Diverse Artiesten – HIJS Beats II
hiphop
download-beattape
Hiphop In Je Smoel

De Nederlandse hiphop site Hiphop In Je Smoel (wat de acroniem HIJS oplevert) heeft een beatcontest georganiseerd met als einddoel een beattape te maken. Zo gezegd zo gedaan, de HIJS Beats II tape staat online. Het resultaat zijn 10 tracks, waarvan er drie instrumentaal zijn. Alle beats komen dus van de winnaars van de contest die verkozen zijn door het team van Hiphop In Je Smoel.

Er is voor één dag een studio gehuurd waar, ook door HIJS geselecteerde Nederlandse rap acts, tracks konden opnemen. De tape is gemixt door Killing Skills en de kleurrijke cover is verzorgd door Jaap van der Doelen.

In de jaren ’80, ’90 en het begin van het nieuwe millennium was hiphop een genre. Na een grote groei in populariteit, toegankelijkheid en internet zijn er sub genres ontstaan. Als er dus een ‘hiphop’ compilatie album wordt gemaakt is dat direct super breed. Iedereen heeft zo zijn eigen perceptie van het muziekgenre. Voordat je gaat luisteren, moet je er vanuit gaan dat het gaat om een beatcontest uit het jaar 2016.

Het dope van de eerste track is, dat Tjomba Beats laat horen dat ook een instrumentale hiphop beat veelzijdige kanten kent. Waar de track begint met bekende hiphop drums eindigt de track in een donkere zaal waar een stroboscoop veel te snel op het ritme knippert. Risico is een storytelling track waarop keuzes in het leven besproken worden. Het tempo van de drums liggen hoog en de bass is heavy. De rustige klanken van een gitaar op de achtergrond en de zang op het refrein zorgen voor een goede combinatie van een stevige beat met een goed doordacht onderwerp.

Up tempo trap beat Spaceship heeft een harde bassline en snelle hi-hats en snares zoals je gewend bent van het genre. Door de hoge sci-fi tonen door de beat heen is een onderwerp voor de track snel beslist. Het is jammer dat de rapper het refrein op de track schaamteloos heeft overgenomen van een gemiddeld Atalanta stripclub nummer.

VPM zorgt voor Interlude #1, een solid hiphop beat met enigszins afwisseling. Tijdens het luisteren betrapte ik me er steeds weer op dat ik het jammer vond dat hier dan geen rapper op stond. De tonen die later op de beat worden ingespeeld zorgen voor melodie wat de beat compleet maakt.

Ouderwetse soul tracks die worden gesampled zodat er nieuwe beat ontstaat. Dat is hiphop sinds dag 1. I Don’t Wanna Fall In Love begint met een 4-bar sample. Het onderwerp van de track is gezet. Op de Engelstalige track van Afronaut & Crafs wordt het meest besproken onderwerp in muziek opnieuw besproken op een fijne wijze. De rapper zorgt ook voor een speels refrein dat balanceert tussen rappen en zingen. Vooral de piano op de track klinkt heerlijk.

De Keurslager van Crano & Schwarzkopf is de meest rauwe track van de tape. De rapper is boos op zijn collega’s en laat horen waarom hij wel goed gekeurd dient te worden. Brag en boast zoals dat vroeger nog wel eens werd genoemd. Een bepaald soort track die je vandaag de dag niet snel meer hoort. Ze zullen vast nog wel gemaakt worden, maar vaak word het niet meer aan het licht gebracht.

Abel Matic verzorgt de laatste instrumentale track van het album. CPR (interlude #2) is een track die vooral leunt op de bass. Waar vaak een drum het ritme van de track bepaalde lijkt het hier wel alsof dat vervangingen is door een harde bass. Met deze track zullen je buren niet heel blij worden.

Darth Fader is gemaakt door EarlGreyBeats. Er gebeurd zoveel tegelijk op de track. Hi-hats, basslines en vooral vage tonen die niet te plaatsen zijn. Waar de jongens op de track het over hebben is voor mij nog steeds een mysterie. Goed, mysteries leveren wel interesse op.

LennBeats sluit de tape af met Met De Homies. Misschien wel de meest complete beat van het album. De track opent met een vrouwenstem wat een hele rustige vibe creëert. Totdat een doffe drum en felle snare op de beat verschijnt. De rapper verteld over hoe het is om high te zijn samen met vrienden. Het onderwerp is niet origineel waardoor het nog knapper is dat hij het interessant houdt. Van het rappen van bars tot het zingen van een autotune brug, dit maakt de track compleet. De beat veranderd perfect mee met de rapper. Hierdoor krijg je echt het gevoel dat het een track is en niet een beat waarop een rapper wat bars rapt. De track sluit af met de dame die ook in het intro te horen is.

Na een aantal keer luisteren, moet ik dan toch echt een oordeel gaan geven aan de tape. Naast mijn persoonlijke mening moet ik natuurlijk wel voor ogen houden wat de intentie van de tape is. Een beatcontest, onbekende producers een kans geven, rap acts eraan toevoegen om het af te maken? De tape komt zijn belofte na van wat het moet zijn.

Vooral dat er verschillende sub genres worden aangehaald vind ik noemenswaardig. Van trap, boombap, instrumentaal, soulfull beats, het staat allemaal op de tape. Hierbij moet vermeld worden dat de kwaliteit van de beats hoger is dan wat de rappers doen. Eerder had ik het al over de perceptie van hiphop, deze tape is een goed referentiekader van wat hiphop in 2016 in ons land inhoudt.