds nieuwe details op. Op de ontwikkeling van het grote talent van Ronnie Flex lijkt geen maat te staan. Zijn scherpe oor voor sound en voor melodie is ongeëvenaard en leidt tot prachtige songs die staan als een huis. Hij kiest op Rémi nergens voor de voor de hand liggende weg, de gemakzuchtige trend, de dertien-in-een-dozijn-hit. We hebben hem vaker breekbaar gehoord, maar hij is op dit album bij vlagen ongekend kwetsbaar, om het volgende moment juist weer vol overtuiging te knallen. Het is zeldzaam dat een zó populaire artiest tegelijk artistiek zó boeiend is, zo authentiek, zoekend, experimenterend en inspirerend. Er is tot in detail aan deze muziek gesleuteld, tegelijk hoor je de onvervalste Ronnie Flex terug in alles. De gevarieerdheid van ‘Rémi’ heeft ook zijn live-performance helpen perfectioneren. Dit jaar reisde hij met zijn uitstekende Deuxperienceband langs de grootste festivals van het land, met een wervelende show waarmee ze publiek na publiek plat speelden. Ronnie Flex maakte volgens de jury zonder enige twijfel hét Nederlandse popalbum van 2017. (Edisons.nl)

Lees hier de overige juryrapporten.

Bekijk de website van Edison Pop hier.

Meer zoals dit

Tourverslag: Bear Valour in Duitsland en België

13 februari 2018 • Tourverslagen • Redactie

Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Bear Valour reisde af naar Duitsland en België.

Donderdag 25 januari stapten wij de bus in voor onze eerste normale tour (geen kastelen). Last minute kwamen wij er helaas achter dat onze show in NEST te Gent op de 26e, niet door kon gaan. Dat betekende dat we ook very last minute een extra slaapplek moesten regelen in Antwerpen, want daar zullen we nu de eerste vrije dag in ‘Bear Valour tour geschiedenis’ gaan beleven.

25 januari
De eerste bestemming was De Kleine Hedonist in Antwerpen. Een gezellig ogend muziekcafé in het centrum met vintage meubels en een redelijk groot podium in de hoek. Door een communicatie error met eigenaar Bojan waren er weinig mensen bij de show. Erg jammer, want het geluid was een warm bad. De paar enthousiaste mensen die helemaal vooraan kwamen zitten, namen na de show een album mee naar huis. Zo leek de avond, al met al, toch best wel weer fijn.

Totdat een vriend van Bojan (ook muzikant en stak dat niet onder stoelen of banken) erg vervelend begon te doen bij onze merch tafel. Met niet de minste alcohol adem in mijn (Aleigh) gezicht begon hij af te dingen op onze muziek en stak zelfs steeds een plaat onder zijn arm om er vervolgens mee weg te willen lopen. Nadat ik hem 50 keer moest duidelijk maken dat we de plaat ook niet gratis hebben opgenomen, sloeg hij om en schold me de huid vol. Vrij rustig hebben we heel snel onze spullen ingepakt en Eddie bleef wijselijk even buiten om de bus in te laden. Uiteindelijk zijn we binnen nog netjes Bojan gedag gaan zeggen, waarna hij ons een ongevraagd jury rapport gaf waaruit o.a. bleek dat al onze liedjes hetzelfde klinken. Als afsluiter kreeg Josha een schouderklopje met de boodschap dat hij eens kritiek moest vragen aan muzikanten, niet alleen aan vrienden en familie. OKE DOEI!

Met gierende banden zijn we weggereden, nog vriendelijk na gewoven met de middelvinger van de dronken vriend van Bojan. Die eerste avond heeft ons best wel een negatieve optater gegeven. Gelukkig hebben we er ook vrij snel weer smakelijk om kunnen lachen.

We kwamen rond 23:00 aan bij onze slaapplek. Een prachtig Antwerps paleis waar vijf mensen bleken te wonen die allemaal iets in muziek/theater doen. Een indrukwekkend gebouw met een grote vleugel in het midden van de woonkamer. We dumpen onze spullen en gaan de stad weer in voor wat welverdiende gin-tonics bij bar Cabron.

26 januari
De volgende ochtend ontbijten we met o.a. gastheer Ewout, die ons wijst op een immense hoeveelheid brood in een grote blauwe zak op tafel. Ook vertelt hij wat over de geschiedenis van de stad en wijst hij ons de weg via een kaart waar hij stukjes uit scheurt op plekken die we moeten bezoeken.

Het is een fijne rustige dag, struinend door Antwerpen. We lunchen bij Dansing Chocola en eten heerlijke pizza bij Otomat. Bij thuiskomst luisteren we oude band liedjes, drinken we wijn en draaien een sjekkie in de chique ‘Fumiere’. Als we gaan slapen probeer ik een gordijn te fabriceren, waardoor ik vast kom te staan in een hoog raamkozijn. In plaats van te helpen word ik gefilmd.

27 januari
’s Ochtends nemen we afscheid van Ewout en rijden we naar Aken. We dumpen onze spullen bij een licht en modern huis. Vanavond spelen we bij Sofar Sounds en deze editie vindt plaats in de sfeervolle kelder van Die Bar Cantona in het centrum van Aken. We eten eerst wat bij Asian Küche, wat 1 seconde voor onze show een acute diarree aanval oplevert.

Het valt ons op dat het Duitse publiek erg enthousiast, vriendelijk en geïnteresseerd is. We drinken Bitburger pils, met zo’n papiertje aan de voet van het glas, signeren wat platen en gaan drie keer op de foto met enthousiaste mensen. De sfeer zit er goed in, dus we rekken de consumptie door nog even langs een avondwinkel te gaan. Eenmaal bij het huis aangekomen drinken we nog wat biertjes en ik lepel Eddie’s Philadelphia op met Eddie’s rijstwafels.

28 januari
Na wat welverdiende douche-sessies stappen we wederom de bus in richting Brussel, waar we een huiskamerconcert zullen geven in een chique meubelwinkel. We worden ontvangen in een prachtige winkel waar je elke keer dat je je kont keert een vaas van €1000,- kan omstoten, dus we laden met uiterste voorzichtigheid onze spullen uit.

Na een korte soundcheck worden we meteen meegenomen door de oom van Sherida, die met zijn man in Brussel woont. Hij heeft duidelijk zijn zaakjes op orde want binnen no time staan we op een mooi plein tussen de locals een visje te eten met een fles witte wijn erbij. Hij vertelt ons van alles over de stad terwijl hij onze glazen blijft vullen. We spelen een fijne set van een uur, voor onverwacht geboeide bezoekers.

Oom Jerry blijkt een ware salesman, want na de show is werkelijk niemand weggegaan zonder een combideal uit onze merch koffer. We kletsen wat na, ruimen onze spullen op en worden in sneltreinvaart meegenomen naar de beste friettent van Brussel, waar de porties zelfs die van Snackbar Rodi overtreffen. De terugweg lopen we via de magische grote markt met een wafel Nutella in onze handen, want volgens Linda gaan die via een andere maag.

Lees het vorige bericht