Letter To The Universe, zo heet het nieuwe album van de Ghanees-Rotterdamse jazztrompettist Peter Somuah. En het universum heeft geluisterd, tijdens de album releaseshow op 2 juni in een bomvol LantarenVenster.
Met een indrukwekkende verzameling van veelal Rotterdamse rasmuzikanten op het podium, beloofde het een mooie avond te worden: Jesse Schilderink op de saxofoon (je kan hem kennen van o.a. het Liberati Quartet en het Nationaal Jeugd Jazz Orkest), Anton de Bruin op de keys (o.a. lid van de Rotterdamse band Dragonfruit), Marijn van der Ven op de contrabas, Danny Rombout op de percussie, en Jens Meijer achter de drums.
En die belofte werd waargemaakt. Het tweede nummer is de titeltrack Letter To The Universe. Hoopgevend en tegelijk melancholisch galmt het door de zaal. Het publiek is uitbundig in het applaus en duidelijk erg betrokken. Met een afwisseling van energieke en kalme nummers, wordt de aandacht van het publiek vastgehouden.
Zoals het jazz betaamt, vliegen de solo’s je om de oren. Iedereen krijgt zijn moment en maakt daar fijn gebruik van. Subliem zijn de momenten waarop het samenspel van Peter en Jesse centraal staat. Tijdens een bongo solo wordt het publiek aangemoedigd om mee te klappen. Dat is altijd één van mijn favoriete momenten van zittende concerten: je voelt de energie meteen weer door de zaal stromen.
Na een paar nummers spreekt Peter het publiek even toe. Hij vertelt dat het de eerste keer is dat ze optreden met strijkers. Ze voegen een extra dimensie toe aan het spel. Peter vertelt ook over de totstandkoming van het album en hoe de band daarvoor naar Ghana afgereisd is. “It was so hot, they were dying there”, zegt hij met een lach. In Nederland hebben ze het album afgemaakt.
Daarna is het tijd voor het nummer Moonlight, met special guest Latanya Alberto. Haar warme stem mengt zich moeiteloos met de rest van de band en brengt een fijne afwisseling.
Voor mij één van de grootste verrassingen van de avond: Peter speelt niet alleen trompet, hij zingt ook. En hoe! Het publiek hangt aan zijn lippen tijdens het nummer Soft Touch. Om er met een knal uit te gaan, eindigt de band met het meer uptempo Raindrops en neemt daarna een verdiende staande ovatie in ontvangst.
Foto copyright © Judith Dunsbergen
