Het is niet makkelijk als nieuwe band je eigen shows te boeken. De drempel bij middelgrote tot grote poppodia ligt hoog en festivals zijn vaak pas geïnteresseerd als je al een lijst van behoorlijke namen aan je broek hebt hangen. Gelukkig zijn er genoeg alternatieve manieren om te blijven spelen. Met mijn project Southbound ben ik in de maand september op huiskamertour.

De afgelopen zomer kwam ik thuis van een jaar Kopenhagen, met een gloednieuw project en een debuut ep. Waar te beginnen in het taaie boekingslandschap?

Je verliest jezelf al gauw in het schrijven van mails naar tientallen instanties, podia, boekers en festivals, en krijgt vaak maar weinig respons. Ik besloot het heft in eigen hand te nemen en zelf een kleinschalige tour te organiseren.

Ik plaatste een oproep via verschillende social mediakanalen, waarin ik concerten bij mensen thuis aanbood. De belangrijkste eis die ik stelde aan de huiskamers, was dat er minstens tien luisteraars in pasten. Zeker 20 mensen schreven me een mail. We zijn inmiddels halverwege de septembertour en ik ben heel enthousiast over dit concept, om verschillende redenen.

In de eerste plaats geeft een huiskamertour je de ultieme kans een fanbase te creëeren en je bereik te vergroten. Zeker als nieuw project is het erg belangrijk mensen aan je te binden, en persoonlijker dan een huiskamerconcert wordt het niet. Je brengt de luisteraars heel dichtbij je werk en kunt ze aan de hand van verhalen meenemen in je proces.

Tien huiskamers met tien luisteraars betekent al gauw honderd nieuwe volgers op Facebook, honderd mensen die al iets meer van je weten dan de gemiddelde ‘doorklikker’ op het web. Dat zijn honderd mensen die sneller geneigd zullen zijn nog eens een concert te bezoeken.

We gaan nog een klein stapje verder. Mijn partner, kunstenares/danseres Andrea Renon, heeft een krijtbord geknutseld waarop we emailadressen verzamelen van enthousiaste luisteraars die we ontmoeten op de tour. Op die manier kunnen we heel vlug en effectief in een maand tijd een mailinglist opzetten, waarbij we onze nieuwe volgers heel gericht op de hoogte kunnen houden van onze ontwikkelingen.

In de tweede plaats is een huiskamertour een waanzinnige mogelijkheid om nieuw werk uit te proberen. Het ligt voor de hand dat je in huiskamers in een bescheiden bezetting speelt. Een huiskamer is daarmee een goede testcase om te zien of je liedjes overeind blijven in een gestripte versie. Op die manier kom je er gauw achter wat werkt en wat niet, en ben je sneller in staat de pareltjes te onderscheiden van de minder goede liedjes.

Daarnaast is een intense periode van huiskamers bezoeken een soort training. Je wordt soepeler op je instrument, vocaal stabieler, en stelt tijdens zo’n ‘marathon’ je uithoudingsvermogen enorm op de proef. Je zult snel merken waar je grenzen liggen, hoeveel shows je in een week aan kunt, bijvoorbeeld. Daarop kun je vervolgens weer anticiperen in je planningen na de tour.

Een ander mooi voordeel van het spelen in huiskamers is dat de luisteraars ook potentiële klanten zijn! De Southbound debuut ep Open Water en de illustraties van Andrea verkopen als een trein tijdens onze huiskamertour. Maar je hoeft natuurlijk niet een plaat af te hebben om iets leuks te kunnen verkopen; een demo in de vorm van cd of download werkt ook prima!

Het huiskamerpubliek is namelijk meteen persoonlijk betrokken bij het project, en vindt het leuk om iets van je mee naar huis te nemen. Bovendien is een kleine aankoop ook een vorm van support – hoe meer demo’s of ep’s je verkoopt, hoe sneller je aan dat album kunt beginnen, en daar helpen jouw nieuwe fans je graag bij!

Ik had zelf van te voren niet durven dromen dat een huiskamertour zo’n succes zou kunnen zijn. Het is een echte aanrader voor een ieder die een nieuw project lanceert!

Roufaida Aboutaleb