Meet The Politics: 10 vragen aan wethouder Pex Langenberg

langenberg-13-450x302

De nieuwe cultuurplanperiode 2017-2020 staat voor de deur. Hoog tijd om de Rotterdamse politiek en dan met name de cultuurbonzen van de verschillende politieke partijen in de gemeenteraad aan jullie voor te stellen! Uiteraard zoomen we vooral in op hun affiniteit met popmuziek. Dit maal de spotlights op onze wethouder Mobiliteit, Duurzaamheid en Cultuur: Pex Langenberg (D66)!

1. Kunt u zich kort voorstellen aan de Rotterdamse popmuzieksector?
Mijn naam is Pex Langenberg en 57 jaar. Een bijzondere voornaam. Het is een familienaam, die generatie op generatie wordt overgegeven. Ik draag ‘m al 57 jaar met trots. Ik ben door D66 afgevaardigd als wethouder van deze mooie stad en woon sindsdien ook in het centrum. Ik woonde hiervoor een aantal jaren in Washington voor mijn werk. Leiden was daarvoor mijn thuisbasis. Ik was van 1994 tot 1998 wethouder cultuur van Leiden.

2. Wat zijn uw drijfveren om wethouder van o.a. Cultuur in Rotterdam te zijn?
Rotterdam heeft heel wat te bieden, zeker op cultureel vlak. Dat kunnen we nog breder uitdragen. Samen kunnen we nog meer bereiken. Ik wil een wethouder zijn die de partijen verbindt. Daarbij loop ik niet weg voor moeilijke opgaven, die horen erbij en stroop ik de mouwen voor op. Rotterdam biedt veel kansen, maar ook uitdagingen in de culturele sector. Maar ik moet zeggen dat de professionaliteit en het enthousiasme hier in Rotterdam me zeer positief stemmen.

3. Speelde popmuziek een rol in uw leven toen u een opgroeiende puber was? Wat was de eerste single die u kocht en het eerste popconcert dat u bezocht?
Ik moet eerlijk zeggen dat ik meer naar de klassieke kant van de muzieksector neig, maar ben, zoals zovelen ook in m’n jongere jaren naar concerten als Michael Jackson in de Kuip geweest. Daar moest ik natuurlijk ook bij zijn. De Kuip was toen dé plek voor de grootste popconcerten.

4. Maakt u zelf muziek?
Helaas is die gave aan mij voorbij gegaan.

5. Wat is uw favoriete plaat aller tijden en wat is juist uw guilty pleasure plaat waar u publiekelijk eigenlijk niet voor uit durft te komen?
Tja, favoriete plaat vind ik lastig. Ik heb eigenlijk twee guilty pleasures: Ik doe zoveel mogelijk op de fiets in de stad. Goed voor de gezondheid en gezondere lucht. Voor lange afstanden buiten de stad, pak ik ook wel de auto. Dat is guilty pleasure nr. 1. Laatst kwam Zeg Maar Niets Meer van André Hazes voorbij op de radio… misschien heb ik die wel heel hard meegezongen, met de ramen dicht…

6. Wat vindt u van de huidige Rotterdamse popscene en het talent dat de stad rijk is?
Heeft u een favoriete Rotterdamse artiest?
Rotterdammers zijn jaren ontevreden geweest over het gebrek aan een groot poppodium in de stad. Dat gevoel is ten positieve gedraaid, heb ik het idee. Annabel is een aanwinst als middelgroot podium en door op diverse bestaande podia te programmeren, door Rotown en Motel Mozaïque, kan er toch aan de vraag worden voldaan. Baroeg levert daarbij ook weer een heel eigen bijdrage aan het geheel, voor een heel eigen doelgroep. Via de Popunie kunnen heel wat startende bands zich laten zien op diverse plekken in de stad. Iedereen moet immers ergens beginnen. Er is voor ieder wat wils en het draagt bij voor levendigheid in de stad.

Zelfs Ahoy weet steeds meer grote concerten binnen te halen. Steeds meer Rotterdamse talenten, met dito accent, worden ook landelijk gevonden. De Kik is huisband geweest van DWDD, Elle Bandita zien we ook steeds vaker op de buis, maar ook een band als De Likt is afgelopen jaar écht doorgebroken, met afgelopen augustus nog een daverend optreden op LowLands. Het gaat de goede kant op.

7. Als we u vertellen dat er in onze database 2.000 Rotterdamse bands/acts, 100 speelplekken/podia en 65 festivals opgenomen staan, wat vindt u dan van dergelijke cijfers?
Dat zijn zeker indrukwekkende cijfers. De popsector groeit en bloeit in Rotterdam, dat laten deze cijfers eens te meer zien. Goed dat er veel verschillende smaken zijn, voor alle Rotterdammers die van popmuziek houden of het zelf ten gehore brengen.

