Interview: Jelmer Rotteveel (Run The Trap)

runthetrap3De schijnwerper van de Rotterdamse Popweek staat natuurlijk ook op de Rotterdamse clubavonden gericht, waarvan er een aantal groot internationaal bereik aan het opbouwen zijn. Eén van de genomineerden voor de Rotterdam Music Award voor Beste Clubavond, was Run The Trap. Grondlegger Jelmer Rotteveel (JAMAL) startte 3,5 jaar geleden met dit concept in Off Corso, waarmee hij internationale underground artiesten naar Rotterdam haalt en een podium geeft. Sinds die tijd is de clubavond alleen maar gegroeid en wordt de editie in de Maassilo aankomende vrijdag 4 november de grootste editie tot nu toe.

Nog slaperig komt Jelmer binnengelopen. Hij komt net van ADE vandaan, na een paar uurtjes slaap. Ik spreek hem over het begin van Run The Trap in Off Corso tot een XL Indoor Festival in de Maassilo.

runthetrap2Wat heb je gedaan op het ADE?
We hebben samengewerkt met een recordlabel uit Canada, wat heet Monstercat. We hadden donderdag een event in De Balie in Amsterdam, met wereldwijde artiesten van dat recordlabel. Dat was niet alleen trap, maar ook drum ’n bass, en allerlei andere electronische genres. Het was helemaal uitverkocht.

Wat houdt Run The Trap in?
We zijn drie jaar geleden begonnen in Rotterdam. Het begon toen ik zelf stage liep bij een recordlabel in Los Angeles en daar was trap muziek heel erg groot. Trap is een soort combinatie hiphop en dance muziek. In Amerika was het heel erg aan het opkomen op dat moment maar in Nederland nog totaal niet, zelfs niet in Europa. Toen dacht ik eraan om dat naar Nederland te halen, en ben ik dat 3,5 jaar geleden gestart in de Off Corso in Rotterdam.

Hoewel die eerste edities niet meteen super vol waren, omdat de locatie veel te groot was. De capaciteit was 1200 mensen, terwijl er maar 350 mensen op af kwamen. Maar de mensen díe er waren, gingen wel helemaal los. In dat opzicht was het enorm geslaagd. Vervolgens zijn we onze edities gaan geven in WORM. We vonden dat die locatie geschikt is, omdat WORM zelf ook staat voor openheid en vrijheid. Sindsdien is het gaan lopen.

Deze editie vindt plaats in de Maassilo, dat is een grote stap. Hoe is dat zo gekomen?
Dat klopt. We hebben vorig jaar in het PKHS gestaan, op het Westelijk Handelsterrein. WORM was soms echt te klein, door de uitverkochte edities. Het concept van Run The Trap is dat we internationale artiesten willen aantrekken. Soms is Nederland te klein. Voor 4 november laten we ook een rapper overvliegen uit Estland (Tommy Cash), die bijna niemand in Nederland kent, maar in Oost-Europa heel bekend is. Ook proberen we kleinere artiesten uit Nederland een kans te geven. Daarnaast krijgen, en vragen, we veel input van onze fans. Uiteindelijk zijn zij het die zulke grote stappen mogelijk maken en daar zijn we heel dankbaar voor.

runthetrap1Als ik trap voor me zie, zie ik moshpits en mensen die losgaan en meeschreeuwen met de muziek. Het is best een risico om een rapper uit bijvoorbeeld Estland uit te nodigen die minder bekend is. Waarom hebben jullie hiervoor gekozen?
Het is inderdaad best een risico. Maar dat is misschien ook wel een kenmerk van Run The Trap. Het zijn grote investeringen. Met dit indoor festival proberen we het iets breder te trekken, omdat we ook internationale live artiesten willen neer zetten. Bij trap heb je een soort electronic/dance versie en de rappers, wat meer een hiphopkant is. We proberen het nu een beetje samen te brengen en iets breder te trekken.

Zijn er moeilijkheden in het organiseren van jullie events?
We zaten met ons team te kijken hoe we de volgende stap het beste konden nemen. Niet alleen omdat sommige edities helemaal uitverkocht raakten, maar ook omdat we soms sommige artiesten willen hebben, dan moeten we wel echt een grotere locatie hebben omdat ze anders misschien niet komen. Het is soms ook moeilijk om internationale artiesten aan te trekken. Wanneer je het over Nederland hebt, denken ze altijd meteen aan Amsterdam, en soms willen ze niet niet naar Rotterdam komen, omdat ze er nog nooit van gehoord hebben. Het is dus heel moeilijk om dat aantrekkelijk te maken.

