Op donderdag 28 november speelde de Rotterdamse band Bambooka in Café De Vrijheid te Dordrecht. Deze band is ontstaan uit de restanten van de band Mary Syll & The Jukebox en brengt een geheel eigen sound met invloeden uit pop, reggae, gypsy en een beetje hiphop. Een bijzondere allround band dus, die vanavond haar frisse debuut maakt.
Nadat het laatste muzikale geweld van pop/rock coverband en supportact Jezebel weggalmt, betreedt Bambooka na een korte opbouw en soundcheck het kleine podium in het gezellige Café De Vrijheid. Het publiek bestaat vanavond vooral uit vrienden, kennissen, collega’s en studiegenoten van de bandleden. Zij zijn allemaal gekomen om Bambooka te supporten, na een lange adempauze waarin vooral aan nieuw werk geschreven is en oude nummers van Mary SYll & The Jukebox in nieuwe jasjes zijn gestoken.
Bambooka bestaat uit de excentrieke frontvrouw Mary Syll Witt, bassist Ruben Burger, gitarist Koen van der Laan en drummer Laurens den Hollander. Allen zijn voorzien van een speciale Bambooka-zonnebril gemaakt van, jawel, bamboe. Al meteen tijdens het eerste nummer McDrive komt de kenmerkende sound van Bambooka naar voren; strak, opzwepend en voorzien van goede, eerlijke en soms licht sarcastische teksten. Dit nummer komt, net als een aantal andere, uit de tijd waarin de band nog door het leven ging als Mary Syll & The Jukebox. Vanavond zijn deze liedjes stuk voor stuk strakker, beter en nog overtuigender dan eerst.
De band gaat verder met het pakkende King, het spiksplinternieuwe Candy en bouwt een rustmomentje in met het geweldige nummer Kiss Me. Het intro bestaat uit een zeer goed doordacht samenspel tussen gitarist Koen en bassist Ruben, die het waagt om zelfs complete akkoorden te pakken op zijn basgitaar. Even verderop krijgt het liedje een compleet andere wending en gaat verder in een te gekke reggae-vibe. En wederom, strak en loepzuiver.
Dan is het tijd voor een cover. Mary Syll kondigt aan dat de band het hoofd heeft gebogen over Soft Cell’s Tainted Love. Een nummer dat vanavond precies in de stijl van Bambooka past en waar bassist Ruben Burger zijn overtuigende live-debuut als backing vocalist volbrengt.
Onder luid applaus wordt wederom een nieuw nummer aangekondigd en de band zet Big City Lights in. Niets op aan te merken! Drummer Laurens den Hollander laat zien dat hij zijn drumstel prima de baas is en draagt de andere bandleden zonder moeite mee naar het laatste nummer; het cynische, opzwepende Asshole waar Mary Syll’s Poolse roots flink naar voren komen.
De band weet het publiek zodanig mee te slepen dat de 50 minuten durende set in een flits weer voorbij is. Hopelijk gaan deze muzikanten binnenkort aan de slag met nog meer nieuw werk, misschien zelfs wat meer variatie en daarbij meer optredens. Wie Bambooka even liked op Facebook, zal zien dat het de band voor de wind gaat met een alsmaar groeiende speellijst. Tot de volgende keer!
Thomas Florusse
Foto’s: Josh van den Berg
Gezien: Bambooka, Café De Vrijheid, Dordrecht, 28 november 2013
