Broederliefde en Rotterdam Airlines winnen Edison Pop 2017

Gisteravond zijn de Edisons Pop 2017 uitgereikt in de Gashouder op het terrein van de Westergasfabriek in Amsterdam. De mannen van Broederliefde wonnen met het succesvolle Hard Work Pays Off 2 de Edison Pop voor Beste Album. “2016 was het jaar van de Rotterdamse formatie”, aldus de jury. Broederliefde won vorig jaar al de Rotterdam Music Award in de categorie Beste Track. Het label Rotterdam Airlines nam de Edison in ontvangst voor het compilatiealbum Gate 16 in de categorie hiphop.

Juryrapport categorie Album:
Broederliefde – Hard Work Pays Off 2

In Rotterdam zijn ze nu nog records aan het tellen, het waren er teveel dit jaar. Het mooiste record zullen de dertien weken zijn die Hard Work Pays Off 2 op 1 stond in de Album Top 100. 2016 was, zonder twijfel, het jaar van Broederliefde, en dat hadden er toch niet veel aan het begin van het jaar voorspeld.

Maar de jongens van Broederliefde bouwden, bouwden en bouwden vanuit Spangen aan een almaar groeiende schare fans en na, inderdaad, heel hard werken, was de pay off dit jaar extra, extra zoet. Het gaat bij deze groep dan wel vaak over de vele records, maar de jury wil graag ook aandacht voor de muziek vragen. Want Hard Work Pays Off 2 is een hitgevoelig, veelzijdig en genredoorbrekend album waarop het popgeluid van nu wordt gedefinieerd.

De gemengde sound van Broederliefde, een mengeling van moderne rap en R&B met Auto-Tune-zang en invloeden uit dancehall, reggae, afrobeats en nog veel meer, is dé popsound van 2016. Hard Work Pays Off 2 was dé zomerplaat van 2016 en Jungle het nummer waar de schoolpleinen het hardst op gingen. Een ongekende triomf.

Juryrapport categorie Hiphop:
Rotterdam Airlines – Gate 16

Met drie sterke mixtapes van most valuable player Sevn Alias, die met zijn eigenzinnige, sfeervolle straatrap in korte tijd uitgroeide tot een van de populairste rappers van het moment, zette het jonge platenlabel Rotterdam Airlines zich in twee jaar tijd solide op de kaart als een belangrijke speler op de hiphopmarkt.

De titel van dit album, waarop het platenlabel haar hechte artiestenstal presenteert, had ook kunnen zijn: Team Work Pays Off. Sterspeler Sevn Alias en boeiende Rotterdam Airlines-acts als de prettig lome rapper Kevin, de jonge Lil Saint en medeoprichter van het label Jairzinho, maakten samen een heerlijk aanstekelijk, divers en hitgevoelig album met als absolute kers op de taart de niets en niemand ontziende kraker Gass, dé rap-hit bij uitstek van afgelopen jaar.

Het is zeldzaam dat een label zich in zo’n korte tijd zo sterk op de kaart zet, en met een dergelijk uitgebreide en gevarieerde artiestenstal. Dat dit muzikaal zeer diverse aanbod van talent met de eerste verzamelalbum direct meedraait in de absolute top, dikke hits scoort en ook live flink indruk maakt, is uniek en maakt van Gate 16 de winnaar in deze categorie.

De Edison is de oudste muziekprijs in Nederland. De onderscheiding is te vergelijken met de Amerikaanse Grammy Award, de Duitse Echo of de Britse Brit awards. De Edison bestaat uit een bronzen beeld vervaardigd door beeldhouwer Pieter d’Hont. De Edison uitreiking valt uiteen in drie muzikale genres. Edison Pop, Edison Klassiek en Edison Jazz/World.

Stackhouse – Tailgatin’

  • Tailgatin’

  • Stackhouse
    • Genre: Traditional blues, bluesrock
    • Release-type: CD, digitaal
    • Label: Self-released

Geef de mannen van Stackhouse een podium in een rokerige kroeg, laat de lapzwansen, lowlifes en andere schuinsmarcheerders binnen en vooral aan de bar hangen zodat het alledaagse leven en de belastingen worden vergeten.

Het is tijd voor traditionele en authentieke rootsklanken uit het land van Trump en zijn gevolg, gemaakt door bluesmannen uit de Hollandse klei. Stackhouse doet niet moeilijk, want waarom, als het toch makkelijk kan?

Tailgatin’ is de derdeling van het kwintet met de naam Stackhouse. De heren doen precies waar ze goed in zijn en winden er geen doekjes om. Ontspannen, sompige, rootsblues zonder franje is hun handelsmerk.

Bij elk nummer wordt de drang naar verschraalt bier en goedkope whisky alleen maar meer. Een beetje vent weet dan ook dat hij de volgende dag met een enorme kater aan het ontbijt zal plaatsnemen. Het is het allemaal waard want Stackhouse maakt ook nog eens de ideale muziek voor de katerige zondagochtend.

In dit dertien tracks tellende arbeidsepos wordt heel consciëntieus de standaard van de oervorm van de blues afgewerkt. Wie de website van de band bekijkt ziet ook foto’s en een heuse videoclip van de openingstrack van Tailgatin’, Juicy Lucy. Een schot in de roos. Alsof de bandleden de jaren tien en twintig van de vorige eeuw zelf hebben meegemaakt. De songs op Tailgatin’ sluiten dan ook perfect aan bij dit tijdperk.

Als Buster Keaton nog geleefd had, had hij de band zeker benaderd voor de soundtrack van één van zijn films. Eenvoudig en vooruit zonder dat de band zichzelf hoeft te verloochenen. Geen dubbele agenda, geen verborgen gebreken, geen gesnuffel in andermans spullen. Nee puur en eerlijk.

Zanger Machiel Meijers heeft niets te verbergen en weet waar hij de mosterd vandaan moet halen op zijn mondharmonica. Zijn medemuzikanten waken duidelijk over zijn prestaties en roepen hem regelmatig tot de orde. Meijers heeft hierdoor ook niet de neiging om te ontsporen. Hij blijft keurig binnen het toelaatbare van Stackhouse.

Songs als Doghouse, Millionaire In My Time en Cool Drink Of Water Blues zijn de perfecte schuimers om zo de dag en nacht door te komen. Niet alleen de mondharmonica van Meijers maar ook het effectieve gitaarspel van Emiel van Pelt en Willem van Dullemen zorgen dat de band blijft bumperkleven naar de volgende plaats.

Alleen is na deze dertien nummers nog steeds niet duidelijk wat de volgende plek is? Pasadena, Austin, San Antonio of toch liever richting Illinois, Saint Louis, Chicago en Springfield. De band misstaat daar in ieder geval niet.