DJ workshop en dansfeest voor jongeren in Capsloc

GROUNDEDVanaf donderdag 22 mei lanceert Capsloc in Capelle a/d IJssel een dj workshop en een dansfeest voor jongeren: GROUNDED. Ben je tussen de 14 en 20 jaar? Heb je wel eens een plaatje gedraaid? Heb je een voorkeur voor dancemuziek? Wil je de kans om op een groot podium te draaien? Dan is dit jouw workshop!

Een nieuw concept is reden genoeg om artistiek leider Desiree Bellaard te vragen waar dit idee vandaan komt. En waar slaat die titel nou precies op? “Eigenlijk is het een idee van de medewerker die het project bedacht heeft,” zegt ze met een lach. “Met een knipoog naar de term ‘huisarrest’, in het Engels ‘grounded’, omdat je te hard muziek draait. Dus waar ga je dan draaien? In Capsloc.”

GROUNDED is een dj workshop en een dansfeest met diverse dj’s. Je krijgt acht donderdagavonden les van dj’s Illfort Grantz en Richy La Garra op een Pioneer CDJ 2000, waar je wel al enige ervaring mee moet hebben.

GROUNDED is dus draaien met cd’s, niet met vinyl? “Dat klopt. Ik heb zelf een zwak voor vinyl. In mijn opinie is vinyl veel echter en je hebt meer een kunstwerk in handen. Maar ik zie ook absoluut de meerwaarde van cd’s en dat is waar we ons in deze workshop op richten. Maar wie weet wat de toekomst nog gaat brengen.”

Uiteindelijk winnen twee deelnemers een draaiplek op GROUNDED, het dansfeest op zaterdag 12 juli, waar deze twee finalisten tegen elkaar zullen duelleren. Het publiek mag door te stemmen bepalen wie de uiteindelijke winnaar is. En als het aan Bellaard ligt, krijgt GROUNDED na juli zeker een vervolg met een nieuwe lichting aanstormend talent. “Het is iedere keer weer bijzonder, als je kunt bijdragen aan talenten van jongeren, daar zijn we voor.”

Kom acht donderdagen van 20:00 tot 22:00 uur naar Capsloc voor GROUNDED en ding mee naar een draaiplek op het dansfeest van 12 juli aanstaande. Deelname aan de workshop kost 5 euro per keer of 35 euro bij een betaling in één keer. Aanmelden kan via info@capsloc.nl.

Extra informatie
Datum: vanaf donderdag 22 mei
Locatie: Capsloc, Pelikaanweg 3, Capelle a/d IJssel (drie minuten loopafstand van metrostation Capelle Centrum)
Aanvang: 20:00 uur
Entree: €5 per keer of €35 bij betaling in één keer

Voor meer informatie bezoek je de website van Capsloc.

 

Tourverslag: Agnita in Londen

agnita1Ik ging naar Londen om aan mijn podiumpresentatie te werken. Als ik terug kwam en op een podium kon staan zonder diep van binnen dood te gaan, was mijn missie geslaagd. Daarnaast ging er gewerkt worden aan uitspraak, mijn netwerk, de setlist en de grootste uitdaging van allemaal: Van een kluizenaar veranderen in het sociaalste meisje van deze planeet. Moet te doen zijn in een maandje…

Tegen alle verwachting in kwam ik zonder te verdwalen in The Public Transport om 1 uur ’s nachts aan in Londen. Het hostel had een bed met dun matras en een koude douche, de aankomende maand zou ik op Spartaanse wijze in Engeland verblijven.

Open mics
De tweede dag in Londen stond mijn eerste optreden gepland in The Abbey Tavern (Camden). Hoe zielig ik mezelf ook vond in de ochtend, die avond was ik zo blij als een kind: Iedereen was super enthousiast, het publiek luisterde zowaar en bij de lyrics “You are not in love and that’s okay” brulde iemand uit het publiek: “We love you!”. Achteraf kreeg ik drie live-recordings toegemaild, wat erg handig was voor het boeken van andere gigs.

