foto: Brian van Rensen

Het Eendracht Festival beleefde donderdag 5 februari een geslaagde vijfde editie. Meer dan 100 Rotterdamse muzikanten, kunstenaars, organisaties en ondernemers waren te vinden op en rond het Eendrachtsplein. De festivallocaties waren dit keer Rotown, Bar³, WORM, Vibes, Gouvernestraat én natuurlijk het Eendrachtsplein als episch centrum van het festival. 

Tijdens elke editie worden er stembiljetten uitgedeeld en kan het publiek haar drie favoriete acts supporten door te stemmen. Vanuit de Popunie Music Support Rotterdam regeling krijgen de drie acts met de meeste publieksstemmen een bescheiden geldbedrag om in hun carrière te investeren en de mogelijkheid zich te presenteren in een uitgebreid interview. Deze interviews worden verzorgd door het gloednieuwe mediaplatform ZINESTERS.

Dit keer gingen de meeste stemmen uit naar:
1. Standup ’69, gehost door Popunie en The Afterveins
2. Sade Adu, gehost door De Nieuwe Lichting, Music Matters, Roots & Routes en 3voor12 Zuid-Holland
3. Elke, gehost door RAAF

Als eerste geven we het woord aan Elke. Na haar overwinning bij de Sena Grote Prijs van Rotterdam 2013 hoorden we lange tijd weinig van singer/songwriter Elke van Zevenbergen. Té weinig, blijkt als we haar spreken, want ze heeft zeker niet stil gezeten in de tussentijd. Tijdens ons gesprek ontdekken we een talentvolle jonge vrouw die heel goed weet wat ze wil, maar daar niet altijd even zeker over is…

‘Vandaag (red. 19 maart 2015) is mijn nieuwe single uitgekomen,’ start Elke het gesprek. ‘Eigenlijk had de clip gisteren al online moeten staan – ik had flyers gemaakt en uitgedeeld – maar het renderen van de video duurde gisteravond echt nog 96 uur. En toen ging ook de computer nog soort van stuk. Beetje jammer allemaal, maar hij is er nu.’

Stress achter de schermen, voor het scherm ziet het publiek echter alleen de prachtige animatievideo die zij samen met haar vriend Mitchell Quitz (a.k.a. Mutshell) heeft gemaakt voor het nummer Stuffed Animals. ‘Zowel de hoes als de animaties in de video heb ik zelf getekend en Mitchell heeft me geholpen met alle techniek. Ik snap helemaal niets van computers en zo.’ Geen talent dus voor bits, bytes en aanverwante hardware, maar talentvol is ze wel degelijk, want het ziet er prachtig uit en het klinkt al net zo fraai.

Op de vraag of ze een voorkeur heeft voor tekenen of muziek is het antwoord overigens stellig: ‘Muziek! Duidelijk. En dan vooral optreden, want optreden is leuk. En dan vind ik het vooral fijn als ik niemand ken in het publiek, dat dan ook weer wel.’

Elke heeft dus een duidelijke voorkeur voor de muziek, maar die gaat wel hand in hand met het tekenen. ‘Soms maak ik een tekening die ik dan later weer als basis voor een liedje gebruik. Mr. Shark is daar een goed voorbeeld van. Dat nummer komt voort uit een illustratie die ik heb gemaakt. Stuffed Animals gaat trouwens over een jongen in een speelgoedwinkel, niet iemand die ik persoonlijk ken, gewoon een jongen die daar werkte en waar ik mee in gesprek raakte. Ik vroeg hem of hij het eigenlijk wel leuk vond om in die winkel te werken en zijn antwoord was: “Nee! Ik ben de hele dag Barbies aan het inpakken en versieren.” Ik heb dat dus als inspiratie gebruikt om een verhaal te verzinnen over een jongetje dat wegdroomt en dan de held uit hangt.’ 

Het nummer is opgenomen in de studio van Serge Dusault, die ook de toetsen heeft verzorgd op Stuffed Animals. ‘Serge heb ik leren kennen tijdens de Grote Prijs van Rotterdam in 2013, hij stond in het publiek en wilde graag met me samenwerken. Inmiddels neem ik alweer een tijdje muziek bij hem op en is hij een vriend van me geworden. Ook Mitchell heb ik leren kennen tijdens de Grote Prijs, hij plugde mijn gitaar in.’ Zo gaat het soms in het leven; toevallige ontmoetingen die je leven en carrière een nieuwe richting in kunnen sturen.

