Wat een heerlijke eigenzinnige vinyl parel kwam eind oktober tevoorschijn uit de regio Rotterdam.

De lp Gestalt van de band Dion and the Magic Chords is de opvolger van de eerder verschenen lp Curiosa, ook op het Laterax Recordings label. Van dit label had ik nog nooit gehoord, dacht ik, maar ik bleek toch al iets in de kast te hebben, namelijk de obscure vinyl maxi ‘Schimmelgrooves’ van Nanko uit 2009.

De band Dion and the Magic Chords, bestaande uit Dion Woestenburg op keyboards en Griffin Stuip op drums, is andere koek. Ongecompliceerde luistermuziek die mij sterk doet denken aan het lekker pielen op een vintage analoog elektronisch huiskamerorgel met heel veel vreemde knopjes en schuifjes erop. Het beluisteren van het album Gestalt brengt je in een andere wereld. De mannen zijn gecharmeerd van o.a. de psychiaters Carl Jung en Sigmund Freud en de surrealistische kunstenaar Salvador Dali. Dat hoor je niet direct in de muziek (lijkt me ook knap lastig), maar de plaat heeft wel degelijk iets therapeutisch. De muziek werkt niet psychoanalytisch, maar omgekeerd, psychosynthetisch als dat woord tenminste bestaat.

Allerlei sounds, ritmes en variaties binnen de nummers zorgen voor een dromerige toestand. Vanuit onze gekke drukke wereld lukt het met Gestalt in je oren relaxed te worden en je raakt vanzelf benieuwd hoe de muziek lekker verder door je hoofd zal meanderen. Het is een lieve plaat geworden, zonder scherpe randjes. De beide muzikanten raken al onderzoekend verder verzeild in hun vintage elektronica, ouderwetse drums en op rommelmarkten bij elkaar gezocht instrumentarium, al dan niet behorend tot de categorie speelgoed. Dion and the Magic Chords hebben in de verte wel wat weg van de vroege Residents. Alleen dan zonder de sinistere ondertonen.

Zelf noemen ze de sound van Gestalt op hun website ‘een zorgvuldig georchestreerd speelgoed keyboard en drumfeest’ (vrij vertaald). In die omschrijving kan ik me goed vinden, er is hier sprake van echte drums. Hier en daar wat verrijkt met niet als slagwerk bedoelde voorwerpen en af en toe een met de echte drums meetikkend goedkoop drumcomputertje uit begin jaren tachtig. Het is wel weer eens lekker om elektronische muziek te beluisteren met vooral analoog slagwerk als beats.

Favoriete tracks wat mij betreft: Cymphonique Éclectrique, met hier en daar een vleugje Das Ding erin; Gestalt Lamp, een ingetogen naar ambient neigend nummer. En Bontempi, een naar mijn idee hilarische hommage aan het Italiaanse merk speelgoedkeyboards waarvan er misschien wel duizenden exemplaren op rommelmarkten dag in dag uit over het hoofd worden gezien.

Deze plaat moet niet over het hoofd worden gezien, zeker checken zou ik zeggen.