Op de vierde dag speelde ik in Belushi’s (Camden), waar tegelijkertijd een College Pub Tour was. Tot een maand terug, was de open mic een open mic en waren er muziekliefhebbers als publiek. Nu waren er heel veel Radio Veronica-covers en 100 meebrullende dronken mannen. Gotta love it. Op de vijfde dag speelde ik in Hornbeam Cafe. Een rustig, biologisch café met superleuke mensen! Het is zo’n beetje het laatste station richting noord-oost London. Met een paar gigs rijker ging ik na een uitgebreide tour door de supermooie omgeving (denk aan; bossen, meren, zwanen, vossen, eekhoorns en een volle maan) terug naar mijn hostel. Tot dusver leek mijn Spartaanse aanpak te werken.

Na een paar uurtjes slapen was de volgende open mic in The Castle, gehost door Jonathan. Een superfijne host die de tijd voor je neemt, je enthousiast begroet en ervoor zorgt dat je tijd in Londen nog een stukje prettiger is. Omdat Jonathan ontzettend spontaan en relaxed was, werd het contact tussen de verschillende acts een stuk beter en dit maakte dat de avond voor het publiek een samenhangend geheel vormde. Het Engelse publiek was aan het begin van de avond nog enigszins aanspreekbaar, maar naarmate de avond vorderde verlangden ze eigenlijk alleen nog maar naar Wonderwall en Hit The Road Jack. Gelukkig had ik een vroeg tijdslot en was er genoeg aandacht voor mijn zachte, maar opzwepende muziek.

De volgende dag deed ik een kleine set in Inspire Lounge in Camden. Ondanks dat ik drie maanden geleden al contact had met de host – Nate Maingard – was hij me compleet vergeten, dus die set ging niet door. Maar: het publiek was er stil, enthousiast en de locatie was tof. Dus sowieso een aanrader!

De dag daarna zou ik in Translate Bar spelen, maar ook deze set werd gecanceld, omdat er een (hele toffe) nieuwe vloer gelegd werd. In plaats daarvan ging ik naar The Cuban (Camden) wat in Stables ligt. Ik moest mezelf even mentaal voorbereiden want bij deze open mic spelen alle singer/songwriters met een achterlijke goede sessie-band. De drummer van deze sessie band speelde bijvoorbeeld bij Amy Winehouse en doet dit soort open mics wanneer hij een break heeft van het touren.

Daar stond ik dan in m’n eentje, met een kapotte kabel en een vastlopende macbook (voor alle live-electronica muzikanten; don’t update before a gig).

Robert Johnson aka Smiley is de host van The Cuban maar host de dag erna ook gewoon een open mic in Bar Solo. Omdat ik de volgende dag al een open mic had staan, besloot ik de week erop naar Bar Solo te gaan. 18 maart was Edinboro Castle aan de beurt, die net als The Castle gehost wordt door Jonathan. De volgende dagen is het tijd voor Victoria, gehost door Ben James en The Dignity, gehost door (alweer) Jonathan. Ook bij deze open mics speelde ik voor superfijn publiek, die daadwerkelijk geïnteresseerd waren en kaartjes vroegen om je te kunnen blijven volgen. Guess what? Ze liken je page nog echt ook! Het opmerkelijke aan het publiek in Londen is dat de mensen niet echt actief zoeken naar iets nieuws, maar een nieuwe invalshoek erg waarderen.

The Victoria – gehost door Billy – ligt een beetje afgelegen, en er is dan ook niet heel veel publiek. The Camden Head – gehost door Adam – daarentegen zat bomvol. In de bovenverdieping is een klein podium ingericht, waar zo’n 70 stoeltjes omheen staan. Het was packed!

Ik geloof niet echt in een perfecte zaal of het perfecte publiek. Het gaat volgens mij meer om de aandacht opeisen, door middel van je muziek. Klinkt als een leuke theorie, maar daarmee maak ik het mezelf ook wel moeilijk. Om dat te bereiken moet je toch 20% van het publiek weten te raken waardoor de rest ook vanzelf inziet wat je te bieden hebt. De uitdaging is dan ook om het publiek stil te krijgen. Gelukkig lukte dat de volgende dagen bij The Earl Of Camden en bij Bar Solo.

