Music Support: Route du Nord

Er is weer veel live-muziek van lokaal talent tijdens het Route du Nord in het Oude Noorden van Rotterdam in de komende twee weekenden van 10 en 17 juni.

De kunstroute Route du Nord is een initiatief dat in 2005 is begonnen. Door de grootschalige renovatie van het Zwaanhals kwamen veel panden tijdelijk leeg te staan. Een aantal kunstenaars kreeg in het Zwaanhals een ruimte aangeboden door PWS en Com Wonen in de straat weer nieuw leven in te blazen. Deze kunstenaars hebben de krachten gebundeld en 5 kunstroutes georganiseerd. In de afgelopen jaren is Route du Nord uitgegroeid van een informele atelierroute tot een levendig meerdaags festival met beeldende kunst, live muziek, literatuur en feest. Dit jaar kun je er genieten van de volgende live-bands:

12391925_914887311932611_6803219078542736068_nMoonflower Warrior
Het duo Xenia Gott en Jacco Weener dwalen door de Rotterdamse underground scene als Moonflower Warrior. Xenia Gott ken je misschien nog als frontvrouw van Droppings of Lucy Not The Whore en haar stem wordt vaker vergeleken met andere dark power voices, zoals die van Patti Smith en PJ Harvey. Jacco Weener heeft een achtergrond in avant-garde en noise en experimenteert met electronica en rock en roll clichés. In 2015 kwam het duo samen en ontstond Moonflower Warrior.


13198645_488501514675886_2934576209178989061_o (1)Southbound
Scandinavische donkerte en warme sounds in liedjes die met gewicht het licht beschrijven en andersom. Dat is Southbound, het geesteskind van singer-songwriter Roufaida en kunstenares/danseres Andrea. Het uitwisselen van teksten en illustraties tussen de twee, en een jaar van arrangeren en produceren in Kopenhagen resulteerde in de debuut ep Open Water. In 2015 werd de band met de eerste single Poisonous genomineerd voor een Rotterdam Music Award, en won Southbound de Sena Grote Prijs van Rotterdam. Hier lees je ons interview met Southbound.

File-810137a2-f28a-4b54-94b6-41ce0b7647f0Mark Lotterman
Mark speelt liedjes van zijn nieuwe album Holland op 18 en 19 juni. Op het festival is tevens een expo rondom het album, die doorlopend te zien is. Op deze website worden de nummers één voor één uitgebracht en zijn de op het album geïnspireerde bijdragen tot nu toe te zien en horen. Ons interview met Mark van vorige week lees je hier

 

 


Jailhouse Rock met De Dood, Venus Tropicaux en The Lumes
‘Everybody in the whole cell block, was dancing to the jailhouse rock!’ De voormalige gevangenis aan de Noordsingel staat op zaterdag 11 juni in het teken van drie jonge, luidruchtige en hemelbestormende Rotterdamse powertrio’s. 

de-doodDe Dood is een fenomeen! Loeistrakke punkmetal staat bij dit Schiedamse powertrio in dienst van de brul van frontman Vincent Niks en zijn absurdistische en provocerende teksten, met voor zichzelf sprekende titels als ‘Wat ben je dom’ en ‘Zomaar zonder reden mensen in elkaar slaan’. Op het podium komt de nietsontziende woede van Niks helemaal tot volle bloei, strak begeleid door bassist Joost Broeren en drummer Tim van Dorp. Als een dronken plankgas-joyride waarbij alles en iedereen op hun weg het moet ontgelden: van Pino tot hongerige Afrikanen.

 

venus-tropicauxVenus Tropicaux is een Rotterdams trio bestaande uit Zacharias Danson (drums), Shelley Emily (gitaar/zang) en Shalita Dietrich (bas/zang). De songs zijn kort, krachtig, minimaal en soms verrassend pakkend. Ergens tussen The Slits en Teenage Jesus and the Jerks. Tegelijk is de neo no wave van Venus Tropicaux van deze tijd en uniek, of je het nu begrijpt of niet. Een debuut EP is reeds opgenomen en zal in het najaar van 2016 verschijnen.

