Het is weer tijd voor een nieuwe column van Okkie. Dit keer vertelt hij een verhaal over een gevonden muziekinstrument!
Eén van de banen die ik in het verleden had, was werken bij de Roteb, vuilnis ophalen,
in 1997. Zakken huisvuil ophalen en stratenvegen was hard werken en niet voor
herhaling vatbaar, maar werken bij het grofvuil was bijzonder. Op meerdere manieren.
Langspeelplaten, een cassettedeck en zelfs een goed werkende Nakamichi cd-speler
stonden op de stoeprand. Ook een gevulde urn en een tas met familiefoto-albums bij
een ander adres, dat was een dramatisch moment…
Intrigerend was een muziekinstrument, wat ik niet in de vuilniswagen kon laten
vermalen. Dus nam ik het mee naar huis. Het was een snaarinstrument, volledig van
hout, met maar één snaar. Wat vooral opviel, was dat de kop een uit hout gesneden
dierenhoofd bevatte. Prachtig. Het leek me een Afrikaans instrument.
Een paar jaar later had ik een job aangenomen als Artiest-service-persoon op
Lowlands. In een kleinere tent waar kleinkunst werd vertoond evenals dat er artiesten
muziek ten gehore brachten. Midden op de dag speelde een gezelschap dat best een
uitgebreide collectie instrumenten het podium op sleepte. Vooral traditionele,
akoestische instrumenten. Daar zag ik ineens hetzelfde type instrument als ik bij het
grofvuil vond en veiliggesteld had!
Een muzikant pakte het instrument op een gegeven moment op tijdens de soundcheck en ik zocht contact. “Hoi! Wat is dit voor bijzonder een instrument?” Het antwoord was geweldig. “Geen idee, ik kocht het op de Rotterdamse rommelmarkt, in het centrum. Het maakt een mooi geluid”.
Toentertijd ben ik er niet achter gekomen wat het voor instrument is en waar het vandaan kwam. Daar kwam ik pas achter bij het zoeken naar een afbeelding voor bij deze column. Uiteindelijk blijkt het instrument een “Gusle” te zijn, een éénsnarige ‘knieviool’ uit het Dinarisch Alpengebied wat zich uitstrekt tussen Kroatië en Albanië. De versierde kop stelt mogelijk een geit voor
Na jaren van stof vangen bij mij thuis heb ik het voorwerp doorgegeven aan een bevriende muzikant, die het instrument er mooi uit vond zien. Zou hij er mee zijn gaan spelen, is het aan de muur gehangen? Geen idee, het hoort bij het verhaal en de reis van dit instrument. Misschien dat het op een gegeven moment bij het grofvuil terecht is gekomen en daarvandaan door een volgend persoon meegenomen is naar huis, denkend aan de mooie vormgeving en met de vraag waar het origineel vandaan kwam. Ook dat hoort bij het verhaal en de reis van dit instrument.
Okkie Vijfvinkel (1968) is net als Obelix bij zijn geboorte in een ketel met toverdrank gevallen. Vandaar dat hij al van jongs af als een bezetene in de weer is. Vooral met muziek! Door zijn eeuwige aanwezigheid in het uitgaansleven, zijn dj-werk en zijn avonturen als zanger en drummer van diverse bands, is hij een niet meer weg te denken steunpilaar uit de Rotterdamse muziekscene.