Hierna kwam Elephants Head, één van de weinige pubs in Camden die tot 2u open is. De kwaliteit vond ik zelf behoorlijk tegen vallen en het publiek leek het met mij eens te zijn, door nog een biertje achterover te slaan.

De dag daarop speelde ik bij HG Wells, in het zuiden van Londen. Mijn 30 seconds of fame in een uitzending van de afdeling van de afdeling van de afdeling van de Arabische BBC-tak. Probs aan de host van deze open mic – Ben – voor de te gekke aankleding van het podium en sowieso probs voor de hele sfeer tussen de artiesten, het publiek en de crew.

28 maart speelde ik bij King William IV, waar ik te kampen kreeg met wat technische obstakels, uiteindelijk heb ik gelukkig wel kunnen spelen. Naarmate de avond vorderde steeg het niveau en al met al was het een toffe avond. King William IV is, net als HG, wel een eindje reizen vanaf Central London.

29 en 30 maart had ik de open mic ingeruild voor optredens. De eerste was bij Turn Off Your Television, op aanvraag van Andy, die letterlijk vraagt aan zijn publiek om op zaterdagavond naar buiten te komen. Een avond die voornamelijk om comedy draait, maar waar iedere avond ook een muzikale headliner gevraagd wordt om op te treden. Mijn tweede gig was bij Belushi’s, naar aanleiding van mijn optreden bij de open mic eerder die maand. Host Dana McKeon, had me gevraagd om een langere set te spelen en het publiek was bij deze avond een stuk geïnteresseerder in de optredens dan bij de open mic avond.

Op aanraden van Billy – host van The Victoria – ging ik in de vierde week naar Music Industry Nights. Een industy night die erg goed bezocht wordt is Session 58, waar Ilana en Nate James de avond presenteren.

Iedere act heeft twee liedjes om te laten zien waar ze voor staan. Het publiek bestaat voor 70% uit boekers, programmeurs en organisatoren van events. Een toffe plek om artiesten te ontdekken en te netwerken. Hoogtepunt van de avond was Gareth Esson, die mij met het liedje Almost Something deed denken aan Mr Probz. Toen de bar dicht ging zijn we buiten liedjes gaan spelen om het geld voor de nachtbus terug te verdienen. Hoewel dat wel gelukt is, had ik de volgende dag wel keelontsteking, waardoor ik niet bij alle industry nights kon spelen die ik zou willen. Wel heb ik in mijn laatste week nog bij Troy Bar gespeeld waar James Blake, Erykah Badu en Emeli Sande nog regelmatig spelen als ze in Londen zijn.

Een andere industry night, die ik helaas niet kon checken maar wel het vermelden waar is, is Island Experiment, in Paradise.

agnita2Industrie
Hoewel er genoeg geniale muzikanten zijn en Londen ook de venues heeft, is het erg lastig voor bandjes om te spelen, aangezien de venues alleen bandjes boeken die veel publiek op de been brengen of de zaal verhuren en de act het met de entree terug moet verdienen. Daarnaast zijn er vaak onvoorziene kosten die nog eens extra in rekening gebracht worden.

Ik zou iedere beginnende singer-songwriter of andere solo-act aanraden om een paar weken naar Londen te gaan en gewoon iedere avond te spelen, want je leert hoe je met situaties om moet gaan, toch 100% moet geven en je kunt je materiaal uitproberen, maar voor bandjes liggen er weinig kansen zonder een hele grote, sterke fanbase in Londen.

Al met al heb ik geleerd hoe ik met teveel, te weinig en te dronken publiek om moet gaan. Dat je de organisatoren beter relaxed aan kunt spreken, want jij hebt hen meer nodig en dan zij jou. Probeer ook altijd zo benaderbaar mogelijk over te komen, zodat mensen geen drempel over hoeven om je aan te spreken. Zoveel mogelijk spelen, maak kilometers, investeer.

To do
Voordat ik naar Londen ging, had ik vijftien gigs vaststaan voornamelijk door heel veel te mailen en verrassend veel door de Facebook chat. Ik wilde er minimaal achttien doen, maar bedacht me dat wat last-minute-heid misschien geen kwaad kon. De hosts van de open mics wisten waarschijnlijk beter waar de pareltjes te vinden waren.

