Interview: Saskia Gravelijn over Jubileumuitgave Metropolis #25

fotospreadHet kan bijna niemand ontgaan zijn dat het Metropolis Festival op zondag 7 juli haar vijfentwintigste editie beleeft. Speciaal hiervoor is er door een groep enthousiastelingen hard gewerkt aan de jubileumuitgave Metropolis #25 – the best of the best you’ve never heard of. Een collectie van hoogtepunten uit de 25-jarige geschiedenis van het Rotterdamse popfestival. Inclusief line-up van alle edities en liveopnames via Layar applicatie. De Popunie is van oudsher bij het festival betrokken en heeft een aantal malen een eigen podium gehad of, zoals ook dit jaar weer, een aantal bands geprogrammeerd. En uiteraard hebben we ook met veel plezier aan het jubileummagazine bijgedragen. We willen één persoon extra in het zonnetje zetten, dus in de aanloop naar zondag spraken wij met de gepassioneerde hoofdredactrice over het magazine en haar persoonlijke relatie tot het festival.

Stel jezelf eens voor?
Mijn naam is Saskia Gravelijn. Ik ben aspirant uitgever en freelance hoofdredacteur (onder andere bij International Film Festival Rotterdam), partner van Arjen van der Straaten (Chef MusicFromNL) en moeder van drie mini’s.

Het magazine is een particulier initiatief. Wie zitten er achter en hoe zijn jullie op het idee gekomen?
Twee jaar geleden ben ik benaderd om mee te werken aan een boek over het 25-jarig jubileum van Metropolis. Ik deed in die tijd de opleiding Uitgeverij en schreef mijn uitgeefplan voor het jubileumboek. In die tijd had ik een keer afgesproken met journalist/uitgever Paul van Schaik omdat ik graag eens met hem wilde samenwerken. De opleiding Uitgeverij heb ik met het uitgeefplan voor een jubileumuitgave afgerond, het boek is er echter nooit gekomen.

Afgelopen voorjaar heeft Paul als uitgever het initiatief voor een jubileumuitgave weer opgepakt en hij vroeg mij de hoofdredactie te doen. Op voorwaarde dat het geen boek werd, maar een magazine ben ik ingestapt. Er was namelijk weinig tijd en nauwelijks budget. Voor een magazine kun je je permitteren onvolledig te zijn, voor een boek kan dat niet, vind ik. Metropolis #25 is een greep uit duizenden herinneringen in tekst en beeld, niets meer en niets minder. Gemaakt voor en door mensen die van Metropolis houden. De hashtag in de titel spreekt de mogelijkheid uit een serie te maken. Zo kan er bijvoorbeeld een website komen (met de titel Metropolis #26) die het komende jaar voortborduurt op de jubileumuitgave of een (digitale) foto-expositie in 2017 met de titel Metropolis #29. Lijkt me geweldig om daar plannen voor te maken!

Vertel eens wat meer over het magazine… Wat kunnen we verwachten?
Het is een boekwerk in full colour van 128 pagina’s. Prachtig vormgegeven en opgemaakt door Willem Westerik en Okkie Vijfvinkel. Metropolis #25 feliciteert het Metropolis Festival met haar vijfentwintigste editie, op alle mogelijke manieren die we konden verzinnen. Iedereen die meedeed kreeg de ruimte om iets te maken waarvan hij of zij dacht dat het de moeite waard zou zijn. En dat is geweldig goed gelukt. Het boek bevat interviews, artikelen, verhalen, anekdotes, foto’s, de complete line-ups, een jubileumtattoo en illustraties. Ruim veertig mensen werkten mee (merendeel Rotterdammer en veelal belangeloos). Die mensen hebben de plannen en het magazine een hart gegeven. Zij zijn helemaal te gek en worden prachtig uitgelicht in het ‘colofon XL’!

