Een poosje terug was het weer zover… Tijd voor de enige week in Rotterdam en omstreken die 10 dagen duurt en gevuld is met muziek en entertainment uit alle hoeken en gaten van de stad. Voor de vierde keer ging ik op pad tijdens een Rotterdamse Popweek om de leukste artiesten van het moment in de Rotterdamse muziekscene te bewonderen.
Ik begon deze missie met het optreden van JOIA in Theater Walhalla op Katendrecht. Met weinig kennis over de artiest die ik waar zou gaan nemen, liet ik me volledig verassen door de wervelwind van creatieve muzikaliteit die zij en haar band teweegbrengen (de gitarist kwam me trouwens wel bekend voor, deze deed namelijk laatst ook mee met de Talking Heads tribute in Rotown). Wat me terugkijkend vooral erg is bijgebleven zijn de theatrale elementen die in de show van JOIA verpakt zaten. Een goede schreeuw zo nu en dan, prachtige, optimistische teksten over het leven en genoeg cynische opmerkingen en luchtigheid om er op een goede manier van te kunnen genieten, top.
Het tweede concert waar ik even een drankje ging doen was die van Brian Murphy in Jazzcafé Dizzy. Hier matchte de muziek niet helemaal met de setting. Brian speelde namelijk mooie, ingetogen liedjes die vragen om een rustige omgeving zodat je er helemaal in op kan gaan. Echter kreeg hij dit niet voor elkaar, aangezien iedereen er keihard doorheen kakelde. Stiller werd het niet. Maar ach, dit mocht de pret niet bederven, deze talentvolle jonge artiest speelde krachtig door en de mensen die daadwerkelijk aanwezig waren voor de muziek konden zich nog net concentreren op zijn aanstekelijke gitaarriedeltjes.
Dan spoelen we even door naar de vrijdag. Na een drukke week op de kunstacademie had ik met mijn lieve moeder afgesproken om samen te gaan kijken bij The King Swings in Club Doelen. Na een giechelig ritje achterop de fiets komen we aan bij het concert. Eenmaal nadat de deur voor ons geopend werd en we voor de zaal onze jassen gingen ophangen, kwam ik Margueritte Melchers* tegen. Even een praatje, en daarna tijdens het applaus de zaal in (we waren iets te laat). The Kings Swings waren onderhand al aardig bezig om het dak eraf te swingen, het enige jammere was dat er geen staanplaatsen waren in de zaal. De jonge getalenteerde muzikanten leken zo uit de jaren 50 gestapt, wij konden amper stil blijven zitten!
Als afsluiter van de week ben ik langsgegaan bij de Popweek-Special in Bar³: het PunkIsNotDeadFest!
Hier kwam ik een paar vrienden tegen die toevallig ook allemaal in een band zitten die hier moest spelen. Dit deden ze nogal… ehm, hard. Rott’nDamned, De Jeugd (niet die van tegenwoordig), Die Nakse Bananen, Almost Extinct & The Heart Monitors waren aanwezig om de longen uit hun lijf te schreeuwen en te stampen. Het was een lekker zooitje ongeregeld, met genoeg moshpits, bier en veiligheidsspelden voor de komende twee jaar. Thanks Bar³!
Op naar MONO om even af te koelen van de punk en te gaan dansen op de Turkse live dansmuziek van klarinettist Cüneyt Sepetçi! Hier kwam ik een oud collegaatje tegen uit mijn tijd van wervingsacties voor goede doelen wat ik 1,5 jaar heb gedaan. Hij is zelf van Turkse afkomst en was aanwezig bij dit feestje met zijn vader, die zelf intens genoot van de muziek die hij kent uit zijn studententijd. Dit vond ik persoonlijk zo leuk dat ik ze ook even gefilmd heb, waarna de vader uitgebreid ging uitleggen hoe het uitgaan er in zijn tijd aan toe ging. Met als aanvuller het feitje dat we natuurlijk niet mogen vergeten dat Rotterdam een multiculturele stad is, en dat het alleen maar tof is dat dit nog eventjes benadrukt wordt in zo’n muziek beladen week als deze. Want waar kan je tegenwoordig nou goed uit, ‘the Turkish way?
Al met al was deze editie van de Rotterdamse Popweek weer erg geslaagd, ook al heb ik uiteindelijk niet zoveel acts gezien als dat ik misschien vooraf had gewild. School is echter ook belangrijk, en voor volgende keer weet ik nu dat ik hier een betere balans in moet vinden door anders te plannen. Het is namelijk gewoon bijna zonde als je zoveel mist van deze topweek.
See you next year! #010IsTof
*lees hier het interview dat ik eerder met Margueritte Melchers had.
Saar Gerssen is een jonge muziek- en festivalliefhebber en studente aan de Kunstacademie. Haar enthousiasme voor de Rotterdamse muziekscene is groot en voor de Popunie maakt ze graag vlogs, interviews of live-verslagen. Saar is ook actief voor Subbacultcha en werkte bij Demonfuzz Records.