8. Wat is het belangrijkste dat u als wethouder binnen uw portefeuille aan de Rotterdamse Popsector wilt bijdragen?
Ik vind dat Rotterdam over een volwaardige popsector moet beschikken. Dat betekent ruimte voor nieuw talent, een variëteit aan speelplekken en een interessant aanbod van internationale grotere concerten. Die elementen zijn in de stad aanwezig en dat wil ik waarborgen.

9. Bezoekt u weleens popconcerten of popfestivals?
In juli was ik te vinden op het North Sea Jazz Festival in Ahoy. Ik doe m’n best als de agenda het toelaat, maar dan kom ik vaker uit bij voorstellingen, moet ik eerlijk bekennen. Het werk leidt me vaak naar mooie en verrassende evenementen, dat is dan wel weer heel erg leuk aan het cultuurwethouderschap.

10. Met welke songtitel zou u dit interview willen besluiten?
Afgelopen tijd hebben we afscheid moeten nemen van heel wat sterren uit de popsector. Voor een deel ook mensen die een groot deel van mijn leven het geluid uit de radio bepaalden. Ik zou dan ook willen afsluiten met de songtitel Heroes van David Bowie uit 1977. Tijdens zijn laatste concert gaf Prince met dit nummer een ode aan Bowie, niet wetende welk lot hem te wachten stond. Deze sterren zijn bepalend geweest in de popsector, waren een inspiratie voor velen en hebben met hun veelal extravagante voorkomen ook politieke en culturele issues op de agenda gezet. Bijzondere personen waar ik graag even bij stil sta.

Popunie startte een jaar geleden de serie Meet The Politics, een serie interviews met politici in de Rotterdamse Gemeenteraad. Popunie zoomt uiteraard vooral in op hun affiniteit met popmuziek. Hier vind je meer Meet The Politics.

Meer zoals dit

El Fatso – Vrienden op de eerste plaats, bandleden op de tweede

13072640_1151073311591227_3085142862950384797_o

Het Eendracht Festival beleefde donderdag 21 juli een geslaagde zevende editie. Tijdens elke editie worden er stembiljetten uitgedeeld waarmee het publiek haar drie favoriete acts kan supporten. Vanuit de Popunie Music Support Rotterdam regeling krijgen de drie acts met de meeste publieksstemmen een bescheiden geldbedrag om in hun carrière te investeren en de mogelijkheid zich te presenteren in een uitgebreid interview. Als eerste maken we kennis met de heren van El Fatso die geïnterviewd werden door onze reporter Tom Mulder.

Vrienden op de eerste plaats, bandleden op de tweede: de chemie van de drie heren van El Fatso is meteen aanwezig wanneer zij aanschuiven voor een goed gesprek. Diezelfde chemie sijpelt door in hun zelfverklaarde ‘vunzige’ rockmuziek: “je moet op onze muziek lekker kunnen dansen”. Dit is het publiek van het Eendracht Festival ook niet ontgaan, wat de band de Publieksprijs van het festival opleverde. Geen slecht resultaat voor het allereerste optreden van de Rotterdamse band. Een kennismaking onder het genot van een biertje…

De beelden van het Eendracht festival zien er strak uit! Hoe was de ervaring van het spelen op dit festival?
Drummer Daniel: Goed! Het ging heel lekker, zeker voor ons eerste optreden. Wij vonden het podium van Popunie sowieso de tofste plek om te spelen. Het stond stampensvol.

Zanger/gitarist Tom: Wij willen als band onze muziek graag live brengen en dat viel goed bij het publiek op het festival. Zo’n publieksprijs is dan zeker mooi meegenomen.

Het allereerste optreden! Het samenspelen ging wel goed?
Tom: Geen enkel probleem! Het ging wel lekker. Wij zijn sowieso vrienden op de eerste plaats, bandgenoten op de tweede. Daarom doen we ons ding en rocken we.

Bassist Zeb: De ervaring samen was gewoon goed, de muziek kwam over op het publiek.

Daniel: Natuurlijk zijn er wel dingen die nieuw zijn voor (sommige van) ons. Zo was dit mijn eerste keer soundchecken, waarbij je toch even staat te kijken hoe het nou moet!

Hoe is El Fatso eigenlijk gevormd?
Daniel: Wij zijn vrienden van toen wij ongeveer tien jaar oud waren en komen alle drie uit Krimpen a/d IJssel. Hebben ook samen op hockey gezeten, lekker rock&roll… Nu wonen we in Rotterdam en hebben hier onze studententijd doorgebracht. Ondertussen hebben wij apart van elkaar muziek gespeeld, de een heeft dus wat meer podiumervaring dan de ander. Sinds begin 2015 spelen wij samen als El Fatso en schrijven wij liedjes.