Ook heb ik van tevoren besloten waar ik zou verblijven, simpelweg omdat ik altijd een major jetlag heb, zelfs als ik van Schiedam naar Rotterdam zou reizen. Ik ben een beetje als een goudvis. Gewoon even in het zakje laten banjeren, het zakje open maken en de vis het aquarium in gooien. Dan komt het allemaal goed. Anyway; laat mij zes keer van hostel wisselen en je kunt me opvegen. De twee hostels waar ik verbleef waren Smart Russell Square en White Ferry (de laatste is het goedkoopst en eigenlijk ook het best).

Mijn promo bestond uit een flyer, met daarop alle data en de bijbehorende locaties. Ik heb deze flyer in een aantal FB-groepen gezet, die draaien om het muzikanten-netwerk in Londen. Ook had ik voor op de avonden zelf visitekaartjes gedrukt.

Wat ik iedereen zou aanraden, zeker als je voor een langere tijd gaat, is het het maken van een lijst met doelstellingen. It keeps you going! Verder is het belangrijk om continu contact te houden met de hosts van de open mics, zodat ze weten wie je bent, wat je doet en waarom je het doet. Geen awkwardness wanneer je iemand voor het eerst ziet, of dat hij of zij bijvoorbeeld vergeet dat je die bewuste avond langs zou komen. Neem een auto mee. Public Transport is goed te doen, maar als je zes versterkers en negen instrumenten bij je hebt, dan wil je geen Underground. Weinig liften. Veel trappen.

Moneyz
Het hostel en Public Transport waren waarschijnlijk mijn grootste uitgaven. Ik ben een maand in Londen geweest en per week betaal je £30,- om te reizen binnen zone 1 en 2. Het hostel was £17-19 per nacht. Ook het eten is niet heel goedkoop, reken op £10,- per dag en dan moet je zelf koken of in ChinaTown of bij Camden Town Market eten.

Omdat deze tour voor mij het begin is van AGNITA, heb ik bij geen enkele gig of open mic gage gevraagd. Het was een bewuste keuze, ook omdat ik een korte set heb en het voor mij al een hele waardevolle experience is en dat hoef ik niet terug te zien in gage.

agnita3During the day
Wat aanraders die je kunt checken als je in Londen bent:

  • Uiteraard is er Oxford Street. Omdat we in Nederland niet genoeg H&M’s en Zara’s hebben, zeker een aanrader. Maar stel je voor dat je echt een beetje iets nieuws wilt zien:
  • Camden Town Market (een vintage markt), als je een beetje verder loopt, is daar nog een Camden Lock, een markt die eigenlijk nog toffer is. Goed eten ook!
  • Check Soho (vintage-winkel en £5,- pizza) en Chinatown (allemaal op loopafstand, dus makkelijk te combineren).
  • Hyde Park, veel dieren en superchill als je even van de zon wil genieten.
  • Dennmark str. Waar zo’n beetje alle muziekwinkels te vinden zijn en ook de Regent Sounds zit, de studio waar The Rolling Stones hun eerste album opnam, maar ook The Who, The Kinks en Black Sabbath namen hier op.
  • Plastic People, hele vette club met hele nice dj’s.
  • The Blues Kitchen, voor blues.
  • The Jazz Cafe, voor absurde niet-te-volgen-jazz.
  • Bricklane wordt op zondag omgetoverd tot een eet-paradijs, waar je Indisch, Vietnamees, Aziatisch en elk ander soort eten kunt scoren. Ook hier zijn veel kleine vintage-winkeltjes en heel veel streetart.
  • Ook is daar een hele toffe recordstore: Rough Trade.

Touren door Londen, tweeëntwintig keer spelen in één maand tijd was een te gekke ervaring en motivatie! Ik wil graag de Popunie bedanken voor het verwezenlijken van deze toffe reis.

Voor een volledig overzicht van alle gigs, venues en hosts kun je contact opnemen met de Popunie, of mij een mailtje sturen via agnita@nextofkin.nu.

Agnita – Able

Agnita

Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.