Jeroen van de Beek: Vinyl verkopen

Vinyl verkopenEen beetje junk wordt vroeg of laat een (beetje) dealer. Dat geldt voor onverbeterlijke liefhebbers van allerlei verdovende middelen, maar net zo goed – en wellicht nog méér – voor de homo vinylos. En dus ook voor mij. Kwestie van de habit betaalbaar houden.

Postzegels
Het dealen begon bij mij trouwens al vroeg. Toen ik een jaar of 12 was had ik enige tijd een lucratieve business: het verkopen van postzegels. Het verzamelen van deze stukjes papier had ik niet lang daarvoor opgegeven, omdat een nieuwe passie zich had aangemeld: het kopen van lp’s. Bij voorkeur lp’s van Elvis Presley, die een jaar daarvoor was overleden.

Ik beweer niet dat postzegels verzamelen eind jaren zeventig van de vorige eeuw hip was. Maar de zaterdagse postzegelmarkt op het Rotterdamse Schouwburgplein werd elke week wél bijzonder goed bezocht. Dat waren weliswaar voornamelijk ‘wat oudere mannen’, maar dat doet er nu even niet toe.

Ook ik bezocht de postzegelmarkt fanatiek. Eerst als koper (‘junk’), maar toen de vinylverslaving mij eenmaal volledig bij de lurven had alleen nog als dealer. De postzegels die ik verkocht kwamen voor een deel uit mijn eigen collectie, die immers overbodig was geworden. Maar het grootste deel van mijn stash kwam wekelijks van het scheepvaartkantoor waar mijn vader werkte. Daar kwamen regelmatig volledig beplakte enveloppen binnen, uit de meest exotische landen. De collega’s van mijn vader wisten al snel bij wie ze die moesten inleveren.

Routine
Dit was mijn vrijdagse routine: het in ontvangst nemen van een tas vol post, sorteren, afweken, ’s nachts laten drogen en de volgende ochtend in een album steken. En vervolgens op naar het Schouwburgplein.

Het geld dat ik in enkele uren verdiende – meestal enkele tientjes, een enkele keer wel 100 gulden – werd dezelfde middag omgezet in nieuw vinyl. Ik kocht toen nog goedkope budget-lp’s. Die waren f 6,95 per stuk (4 voor f 25). Eén van de lp’s die ik van mijn postzegelgeld kocht was duurder: The Sun Collection (f 14,95); nog altijd één van mijn favoriete lp’s ever. Ik vergeet nooit meer de verbaasde blik van mijn ouders toen ik voor het eerst met een stapel lp’s thuiskwam: ‘Verdiend met póstzégels verkopen?’

Aflopende zaak
Maar aan alles komt een eind. Rond 1980 werden postzegels steeds meer vervangen door (waardeloze) stempels. En ook mijn eigen verzameling was dusdanig uitgedund dat er geen eer meer mee viel te behalen. Bovendien werd postzegels verzamelen een hobby met steeds minder fanatici. De postzegelbeurs leed een kwijnend bestaan; mijn dealerschap stond op een laag pitje.

Maar ik bleef natuurlijk wel vinyl kopen, en af en toe ook met kleine winst doorverkopen. In 1994 werd ik dan eindelijk een échte vinylverkoper, in de winkel van Hans Tweedehands. Daarover binnenkort meer.

PS Ik las onlangs dat Hans Breukhoven – voordat hij de Free Record Shop oprichtte – ook enige tijd in postzegels handelde. Hans begon nóg eerder, namelijk al toen hij ‘een jaar of 8’ was . Lees het in zijn autobiografie Free! De opkomst en ondergang van een eigenwijs bedrijf die onlangs verscheen (Karakter, 2017).

Jeroen van de Beek

Eigenaar Only Words Copywriting, DJ Lato Uno, Vinylverzamelaar, Voormalig Radiomaker, Historicus, Rotterdammer.

Mango Orange – Fruit Basket EP

  • Fruit Basket EP

  • Mango Orange
    • Genre: Hiphop
    • Release-type: Digitaal
    • Label: Self-released

Als ik een recensie voor een plaat schrijf zoek ik informatie op over de artiesten, naast het beluisteren van het product. Over dit duo is niet veel informatie te vinden, toch heb ik geprobeerd meer over hun te weten te komen.

Kun je even nagaan hoe lastig het op Google is als een groep artiesten voor de naam Mango Orange heeft gekozen. Ik dacht misschien moet ik wat specifieker zijn, en laat ik de naam van het album opnemen in de zoekterm. Zonder enige verassing zorgt de titel Fruit Basket EP ervoor dat je nog dieper duikt in de gezonde databasen van het internet. Gelukkig bestaan er ook media zoals Youtube, Soundcloud en Spotify.

Op de intro track California worden we hoogstpersoonlijk door de rapper zelf verwelkomd op de tape. Dit doet hij op een dusdanige nonchalante manier, dat de toon direct is gezet. Wat je van de rapper op de rest van de tape hoort ligt in het verlengde van de eerste track.

Het duo bestaat uit een rapper en een beatmaker. De rapper heeft ervoor gekozen om in het Engels te rappen. Er is niets mis met zijn uitspraak of intonatie, waardoor het geen verkeerde taalkeuze is. Echter zijn de flows die hij over de beats heen rapt erg simpel, ook de onderwerpen waarover hij rapt zijn niet nieuw te noemen. Er zit gelukkig wel energie in zijn stemgebruik, waardoor het niet saai wordt, maar toch is dit dus niet het hoogtepunt van de tape.

De beats daarentegen zijn een heel ander verhaal. Als audio-autist wil ik alles labelen, in hokjes plaatsen en vergelijken met andere artiesten. Het fascineert mij dat het na een week nog steeds niet is gelukt. Dit is eigenlijk een lange omweg om te zeggen dat de beats erg origineel zijn.

De harde drums dreunen in een laag tempo met op de achtergrond jazz samples. Jazz samples in hiphop is niets nieuws, vaak gaat het gepaard met stoffige drumbreaks voor een rauwe vibe. Op deze tape is er voor gekozen om de jazz samples achter harde basslines en harde, maar laag tempo drums te zetten. Muzikaal levert dit een unieke vibe op die ik niet eerder heb gehoord.

Op de track Jungle hoor je precies welke vibe ik bedoel. Er wordt geknipt en geplakt met een ouwe jazz track. Je hoort een saxofoon die afgewisseld wordt met piano noten. Na een aantal maten komen de bewerkte drums en bass in de track. Vooral op deze track komt de rapper het meest energiek over.

De tape voelt zo kort. Het voelt alsof je het aan zet, en het zo over is. De tape telt twaalf tracks en is eigenlijk helemaal niet kort. Misschien geeft dit aan dat ik het tof vind en dat ik helemaal niet wil dat de tape bij het einde is gekomen?

Als het duo ooit nog een project samen gaat maken, ga ik het zeker checken. Ik hoop wel dat de rapper dan net iets meer zijn best doet, want dat verdienen de beats meer dan zeker.