Hoe zou je de mensen die op jullie events afkomen kunnen omschrijven?
Het is vaak iets jonger publiek. Zo tussen de 18 en 26. We proberen onze events wel iets volwassener te maken. Het publiek dat op onze events afkomt is eigenlijk enorm dedicated. We hebben mensen die vanaf het begin af aan al fan zijn. Ze komen niet alleen uit Rotterdam, maar ook uit de rest van Nederland, België en Duitsland. Gelukkig krijgt Rotterdam een steeds internationaler karakter. Je ziet het aan alle clubavonden in de stad.

Hoe denk je dat het komt het dat het publiek zo jong is?
Trap is een relatief jong genre, het kwam pas in 2012 op. Vandaar dat jongere mensen er meer in geïnteresseerd zijn.

Wordt aanstaande vrijdag 4 november jullie grootste event ooit?
Ja! We zaten dus in de WORM, en waren een beetje om ons heen aan het kijken. We wilden meer experimenteren in Nederland, omdat we fans uit heel het land hebben. We zijn naar Het Paard Van Troje gegaan in Den Haag, De Melkweg in Amsterdam afgelopen zomer, en zelfs naar Keulen omdat we daar ook een grote fan-base hebben. Dit XL Indoor Festival is dus heel spannend. Gelukkig heb ik nu meer ervaring en weet ik dat ik een goed team heb om me heen.

 




Extra informatie Run The Trap XL
Datum: vrijdag 4 november
Locatie: Factory 010, Maashaven Zuidzijde 1-2
Aanvang: 23.00 uur
Entree: €20 | kaarten
Facebookevent

Wil je meer weten over Run The Trap? Volg de clubavond op Facebook en check hier de officiële website.

Live-verslag: De releaseparty van Mayín

14590444_10207849693180315_6764785732057717031_nOnder het voormalig Station Hofplein in hartje Rotterdam bevindt zich BIRD, dat op de avond van 27 oktober het podium vormde voor Mayín, die haar debuutalbum Maria Johanna lanceerde.

Het kwintet bundelde haar krachten in 2014, toen vijf jonge muzikanten met uiteenlopende achtergronden elkaar op het Rotterdams conservatorium ontmoetten. Naar eigen zeggen was er gelijk een onderlinge klik, die inmiddels geresulteerd heeft in het debuutalbum, dat de band in de befaamde Wisseloord studio’s in Hilversum opnam met producer Jasper Ras. Voor een nog jonge band is dat niet de minste plek om je plaat op te nemen.

De zaal oogt vanavond vol en de Utrechtse band Find Us In Slumberland heeft de ondankbare taak het publiek op te warmen. Hoewel het viertal genoeg energie in haar optreden legt, lijkt het publiek niet echt op te letten. Dat is jammer, want de groep zet een indrukwekkend strakke set neer. Wanneer Mayín daarna het podium betreedt, maakt het geroezemoes echter snel plek voor stilte en aandacht.

Het is even passen en meten op het podium, want het vijftal wordt vanavond bijgestaan door drie extra vocalisten en een cellist. De band begint met single Take Us Away, dat blikken van herkenbaarheid op meerdere gezichten tovert. Al snel is duidelijk dat de show een persoonlijk verhaal vertelt. De muziek verwijst naar de levenservaring van zangeres Misha Wong. Zodra zij vertelt dat de avond is opgedragen aan haar drie jaar geleden overleden moeder Maria Johanna, valt bij veel mensen het kwartje.

Instrumentaal is het allemaal dik in orde en vlekkeloos. De band doet een stapje terug waar nodig, maar durft even goed te laten zien wat zij in huis heeft. Zo is gitarist Pepijn van der Kooij zichtbaar in zijn element wanneer hij een van zijn vele solo’s speelt. Zijn geluid brengt je even terug naar de tijd van Pink Floyd. De cello geeft het geheel bij vlagen nog eens extra lading.

Het is goed te horen dat de bandleden totaal verschillende muzikale achtergronden hebben en dat resulteert in het feit dat de muziek zich niet makkelijk een stempel laat opdrukken. Anno 2016 is dat een bijzondere prestatie en je kunt je afvragen hoeveel bands er in Nederland zijn die dat neer weten te zetten. BIRD was vanavond het podium voor een band die in de toekomst hoge ogen zal gooien.

tekst: Kees Braam
foto: Marcel van Leeuwen – GZIG