Voor wie is het interessant?
Voor Metropolis-fans, voor muziekliefhebbers en voor Rotterdammers. Metropolis-fans van het eerste uur zullen smullen want in het magazine gaat veel aandacht uit naar de beginperiode. Dat komt waarschijnlijk omdat je als je herinneringen gaat ophalen, de neiging hebt eerst terug te gaan naar je vroegste herinneringen. Nog een reden om in een eventuele serie meer aandacht te besteden aan herinneringen aan de afgelopen tien/vijftien jaar.

A_Crappydog 2009 Daniel

Crappydog @ Metropolis 2009

Wat is jouw link met Metropolis?
Ik ben om de hoek geboren en getogen. Het park voelt als ‘mijn Zuiderpark’. Als kind zag ik er met mijn moeder op New Pop The Boomtown Rats en Herman Brood spelen. Als twintiger heb ik al die te gekke bands gezien waar iedereen het nog steeds over heeft: Smashing Pumpkins, Mano Negra, The Prodigy, Primus, 24-7 Spyz, Fishbone, om er maar een paar te noemen. En vorig jaar stond ik met mijn vader in de stromende regen naar The Kik de kijken en genoten we in het zonnetje van Other Lives.
Ik hou van het Metropolis Festival, het doe-maar-gewoon-sfeertje wat er hangt; het talent wat er gepresenteerd wordt; de oude bekenden, familie en vrienden die ik er tegenkom. Het was daarom een grote eer deze jubileumuitgave te maken. Een ultieme en intense manier om het festival te bedanken en feliciteren!

Wat is jouw persoonlijke favoriete ‘Metropolis Moment’ ?
In 1992 ben ik getuige van het optreden van Smashing Pumpkins in het Zuiderpark. Een legendarisch concert van een band die mij onlosmakelijk en voor eeuwig verbindt met mijn vrienden en met Metropolis.

25 jaar Metropolis, dat betekent dat je een hoop materiaal gezien hebt en veel mensen gesproken. Ben je tijdens je research iets verrassends tegen gekomen? Iets dat je nog niet wist?
Ik vond het te gek toen ik eenentwintig jaar na mijn ultieme Metropolis Moment in het Metropolis-archief in de eerste van talrijke dozen de contactafdrukken én negatieven van Billy Corgan in bloemetjesjurk vond. Twaalf opeenvolgende beelden van een wervelende gitaarsolo, gefotografeerd door Jerry Lampen. Die beelden heb ik gebruikt om het voorwoord van de uitgave te illustreren. En ik ben ontzettend blij verrast door het enthousiasme waarmee mensen zich hebben ingezet voor dit magazine.

Met zoveel materiaal moeten er keuzes gemaakt worden. Is er een artikel waarvan je het jammer vindt dat het ‘t uiteindelijke magazine niet gehaald heeft? Vertel!
Twee Metropolis Momenten en een prachtige fotospread met foto’s van het publiek en backstage hebben het magazine wel gehaald, maar moesten er later alsnog uit omdat er geen ruimte was. Daar baalde ik van. En er zijn twee prachtige foto’s van Daniel Baggerman onvoldoende tot hun recht gekomen in het magazine. Die fotospread en de foto’s van Daniel voeg ik graag bij dit interview.

A_Mindscan 2006 Daniel

Mindscan @ Metropolis 2006

Wat is jouw favoriete artikel/item in het uiteindelijke magazine?
Ik hou van de fotospread met Other Lives & Bombay Show Pig, van de Line-ups die telkens een periode van vijf jaar inluiden, van de vormgeving van Willem Westerik, van de diversiteit van het magazine, van Borre, van de jubileumtattoo, van de inhoudsgopgave (gek genoeg) en van al die prachtige Metropolis Momenten. En ik heb genoten van de zoektocht naar Peter & Elles, de mensen op de coverfoto, samen met Debbie van Polanen en Carla van der Marel.

Waar ben je (na dit proces) het meest trots op?
Dat je een prachtige uitgave kunt maken met minimale middelen. En dat je met enthousiasme, gedrevenheid en creativiteit heel veel voor elkaar kunt krijgen.