 

 

14289502974e4c938756749a037deb21e9575a92cdThe Lumes zijn, dankzij hun spectrale en koortsachtige post-punk één van de nieuwe opkomende bands binnen de Rotterdamse alternatieve muziek scene. Drijvende kracht achter The Lumes is zanger/gitarist Maxime Prins, het manische middelpunt van de groep. Het bijwonen van een optreden van The Lumes voelt bijna als het aanschouwen van een uitdrijving, waarbij drummer Mitchell Quitz en bassist Lennard van der Voort zorgen voor een duistere onderlaag. Debuut EP Lust verscheen vorig jaar en werd geproduceerd door Henk Koorn (Hallo Venray). Vurige optredens hielpen dit trio al aan voorprogramma’s bij Liturgy, Rats on Rafts en Protomartyr.


gary-x-jony-trash
DJ’s Jony Trash & Gary van Niks

Jailhouse Rock wordt afgemaakt met het Rotterdamse DJ duo Jony Trash & Gary van Niks en hun even smaakvolle als eclectische platenverzameling. Put on your dancing shoes – ze gaan na de optredens nog door tot een uur of twee. Genre: Rhythm & Blues, Surf, Exotica, Garage rock, Rock & Roll, Soul, Beat, Punk, Psych en Popcorn.

 

 

 

Extra informatie
Data: 10, 11, 12 en 17, 18 , 19 juni
Locatie: Oude Noorden, Rotterdam / Gevangenis Noordsingel
Aanvang: vr 10 juni 19.00 uur
Entree: verschillende prijzen, lees het hier.

Het programma vind je hier in een blokkenschema. Meer informatie over het festival vind je op www.routedunord.nl.

POPUNIE_MUSICSUPPORT_RDAM_FCDe optredens van de Rotterdamse bands tijdens Route du Nord worden mede gefinancierd door Popunie Music Support.

The Fuzzbrats als voorprogramma van Radiohead

Met The Fuzzbrats hebben we door de jaren heen heel wat avonturen beleefd en we stonden op vele podia. Als voorprogramma of als hoofdact. De band bestaat sinds 1993 en ik speel sinds 1995 mee. In dat eerste jaar gebeurde er zo ontzettend veel met de band, dat we daar nooit meer van zijn bijgekomen.

We namen een demo op, kregen een paar geweldige shows aangeboden en gingen naar Duitsland, Litouwen en Letland op tour.

De meest bijzondere show was wel openen voor Radiohead in Nighttown, 22 maart 1995. Harry Hamelink scoutte onze band op een festival waar we speelden. Radiohead had veertien dagen daarvoor het meesterwerk (album) The Bends uitgebracht en was gigantisch aan het doorbreken. Of we de support act wilden zijn. Uhm… dacht het wel!

De soundcheck verliep chaotisch. Eén van onze bandleden had de kans waargenomen de videospeler te voorzien van een erotische videoband en die werd getoond op twee televisieschermen. Thom Yorke, (zanger van Radiohead) stond op een hoekje van het podium naar ons te kijken voor een tijdje en vond onze muziek ok. Zo vertelde hij ons later in de backstage, waar we ons best deden niet onder de indruk te zijn.

Gitarist Jonny Greenwood kwam er bij staan. Hij deelde ons mee dat de porno die getoond werd niet bij ons optreden aan mocht worden gezet. Daar wilde ze niet mee geassocieerd worden.

Onze bassist is afkomstig uit Engeland en was in zijn jonge jaren slager aldaar. Zijn bijnaam ‘The Butcher’ deed hij eer aan door bij optredens flinke lappen vlees aan zijn stemknoppen te bevestigen. Daar had Thom weer een probleem mee. Hij weigerde na afloop van ons optreden het podium te betreden voordat stagehands het podium hadden schoongemaakt en de mogelijke vleesresten hadden weggepoetst. Geen vlees, geen sex. Bijna straight edge.

Zodra we opkwamen zagen we dat de zaal al vol zat, wat een geweldig gevoel veroorzaakte. Als zanger sta ik vooraan in de strijd en ik genoot. Het optreden verliep soepel en het publiek reageerde positief. Zouden de bandleden van bands als Radiohead beseffen dat ze zo’n mooie baan hebben? We speelden of ons leven er van af hing ieder geval. Na afloop stond ik backstage op adem te komen en Thom kwam naast me staan. Ik kreeg een goedkeurend knikje met het hoofd.

Nou is het zo dat zo’n naam op de band’s cv wel erg goed staat. Soms zelfs jaloersmakend. Alhoewel de straatpunks in Newcastle daar niet zo over dachten toen wij daar op tour waren in 2013. Bij het lezen van de bio hoorde ik een bevriende rauwdouwer mompelen: “Radiohead, wankers…”