Alles voor artiesten Alles voor organisatoren

Stress vs het eindresultaat

27 februari 2014 • Columns • Ai Ming Oei

MPH SHOOT 1 (43)-2 kopieIn oktober schreef ik in mijn column over hoe ik op Voordekunst.nl aan het crowdfunden was geslagen voor mijn nieuwe Ming’s Pretty Heroes album: Roots and Bones. Beet ik toen nog zenuwachtig op mijn nagels, nu kan ik met een grote glimlach vertellen dat het project beter dan goed is verlopen. Er waren genoeg mensen die het album wilden steunen, dus het targetbedrag behaalden we ruim! Mijn eeuwige dank aan de donateurs daarvoor.

En zo gaat het eigenlijk altijd: ik stress me een ongeluk over dingen die ik voor elkaar moet krijgen en uiteindelijk komt het allemaal goed. Toen ik besloot een nieuw album te maken moest ik naast het afmaken van een aantal liedjes, ook flink (blind) daten met muzikanten en producers. Eerst wist ik niet waar ik moest beginnen, maar na een paar maanden mijn dreamteam bijeen. Grappig genoeg was de producer, met wie ik uiteindelijk heb gewerkt, geen onbekende voor me en vond ik wat ik zocht een stuk dichter bij huis dan ik in eerste instantie dacht. Mijn eerste opdracht had ik volbracht. Vrijwel direct daarop volgde er meer zelf opgelegde opdrachten. De maanden erna zagen er zo uit: Pre-producties? Check. Studio boeken? Check. De perfecte engineer? Check. Planning met muzikanten? Check. Opnames? Check. Emergency-strijkopnames? Check. Andere studio met geschikte vleugel? Check. De juiste mixer? Check. Artwork trouble? Help! Check. Artwork fix? Check. Roots and Bones als fysiek exemplaar in mijn handen? CHECK!

Bovenstaande klinkt misschien makkelijk en stoer, maar tussen al die checks door heb ik meer dan eens uitgehuild bij mijn vriendje. Niet omdat het zo verschrikkelijk was, maar omdat het een erg intens proces was dat mij zo af en toe overweldigde. Overal zat een deadline op, en deadlines werken altijd stressverhogend. Zeker zodra je merkt dat er per ongeluk iets mis is gegaan en er a la minute een oplossing moet komen.

Afijn! Het is gelukt! Ik heb een derde album afgerond! Met Roots and Bones nog in mijn handen begin ik aan de volgende to do’s: het is tijd om mij te richten op de liveshow, de twee videoclips en het vol krijgen van de shows in Rotown en Paradiso (Bring Friends!). Tussendoor maak ik in samenwerking met een 12-tal artiesten een kunstmagazine genaamd Roots and Bones Feat. Hiervan is de opening op 7 maart tijdens 30kuub in Groos. (Wees welkom!)

Ik heb mij voorgenomen om meer vertrouwen in mezelf te hebben. Stress is een overbodig en onproductief gevoel. Te allen tijde vermijden dus! Geen huilbuien en onnodig piekeren meer, het is beide klaarblijkelijk nergens voor nodig. Mijn nieuwe motto: Resultaten behaald in het verleden bieden heus wel garantie voor de toekomst! Tsjakka…

Ai Ming Oei

Ming is de zangeres en songschrijver van Ming’s Pretty Heroes. Met de muziek van haar album’s Ok Mr. Mix (sept 2009) en Karma (sept 2011) tourde Ming’s Pretty Heroes o.a. door Duitsland en China. Ming was winnaar van de Music Matters Award en vervulde de rol van muziek ambassadeur voor Rotterdam gedurende 2011. Van begin 2012 Tot augustus 2013 tourde Ming’s Pretty Heroes met moderne dansvoorstelling MEER RUIS van Conny Janssen Danst. Speciaal voor de voorstelling werd muziek van Karma bewerkt en herschreven en verzorgde Ming’s Pretty Heroes live de muziek voor 72 shows in theaters in Nederland en Zwitserland, op muziekfestival Lowlands en op de Theaterfestival de Parade. Op het laatste festival won de voorstelling “De Mus”, de prijs voor beste voorstelling van 73 acts. Op 7 maart verschijnt het derde Ming’s Pretty Heroes album genaamd Roots and Bones.

Foto: Barry Marré

Meer zoals dit

De Wet

27 februari 2014 • Recensies • Cok Jouvenaar

De-Wet-op-zwartBeg For More
cd-ep / download-ep
blues / roots / rock

“Niet lullen maar spelen!” lijkt het devies van dit bluesrock powertrio met de illustere naam De Wet. Het spelplezier en rocken-tot-je-niet-meer-kan-gevoel spat werkelijk van deze vijf track tellende schijf af. Zweet, verschaalt bier, blues en strakke gitaarriffs waar geen einde aan lijkt te komen. “Goh! Wat is dit toch enorm lekker”; als ouwe kalende rocker van midden veertig doet mij dit denken aan de tijd dat ik weekenden lang aan de bar van mijn stamkroeg  menige mooie dame probeerde te scoren voor mijn nachtelijke escapades. Stoere rockmuziek met de wortels in de jaren zeventig en tachtig knalde uit de speakers. In gedachte was ik de rockster die dit soort muziek maakte en elk podium in Nederland plat speelde. Pik vooruit, authentieke rockpose en mijn zessnarige Gibson laten janken, grooven en ronken. Deze gedachte komt bij mij naar boven vanaf het moment dat ik op play druk en Beg For More van het Rotterdamse rootstrio De Wet uit mijn speakers hoor knallen.

Alles klopt, bluesrocksongs met kop en staart met een klassieke hook. De titel- en tevens openingstrack brul je van meet af aan gelijk mee “Dance baby dance now!”. Edmond Bravenboer is verantwoordelijk voor het gitaar- en zangwerk en gaat duidelijk niet over één nacht ijs. De man weet door zijn gitaarriffs een perfecte ondersteuning te bieden aan zijn vocalen. Hij maakt het zichzelf niet moeilijk en doet precies waar hij goed in is. Rocken, riffs en af en toe een scheurende solo. Hij koketteert in zijn spel duidelijk met bands als Led Zeppelin, maar ik betrap ook een snufje Lenny Kravitz in de composities van De Wet. Zeker in Cheer Up gaat dit goed op. Met een flinke scheut aan slidegitaargeweld gaat dit drietal loos en is goed te horen dat DeWet gaat voor het credo bluesrocktrio.




Ondanks dat het rockt, brult en schuurt gaat nergens het liedje verloren. Bijna wil ik zeggen; “Meezingen mag.” De heren spelen allen in dienst van de compositie, of het nou een akoestische rocker is als Lonely Road of de titeltrack, nergens gaat De Wet verloren aan te veel en te vaak. Gedoseerd wordt er omgesprongen met schema’s en de productie. Ondanks dit weet drummer Melvin Hage het juiste drumgeweld tentoon te stellen. De vijf tracks op Beg For More laten horen dat De Wet echt een liveband moet zijn. En hierbij hoort het beeld van “Pik vooruit, authentieke rockpose en een zessnarige Gibson laten janken, grooven en ronken.” Laat De Wet heel Nederland plat spelen alstublieft. Mijn zege heeft dit drietal.

Download Beg For More op iTunes.

Cok Jouvenaar

Lees het vorige bericht