Is er iemand die je in het bijzonder wilt bedanken?
Ja, ik wil Nelis Albers en Tom van der Vat bedanken dat zij het op zich hebben willen nemen om de vijfentwintig line-ups van het Metropolis Festival te checken en compleet te maken. Daar hadden we écht hun hulp bij nodig. De homies en mijn vrienden en familie bedank ik omdat ze me een tijdje m’n gang hebben laten gaan en omdat ze wat ik doe en maak altijd op handen dragen. En dan wil ik in het bijzonder nog Okkie, Jeroen van drukker Veenman+ en mijn lieve vriendin Chris bedanken voor hun morele support. 

Kunnen we het magazine na zondag 7 juli nog ergens kopen of bestellen?
Kom de komende dagen vooral naar de pre-party’s in Roodkapje Rot(t)terdam (vrijdag), BAR (zaterdag) of naar het festival in het Zuiderpark en de afterparty in Rotown (beide zondag) en schaf daar het magazine en de jubileumtattoo aan. Het magazine is ook te koop bij Velvet, de Plaatboef en Feedback en te bestellen op www.wonderlandpublishing.nl.

Foto’s: Daniel Baggerman, Dimitri Hakke, Peter de Jong, Carla van der Marel, Marc Nolte, Rob Verhorst en Roy Tee.

Robertino

covertje_robertinoVanuit Het Niets
cd-ep
hiphop
Eastgarden Music

Vanuit Het Niets is de eerste ep van rapper Robertino uit Capelle aan den IJssel. Maar een ep is wellicht een beetje een understatement; de plaat bevat maar liefst tien tracks waarvan een aantal geproduceerd zijn door een andere topper uit Capelle, namelijk Dichter. De overige producties liggen in handen van Gilli, The Jazzment en Stacey Grind.

Bij het lezen van de naam Robertino ging er bij mij gelijk een belletje rinkelen, en na kort research klopte mijn vermoeden: hij deed in 2007 mee aan Kunstbende Zuid-Holland in Rotterdam en won! Daarbij kwam ook nog eens dat hij zich op de dag zelf pas had aangemeld. Robertino kwam, zag en overwon, letterlijk vanuit het niets. Vandaar dat de titelkeuze voor deze plaat wat mij betreft niet beter had gekund.

Wat direct opvalt is dat alle producties op de plaat een erg solide en warme sound hebben. De tracks zijn gevarieerd, maar klinken toch als een geheel. Vanuit Het Niets is een plaat die het ook goed zou doen bij mensen die niet zo snel naar hiphop zouden luisteren; Robertino is duidelijk verstaanbaar en zijn teksten zijn erg toegankelijk. Puntje van kritiek: zijn toon is vrijwel de hele plaat gelijk en, ondanks een paar tempowisselingen, een beetje gewoontjes. Uitzonderingen daargelaten: titeltrack Vanuit Het Niets, Het Komt Goed en Blijven Bewegen zijn tracks waarin je zijn zogeheten hongerigheid hoort. Honger naar groei, honger naar erkenning. Gastrapper Dygo is overigens een zeer welkome aanvulling aan het geheel, zowel qua raps als koortjes (Akwasi better watch this space!). Robertino zingt de refreintjes meestal zelf, overigens niet onverdienstelijk, maar hier zou veel meer uit kunnen worden gehaald door hiervoor gasten uit te nodigen (denk hierbij bijvoorbeeld aan een Big Huey, onderdeel van 1Duidig).

Vanuit Het Niets is een plaat die lekker wegluistert en vooral niet te ingewikkeld is. Het optimisme en plezier van Robertino straalt er vanaf en dat werkt erg overtuigend. Het zou mij niets verbazen als deze man volgend jaar ineens door het hele land stages rockt en hij niet meer uit de huidige NL-scene is weg te denken, hij staat er immers om bekend om te zegevieren Vanuit Het Niets.