13908944_1216233811741843_578053379119184394_oPakkende naam, El Fatso. Waar komt die naam vandaan?
Zeb: Nou, tijdens een goede avond in de kroeg ben je toch samen namen aan het bedenken. El Fatso is een naam die langskwam en meteen goed klonk: het past bij onze muziek, lekker vunzige rock onder een vunzige naam.

Tom: Ja, El Fatso is sexy op de vieze manier. Je moet op onze muziek kunnen dansen en die verwachting moet je ook krijgen bij onze bandnaam.

Over de vunzige muziek gesproken: El Fatso klinkt als riff heavy rockmuziek. Hoe zouden jullie de muziek omschrijven?
Tom: Klopt, het is zeker rock en riff muziek. Wanneer wij muziek maken, moet het swingen. Vaak hebben we de gitaarriff en bouwen we daaromheen. Het liefst houden we het ook lekker poppy, het hoeft niet noodzakelijk zwaar te rocken. Op de eerste plaats staat dat wij goede liedjes willen schrijven. Hoe de muziek verder in elkaar steekt verschilt vervolgens per nummer. De gitaar staat in ieder geval nooit op clean, dat is zeker.

Zeb: Qua zingen gaan wij graag de hoogte in; de falsetto is belangrijk [luid gelach]. Het draagt bij aan ons swinggehalte. Ook willen wij wat meer afwisselende muziek maken: onlangs hebben wij een nóg knallender en uptempo nummer geschreven, die kant willen wij ook op.

13909327_1216233991741825_920845763101772338_oEn tekstueel? Schrijven jullie de teksten samen of is het een one man job?
Zeb: Nee, wij schrijven de teksten wel samen. Iedereen draagt zijn steentje bij.

Daniel: Wij houden niet een bepaald maatschappelijk thema aan, de teksten bestaan uit indrukken die wij krijgen na een avond stappen of als we door de stad wandelen. Inspiratie voor teksten komt gewoon naar boven in het dagelijks leven.

Tom: Een goed voorbeeld van een stuk tekst waar wij toevallig op stuiten: de eerste regel van ons nummer Thirsty, “if these walls could talk”, ontdekten wij als graffiti op een muur buiten Annabel. Zo’n regel klinkt ons meteen goed in de oren en daar lenen wij graag van.

Hoe groot is jullie oeuvre op het moment? Hebben jullie al muziek opgenomen?
Tom: Wij hebben wel een nummertje opgenomen, Thirsty: eerst met opnameapparatuur en een mengtafel en daarna lekker simpel met een Iphone. De plannen zijn er zeker om meer muziek op te gaan nemen, maar wij willen vooral meer live gaan spelen, daar ervaring in kweken. Een oefendemo is zeker een toekomstig doel wat wij vóór de festivalperiode volgend jaar gedaan willen hebben.

Daniel: Onze representatie live is het uitgangspunt, daarom willen wij meer spelen. Daarnaast blijven wij schrijven natuurlijk. Op het moment hebben wij zeven liedjes af, waarvan we er vijf op het Eendracht festival gespeeld hebben. Qua opnemen zijn wij op zoek naar een opnamestudio die in ons straatje ligt. Daarbij komt het prijzengeld van het Eendracht festival goed van pas!

Nu even iets anders: Boris en de haan. Vanwaar de keuze van de haan als bandlogo?
De heren lachen luid, betrapt bijna.

Daniel: Goede vraag.

Zeb: Nee, dat is gewoon een schilderij van een haan wat ik thuis heb hangen. Wij vonden het een grappig plaatje om mee te beginnen: El Fatso de haan. Qua logo zijn wij nog aan het zoeken. Wel hebben we wat professionele foto’s laten nemen, dan heb je toch wat presence.

Op jullie facebookpagina staat de naam Boris enkele keren vermeldt: een groupie misschien?
Tom, glimlachend: Nee, Boris is onze manager.

Zeb laat een foto van een flinke hond zien: Dit is Boris. Die komt na het oefenen altijd even bij ons zitten. Misschien maken we van hem onze mascotte wel!

Ten slotte: liggen er nog concerten in het verschiet?
Daniel: Ja! We hebben wat rondgemaild en wat optredens kunnen scoren in de randstad de komende maanden. We kunnen niet wachten op het festivalseizoen waar wij alle festivals langs willen gaan. Wij willen vooral meer spelen!

Tom Mulder

El Fatso zie je op 30 december in de Kroepoekfabriek in Vlaardingen.
Houd hun Facebook in de gaten voor nieuwe shows en muziek.