‘Het was sowieso wel een hele ervaring hoor, die Grote Prijs. Ik had mezelf aangemeld en drie songs ingestuurd, maar las in de feedback dat ik wel een leuke stem had, en tegelijkertijd ook dat de opnamekwaliteit van de liedjes slecht was en dat één van de nummers echt nog niet goed genoeg was… Maar goed, ik was wel “met de hakken over de sloot” door. Ik heb naar aanleiding van die feedback wel even getwijfeld of ik wel mee moest doen, maar heb het toch gedaan. En tijdens de halve finale heeft de jury het wel goed gemaakt hoor, door me te vertellen dat ik live de verwachtingen echt ruimschoots overstegen had.’ 

‘Om me beter voor te bereiden op de finale ben ik toen op eigen houtje naar Engeland afgereisd om daar op te treden in ruil voor een slaapplaats. Ik ben begonnen in Nottingham en na anderhalve week uiteindelijk beland in Birmingham. Dat was een hele mooie ervaring.’

‘De Grote Prijs van Rotterdam zou eigenlijk mijn eerste echte optreden zijn dus die extra voorbereiding in Engeland was nuttig. Ik was sowieso een beetje suf bezig in aanloop naar de finale. Vooraf kreeg ik bijvoorbeeld het verzoek om een stageplan in te leveren, en ook al vond ik dat een beetje vreemd heb ik dat toch gedaan: een heel verhaal over wat ik tijdens mijn stage bij de Popunie zou kunnen doen… Mitchell, die als stagemanager werkte tijdens de finale, moet zich echt hebben afgevraagd met wat voor raar type hij nóu weer te maken had! Uiteindelijk heb ik alsnog een echt stageplan ingediend en daar stond zoiets op als “een kruk” of zo.’

‘De Grote Prijs was achteraf een hele aparte, maar mooie ervaring. Ik had met Neda Boin, Richard Beukelaar, Thomas Florusse, The Rizzo Family en Bryan van Putten natuurlijk hele goede mede-kandidaten en ik had dan ook echt niet verwacht kans te maken op de overwinning. Op het podium ging het ook nog eens heel knullig allemaal, ik kwam strompelend op en wist niet waar ik mijn gitaar in moest pluggen, van dat soort dingen. De jury vond het allemaal gelukkig wel heel goed en dachten nota bene dat het stuntelige een act was, maar dat was dus helemaal niet zo.’

Het verhaal doet de ronde dat Elke na haar overwinning in een soort van paniek niet meer wist wat ze nu verder moest doen en daarom van het toneel verdwenen was. Niets blijkt minder waar.

‘Naast de geldprijs heb ik er een aantal hele mooie optredens overgehouden. Zo stond ik in de Noorse Kerk tijdens het Bevrijdingsfestival: lekker klein en niet zo veel publiek, dus dat beviel me prima. Ik heb ook nog op Parkpop gestaan, op het THISSFEST-podium was dat. En verder ben ik vooral bezig geweest met nummers opnemen. Omdat ik een soort van perfectionist ben met dit soort dingen heb ik sommige liedjes wel tien keer op tape gezet, Stuffed Animals bijvoorbeeld. Uiteindelijk klinkt het nu eigenlijk vrijwel hetzelfde als de eerste keer dat ik het opnam.’ Zo blijkt maar eens te meer dat het proces even belangrijk is als de creatie zelf. Stil heeft ze zeer zeker niet gezeten.

En hoe zit het met Elke’s plannen voor de nabije toekomst?
‘Het idee is om losse nummers uit te brengen, steeds met een nieuwe videoclip erbij. En ik treed natuurlijk ook nog op, dus hou mijn concertagenda goed in de gaten!’

Meer weten over Elke? Klik hier voor haar Facebook-pagina.

Martin de Kruijter | ZINESTERS

Het Eendracht Festival wordt mede gefinancierd door Popunie Music Support Rotterdam.