Live-verslag: PopUp010 special tijdens de Rotterdamse Dakendagen

popup010-4Afgelopen weekend waren de Rotterdamse Dakendagen. Speciaal hiervoor presenteerde PopUp010 een editie bovenop het dak van de parkeergarage aan de Westblaak.  In deze speciale 10e editie schitterden Half Way Station en de speciaal uit Manchester overgekomen band The Slow Show. Onze verslaggeefster Tessa Smit was erbij.

De Rotterdamse Dakendagen zitten er weer op en voor wie het meegemaakt heeft, begrijpt waarom het zonde is dat de rest van het jaar de daken vaak niet toegankelijk zijn voor het grote publiek.  Er gebeurt namelijk iets bijzonders als je je op het dak begeeft, midden in een drukke stad.  En als er een concert plaatsvindt, dan krijg je magie.

Met de Erasmusbrug en de Rotterdam op de achtergrond, opent de Rotterdamse band Half Way Station de avond. De stem van zangeres Elma zorgt voor kippenvel en heeft een bijna hypnotischerende werking. De vloer van de parking beweegt zachtjes mee op de beats terwijl de schemer valt.

popup010-11The Slow Show uit Manchester staat even later op het podium. Ze zijn vandaag maar met z’n vijven wat best spannend is, want normaal  gesproken staan ze met een heel orkest op het podium. Wederom is het de stem, en dit keer van zanger Rob die mij in nog hogere sferen brengt. Het voelt als een privilege om aanwezig geweest te zijn bij deze editie van PopUp010. Misschien komt het door de kleine opzet, bijzondere plek en sfeer. Of misschien is het wel omdat beide bands de potentie hebben om internationaal door te breken.

Tessa Smit

Tessa Smit is freelance fotografe. Benieuwd naar het werk van Tessa? Bezoek haar website.

PopUp010 #10 werd mede gefinancierd door Popunie Music Support Rotterdam.

popup010-9    popup010-10popup010-7popup010

Madelief Licht

cover bits & piecesBits and Pieces
cd-album / download-album
pop

Op maandagavond 8 juni vond in WORM de albumrelease plaats van Bits and Pieces, het langverwachte debuut van Madelief Licht. Het is geen geheim dat sommige dingen wat tijd nodig hebben.

Zo schijnt een olifant een draagtijd van bijna twee jaar te hebben en neemt het  rijpingsproces van sommige wijnen vele jaren in beslag.

Madelief Licht is zo’n goede wijn. Er gaan geruchten dat tussen de beginfase en de uiteindelijke release van Bits and Pieces een periode van een jaar of vijf zit. Ik weet niet wat ze allemaal heeft uitgespookt in die tussentijd en het kan me niet schelen ook. Als het uiteindelijke resultaat een plaat van het kaliber Bits and Pieces is, ben ik best bereid om even rustig op mijn beurt te wachten.

Op Bits and Pieces bewijst Madelief Licht dat ze de kunst van songwriting tot in de puntjes beheerst en vele pijlen op haar boog heeft, die ze met overtuiging je buis van Eustachius in vuurt. Mooie arrangementen, diverse compositorische invalshoeken en rijk georkestreerde stukken maken dat de luisteraar zich geen moment hoeft te vervelen.

De nummers zijn veelal persoonlijk en lijken zo uit het dagelijkse leven gegrepen. De zielenroerselen van Madelief zijn oprecht, maar veroorzaken nergens een eenzijdig bloedbad. Een vrolijke noot wordt net zo makkelijk afgewisseld door een zwart randje en een lekker meezingrefrijntje wordt naadloos opgevolgd door een gitaarsolo.

Het kan allemaal, het mag allemaal. Het is één geheel en komt welgemeend over, zonder dat het afgezaagd wordt. Mijn persoonlijke hoogtepunten zijn Bits and Pieces en Change Of Heart omdat deze tracks mij het meest meeslepen naar de uithoeken van Madelief’s gemoedstoestanden.

Complimenten ook voor het bijzondere artwork, waarbij elf kunstenaars bij elk liedje een in hun ogen passende beeltenis hebben gemaakt die je als cover op de frontsleeve van de cd kunt inschuiven.

Deze maandagavond in WORM is het aangenaam verpozen, want Madelief bewijst met haar band de plaat ook prima op het podium te kunnen overbrengen. Als ik het goed heb waargenomen passeert het hele album zo’n beetje integraal de revue. De concurrentie is moordend deze avond, want ene Paul McCartney heeft aardig wat Rotterdammers doen bewegen af te reizen naar 020.

Desondanks is toch ruim 50 man er getuige van hoe Madelief in het begin een beetje onwennig het podium betreedt, maar al snel lekker op dreef raakt.

En dat is logisch want met zo’n dijk van een band achter je is er geen enkele reden om onzeker of bescheiden te zijn. Onder andere de onvolprezen Jan Pohl, die tevens het album geproduceerd heeft, zorgt er op het podium voor dat het loopt als een trein en het plezier er van af spat.

Hoe het ook zij: dit is een goede plaat die overtuigend gereleased wordt. Er is geen enkele aanleiding om het publiek weer vijf jaar te laten wachten. Als je het momentum hebt, moet je er op en in één adem er over. Dus in 2016 de volgende plaat!

Meer weten over Madelief Licht? Bezoek haar website of Facebookpagina.

Martin Scheijgrond